Yves goes classic

Voor het eerst trok ik naar de Nouveau Siècle in Lille, om er het Orchestre National de Lille te beluisteren onder leiding van chef-dirigent Joshua Weilerstein. De concertavond, die de titel Le Sacre du printemps droeg, ontvouwde zich in drie delen. De spits werd afgebeten door de hedendaagse Brits-Bulgaarse componiste Dobrinka Tabakova, met een opvallende compositie geënt op de prelude uit L’Orfeo van Monteverdi. Daarna mocht Alexandre Kantorow het Tweede pianoconcert o van Rachmaninov vertolken, een werk dat nog maar pas zijn repertoire verrijkt, en als kers op de taart klonk Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky. Zeggen dat Joshua Weilerstein een dirigent is om in het oog en in het oor te houden, is een understatement! (c) Marine Tesse Orpheus’ Comet uit 2017 is een hedendaags werk dat aangenaam in het oor ligt, en dat valt uiteraard niet van elk hedendaags werk te zeggen. Joshua Weilerstein en het Orchestre National de Lille openen de avond met een luisterrijke uitvoering va...

Zino Merckx : de Deurne à Monaco. Une interview ! Il a commencé comme gymnaste à Deurne, près d’Anvers, puis est passé par Paris, San Francisco et le Kazakhstan avant de rejoindre Monaco, où il danse depuis 2019 aux Ballets de Monte-Carlo, sous la direction de Jean-Christophe Maillot. Aujourd’hui, la Compagnie est à Anvers et à Bruxelles pour présenter Roméo et Juliette de Jean-Christophe Maillot, chorégraphe et directeur de la compagnie. C’est la première fois que Zino Merckx se produit dans un spectacle d’une telle ampleur devant un public qui ne lui est pas inconnu et qui sera en grande partie composé de sa famille et de ses amis ! (c) Tim Mertez L’histoire de Zino ne commence pas dans une salle de ballet mais dans une salle de gymnastique. « J’ai commencé la gymnastique chez les Deurnese Turners. Mon père était aussi gymnaste et j’y ai débuté à quatre ans. » À la maison, ils étaient trois garçons, et Zino débordait d’énergie. Juste à côté de la maison familiale se trouvait l’école ...

Zino Merckx: van Deurne tot in Monaco. Een interview! Hij begon als turner in Deurne, bij Antwerpen, trok via Parijs, San Francisco en Kazachstan naar Monaco en danst sinds 2019 bij Les Ballets de Monte-Carlo. Nu komt de compagnie naar Antwerpen en Brussel voor vier voorstellingen van Roméo et Juliette van choreograaf en directeur van het gezelschap Jean-Christophe Maillot. Voor het eerst staat Zino Merckx in zo’n groot spektakel op de scène voor een publiek dat niet onbekend is maar voor een groot deel uit familie en vrienden zal bestaan! (c) Alice Blangero Het verhaal van Zino begint niet in een balletzaal maar in een turnhal. “Ik ben begonnen als turner bij de Deurnese Turners. Mijn vader was ook een gymnast en ik ben daar begonnen op vier jaar.” Thuis waren ze met drie jongens, en Zino had energie te veel. Naast zijn ouderlijk huis lag dansschool Easy Moving, en zijn moeder wist wel raad: “Omdat ik zoveel energie had, heeft mijn moeder mij daar maar naartoe gestuurd. Ik vond dat zo...

Op de dag van de grote "rentrée" van de Artiesten in residentie aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth vond het eerste van twee openingsconcerten plaats. Om het nieuwe seizoen, getiteld "Utopia", extra feestelijk in te zetten, kregen we een keuze aan prachtige werken te horen, uitgevoerd door enkele Meesters in residentie samen met de Artiesten in residentie aan wie ze lesgeven. Dat staat natuurlijk weer garant voor absolute topkwaliteit! Meester in residentie Frank Braley mag samen met Artiest in residentie Arthur Hinnewinkel de spits afbijten. De pianisten spelen de Fantasie in fa mineur D. 940 van Franz Schubert, voor piano vierhandig. Deze Fantasie behoort zonder twijfel tot de mooiste werken ooit geschreven voor piano vierhandig en wordt bovendien gerekend tot de meest intieme bladzijden uit het oeuvre van de componist. Schubert droeg het werk op aan zijn eeuwige liefde Caroline Esterhazy, en stelde zich geregeld hardop de vraag of er wel één werk van zijn hand...

Stile Antico is de crème de la crème wat polyfone vocale muziek betreft. Bij hun vorige optredens in Antwerpen was ik steevast verbaasd over de ongelooflijke precisie en muzikaliteit van dit ensemble. Het was dan ook fantastisch hen opnieuw, met werk van Gesualdo, in de recent gerenoveerde Sint-Jacobskerk in Antwerpen. (c) Eduardus Lee Gesualdo, die we situeren aan het einde van de 16de, begin 17de eeuw, heeft heel wat werken nagelaten, waaronder ook religieus werk, dat minder bekend is bij het grote publiek. Hij is vooral bekend om zijn excessieve madrigalen, maar schreef ook de Sacrae Cantiones of de Sacrarum Cantionum (1603) waarin hij blijk geeft van ernst en verstilling, en minder de doorgedreven compositie opzoekt, zoals we die van hem gewend zijn. Het is in feite een sober werk waarin de componist enkele trucjes gebruikt die hij ook toepast in zijn madrigalen. Gesualdo wordt voor deze werken geïnspireerd door teksten waar de dood continu aanwezig is, en schrijft muziek met een ...

Wie nog nooit had gehoord, zoals ik, van een "dulciaan" (de rechtstreekse voorloper van de fagot) of een instrument genaamd "serpent", een ander blaasinstrument, dat met leer bedekt is en zo lijkt op een slang, is aan het goede adres bij AMUZ. Het is namelijk weer de periode van "Laus Polyphoniae", het festival van de polyfone muziek, waar telkens opnieuw gevestigde waarden optreden, maar waar ook elke keer enorm leerrijke en nieuwe ontdekkingen te doen zijn. Zo maakte ik op 22 augustus kennis met het ensemble "Les Meslanges" dat met hun programma "Les voyages d'Orphée, entre Normandie et Flandres" de Sint-Andrieskerk bezocht. (c) Les Meslanges De website van Les Meslanges en die van AMUZ geven ons meer uitleg over het programma: ondanks de oorlogen die rond 1600 woedden in de Nederlanden onder de Spaanse bezetting, was er een grote circulatie van muzikanten en hun werk. Zo ging Lassus, die in Mons geboren werd, reizen in heel Europ...