Yves goes classic

Het jonge ensemble Pseudonym , gespecialiseerd in muziek uit de zeventiende en achttiende eeuw, toert met de steun van EFFEA (European Festivals Fund for Emerging Artists) langs verschillende podia met hun programma  Discrèt et distrait – crossing borders: foreign influences in 18th-century music . Rond die titel bouwen ze een bijzonder intrigerend concept uit. Het ensemble onderzoekt hoe buitenlandse invloeden hun weg vonden naar onder andere de achttiende-eeuwse Franse hofmuziek, een wereld die nochtans sterk werd bewaakt door strikte regels en tradities. (c) Ensemble Pseudonym Componisten als Couperin, Rameau en Telemann probeerden die invloeden vaak subtiel te laten binnensluipen, zonder hun publiek te choqueren.  Dat spanningsveld vormt een boeiend uitgangspunt voor een concert dat zowel verhelderend als bijzonder genietbaar blijkt. Om te beginnen is er François Couperin (1668–1733) met  Les Nations . Het ensemble Pseudonym kiest daaruit voor  L’Espagnole . Deze...

Nabucco ensceneren is voor een regisseur tegelijk een godsgeschenk en een vloek. De opera behoort tot de populairste uit het repertoire en werd al ontelbare keren op de planken gebracht. Toch blijft het een werk dat onweerstaanbaar aantrekt, met zijn monumentale koorpassages en enkele van de mooiste aria’s die Verdi ooit schreef. Het is precies dat grootse muzikale gebaar waarin Verdi uitblinkt. Ook bij Opera Vlaanderen krijgt hij de eer die hem toekomt, met een indrukwekkende regie van Christiane Jatahy. Het geheel staat onder leiding van de jonge maar nu al bijzonder indrukwekkende dirigent Gaetano Lo Coco. (c) Opera Ballet Vlaanderen/Annemie Augustijns Voor haar enscenering van  Nabucco  werkt Jatahy nauw samen met videokunstenaars Batman Zavareze en Júlio Parente. Hun bijdrage zorgt ervoor dat de voorstelling voortdurend wordt begeleid door fascinerende projecties, soms met en soms zonder de personages van de opera. Twee cameramannen creëren livebeelden op het podium, dat ...

Voor mijn tweede concert dat ik mocht meemaken in Manchester, eveneens in de Bridgewater Hall, was ik enorm blij te kunnen luisteren naar een fantastisch programma voorgesteld door de BBC Philharmonic. Dit toporkest speelde voor een enthousiast publiek in eigen land. Leuk om te horen! Voor de gelegenheid werd de begenadigde altviolist Lawrence Power uitgenodigd, voor een uitvoering van het altvioolconcerto van Cassandra Miller: I cannot love without trembling. Na de pauze horen we een suite van uittreksels uit het ballet Romeo and Juliet van Sergey Prokofiev. Het geheel staat onder leiding van de topdirigent Ludovic Morlot.  (c) Askonas Holt Als opener van de avond kiest Ludovic Morlot voor de Lulu Suite (Rondo) van Alban Berg. De Nazi's verboden op een zeker moment de opera Lulu, waardoor Berg zich genoodzaakt zag een suite te componeren die een deel van de muziek toch nog zou redden. Maar het heeft niet mogen baten, zes maanden na de première in maart 1935 werd het werk verbannen...

Bij een bezoek aan Manchester hoort uiteraard een bezoek aan de Bridgewater Hall en het orkest dat er zijn huishaven heeft, het Hallé Orchestra. Op het programma staat  een herwerking van een hedendaagse compositie van Unsuk Chin, getiteld Le Chant des Enfants des Etoiles. Daarnast staat het wereldberoemde The Planets van Holst op het programma, met als afsluiter een compositie van Colin Matthews, die een extra deel aan The Planets heeft gebreid, onder de titel van de planeet Pluto. (c) The Hallé Orchestra Het Hallé Orchestra is zeer bekend in het Verenigd Koninkrijk en ver daarbuiten, gezien hun lange staat van dienst, en hun bijzonder uitgebreid repertoire. Onder leiding van Kahchun Wong horen we vanavond niet alleen het Hallé Orchestra maar ook het Hallé Choir en het Hallé Youth Choir. Het imposante orgel van de Bridgewater Hall wordt eveneens gebruikt en dat is natuurlijk de kers op de taart! De compositie van Unsuk Chin (1961), Le Chant des Enfants des Etoiles is ambitieus, pr...

Een zuiders getint programma, dat is wat Het Nationale Ballet in Amsterdam ons deze dagen voorschotelt. We krijgen een drieluik te zien van drie uitgesproken verschillende choreografen. Het opent met Paquita in een bewerking van Rachel Beaujean. Daarna volgt de bejubelde Carmen van Ted Brandsen. Tot slot staan de 5 Tango’s op het programma van de onlangs overleden Hans van Manen. Een voorstelling om van te genieten, van begin tot einde. (c) Hans Gerritsen Voor de eerste choreografie van deze triple bill werd Rachel Beaujean uitgenodigd. Zij dook dieper in de oorspronkelijke versie van Paquita uit 1846 en liet zich vooral inspireren door een toevoeging van de oorspronkelijke choreograaf Marius Petipa. Dit zogenoemde huwelijksdivertissement bevat alle essentiële elementen van het klassieke ballet en vormt daarmee een heerlijke uitdaging voor de dansers van Het Nationale Ballet. We wanen ons in het Spaanse Alhambra, een plek van elegantie en verfijning. Diezelfde verfijning zien we te...

Wanneer de broers Jussen samen concerteren, is het altijd feest. Dat hebben ze in het verleden al ontelbare keren bewezen en ook voor hun concert in De Singel halen ze het beste in zichzelf naar boven. Arthur en Lucas Jussen stelden een prachtig vierhandig programma samen en spelen afwisselend vierhandig op één piano en op twee piano’s. Wat een unieke gelegenheid om deze twee broers nog eens van dichtbij aan het werk te zien! (c) Jesaja Hizkia Met de Sonate voor piano vierhandig in D, KV 381 van Mozart openen de broers het uitverkochte concert in Antwerpen. Zowel Mozarts werken voor piano vierhandig als die voor twee piano’s zijn exemplarisch voor zijn concertante stijl. De sonate die vanavond klinkt, is een jeugdwerk van de componist. Het zou Einstein geweest zijn die opmerkte dat deze sonate eigenlijk een Italiaanse symfonie is, herleid tot piano. En zo horen we een sprankelende uitvoering door de broers Jussen, die met een prachtig unisono de concertavond inluiden. Niet alleen het ...