Yves goes classic

Wie de actualiteit de voorbije weken een beetje gevolgd heeft, kon er niet naast kijken.  Florentina Holzinger  is neergedaald in  Antwerpen  met haar controversiële voorstelling  SANCTA .  Opera Vlaanderen  nodigde haar uit voor wat op de website omschreven wordt als een  radicaal nieuwe ‘misviering’ , waarin zij en haar performers de pijn, schaamte en schuld die vrouwen binnen de katholieke traditie te beurt vielen, terugeisen en herdefiniëren. SANCTA  presenteert zich als een theatraal statement over spirituele en seksuele bevrijding, over vrouwelijke kracht en verbondenheid". I k trok erheen om met eigen ogen en oren deze op zijn minst opmerkelijke productie te zien en te horen, een voorstelling die inmiddels ook voor beroering zorgt buiten de muren van de opera. Voor de ingang hebben tegenstanders zich verzameld, biddend met hun paternoster in de hand. Of het  Florentina Holzinger  zal tegenhouden, is een retorische vraag....

Zoals elk jaar de gewoonte is, organiseert de Muziekkapel Koningin Elisabeth een concert als opstapje naar de Koningin Elisabethwedstrijd. Enkele artiesten in residentie die toegelaten zijn tot de eerste ronde van de wedstrijd, krijgen dan de kans om hun concerto met een volwaardig symfonisch orkest uit te voeren, en zo een eerste, haast tastbare kennismaking met het wedstrijdgebeuren te beleven. Voor de cello-editie van dit jaar waren het Clara Dietlin, Andrew Byun en João Pedro Gonçalves die mochten concerteren met het Belgisch Nationaal Orkest, onder leiding van de jonge Belgische dirigent Gabriel Hollander. (c) Yves goes Classic Als eerste solist van de avond verschijnt Andrew Byun op het podium. Deze Canadese cellist heeft de afgelopen jaren een indrukwekkend palmares opgebouwd en kiest voor het intrigerende concerto van Henri Dutilleux (1916–2013),  Tout un monde lointain . Het werk ontstond op vraag van de legendarische Mstislav Rostropovitch, die de componist benaderde met ...

Op het einde van hun residentie aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth kunnen de artiesten in residentie uitgenodigd worden voor een Artist Diploma -traject, dat wordt afgesloten met een zelf samengesteld recital. Ik ging luisteren naar het  Artist Diploma -recital van Graciela Morales. Deze sopraan met Mexicaanse roots stelde een bijzonder boeiend programma samen rond twee componisten die voor mij een echte ontdekking bleken: Osvaldo Golijov (1960–…) en Luciano Berio (1925–2003). (c) Muziekkapel Koningin Elisabeth Osvaldo Golijov is een Argentijns componist die zijn strepen al ruimschoots verdiend heeft. Zo won hij onder meer twee Grammy Awards en behoort zijn eigentijdse klassieke muziek tot de absolute top. Graciela Morales laat zich omringen door een prachtig ensemble van musici voor een uitvoering van  Tenebrae , een werk dat de componist zelf omschrijft als gelaagd en meerduidig. Aan de oppervlakte klinkt het als “mooie” muziek, maar wie dieper luistert, onder de schil, o...

Domenico Scarlatti (1685–1757), de componist die zijn leven doorbracht tussen Portugal, Spanje en Italië, kende ik lange tijd uitsluitend omwille van zijn klavierwerken. Meer dan vijfhonderd sonates vloeiden uit zijn pen. Dat hij daarnaast ook bijvoorbeeld dertien opera’s componeerde, bleef voor mij verborgen tot ik over hem begon te lezen om mijn blog voor te bereiden. Zijn biografie laat zich niet altijd eenvoudig reconstrueren, maar één ding staat vast: hij schreef ook prachtige (religieuze) koormuziek. Het ensemble Le Caravansérail , onder leiding van Bertrand Cuiller, brengt deze muziek opnieuw tot leven. Amuz biedt het publiek zo een zeldzame kans om het vocale werk van Scarlatti te ontdekken. (c) Yves goes Classic Scarlatti componeerde verschillende missen, die ondergebracht kunnen worden in twee duidelijk te onderscheiden categorieën. Enerzijds zijn er de missen in een moderne, concertante stijl, zoals de Mis in re majeur. Anderzijds zijn er de werken die geschreven zijn in de...

Het is alweer een tijd geleden dat  Jan Lisiecki  nog in België te horen was, maar wanneer hij hier neerstrijkt, ben ik er zonder aarzelen bij. Deze Pools-Canadese pianist heeft zich intussen stevig verankerd op de internationale podia en beweegt zich door een concertagenda die haast onwerkelijk aandoet. Voor deze gelegenheid verschijnt hij in  Bozar , samen met de  Luxembourg Philharmonic  onder leiding van de jonge dirigent  Martin Rajna . Op het programma prijkt het Vierde pianoconcerto op. 58 van  Ludwig van Beethoven , gevolgd na de pauze door  Ein Heldenleben  op. 40 van  Richard Strauss . Een programma dat moeiteloos de dialoog aangaat met onze verbeelding. (c) Facebook Jan Lisiecki Van de vijf pianoconcerti die Beethoven ons naliet, is het vierde wellicht het meest vooruitstrevende, een werk waarin de dialoog tussen piano en orkest zich helemaal ontplooit. Het draagt de reputatie het meest veeleisende concerto te zijn, een uitd...

Er zijn van die concerten die zich onuitwisbaar in het collectieve geheugen van de pianoliefhebber nestelen... Dat het recital van  Alexandre Kantorow  tijdens zijn passage in  Flagey  er zo een is, staat voor mij buiten kijf. Met een programma dat de verbeelding tart, brengt hij een fascinerende dialoog tot stand tussen gevestigde grootheden als  Ludwig van Beethoven ,  Frédéric Chopin  en  Franz Liszt , en minder vaak gehoorde stemmen als  Charles-Valentin Alkan  en  Nikolai Medtner . (c) Sophie Wolter (c) Elbphilharmonie Het recital opent met de magistrale  Variaties op het thema “Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen S. 180"   van Liszt, gebaseerd op een cantate van Bach. Deze variaties mogen niet verward worden met het werk met dezelfde titel (de prélude met nummer S. 179) dat Horowitz opnam in zijn laatste album. Alexandre Kantorow benadert deze partituur met een zeldzame integriteit. Hij vermijdt elke overbodige franje en l...