Yves goes classic

Voor het laatste reguliere programma dat Ted Brandsen als directeur van Het Nationale Ballet heeft mogen samenstellen, heeft hij een beroep gedaan op drie wereldbefaamde choreografen die een nauwe band hebben met het Nationale Ballet in Amsterdam. Het gaat om David Dawson, Alexei Ratmansky en Krzysztof Pastor. Alle drie hebben ze een bijzonder emotioneel geladen choreografie voorzien voor dit programma en ze werken hiervoor samen met het prachtige Balletorkest onder leiding van Nathan Brock. Het publiek was diep onder de indruk! Refraction (c) Altin Kaftira De voorstelling wordt geopend met het succesvolle  Empire Noir  van David Dawson. Deze choreografie ging in wereldpremière bij Het Nationale Ballet in 2015 en wordt nu hernomen. Daar ben ik in elk geval bijzonder blij om, want over dit stuk had ik al veel gehoord. Op muziek van Greg Haines, die speciaal voor de Eduard van Beinum Stichting en Het Nationale Ballet het werk  Empire Noir  schreef, geven de dansers het...

Aan het einde van elk academiejaar organiseert de Muziekkapel Koningin Elisabeth een "Marathon" voor elke discipline binnen de Muziekkapel. Tijdens zo'n marathon geven de residenten van een bepaalde discipline, in dit geval piano, gedurende een hele namiddag om beurten een recital. Ik trok naar Waterloo en hoorde vijf residenten aan het werk tijdens de Piano Marathon. Het werd een prachtige afsluiter van het academiejaar. (c) Music Chapel Arthur Hinnewinkel bijt de spits af. Na zijn vierde prijs bij de Koningin Elisabethwedstrijd vorig jaar, resideert hij nog steeds aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Hij opent zijn recital met het eerste deel uit de  Fantasie in do groot op. 17 van Schumann. De pianist legt uit dat het werk oorspronkelijk in 1 deel bedoeld was (eigenlijk zou het dus een sonate zijn), maar dat Schumann de twee volgende delen er later heeft bijgeschreven. Hinnewinkel speelt dit werk met een ongelooflijke souplesse en precisie, en speelt een prachtige v...

Traditiegetrouw wordt de Koningin Elisabethwedstrijd afgesloten met een Slotconcert waarin de drie eerste laureaten een concerto uitvoeren. Ook dit jaar was dat niet anders. Nadat ik zondag in Antwerpen de vierde, vijfde en zesde laureaat aan het werk had gehoord, trok ik naar Brussel voor dit concert, met het Brussels Philharmonic onder leiding van Samy Rachid. Daarmee komt officieel een einde aan de Koningin Elisabethwedstrijd 2026! Afkicken dus, al staan er gelukkig nog heel wat concerten van laureaten en deelnemers op de agenda. (c) Queen Elisabeth Competition De eerste die het podium betreedt, is derde laureaat Leland Ko. Voor velen was hij een van de topfavorieten, dankzij zijn charismatische en karaktervolle cellospel. Alles klinkt zo vanzelfsprekend wanneer hij speelt. Zijn muziek ademt een natuurlijke vrijheid die meteen weet te overtuigen. Eerder verbaasde hij het publiek al met zijn indrukwekkende uitvoering van het Celloconcerto op. 22 van Barber, dat voor het eerst op de W...

Na de spanning van de finaleweek van de Koningin Elisabethwedstrijd kan de rust terugkeren in het leven van de finalisten, al is dat natuurlijk zeer relatief. De laureaten van de wedstrijd worden traditiegetrouw her en der uitgenodigd om op te treden in de weken en maanden na de competitie. Zo is het ook gebruikelijk dat enkele kandidaten passeren in de Antwerpse Elisabethzaal. Maria Zaitseva, Álvaro Lozano Cames en Yo Kitamura kozen elk een concerto dat zij met veel vuur brengen, samen met het Antwerp Symphony Orchestra onder leiding van Shiyeon Sung. (c) Queen Elisabeth Competition Maria Zaitseva bijt de spits af met het zelden uitgevoerde Celloconcerto op. 22 van Samuel Barber. Deze Amerikaanse componist uit de twintigste eeuw, die vooral bekendheid verwierf met zijn Adagio for Strings , schreef veel meer dan alleen dit overbekende werk. Zo componeerde hij twee symfonieën, een ballet en verschillende opera's, waaronder  Vanessa , het eerste grote lyrische én Amerikaanse werk da...

Carmen van Bizet is ongetwijfeld een van de populairste en meest uitgevoerde opera's aller tijden. De aanstekelijke partituur, met zuiderse ritmes, wervelende orkestraties en prachtige aria's en duetten, spreekt iedereen tot de verbeelding. Bij Opera Vlaanderen werd choreograaf Wim Vandekeybus gevraagd om voor deze productie de regie en de choreografie te voorzien. Het resultaat is een voorstelling die zo voorbijraast dat je er haast duizelig van wordt! Het geheel staat onder leiding van Keren Kagarlitsky, die ik enorm graag aan het werk hoorde samen met het Symfonisch Orkest van Opera Vlaanderen.  (c) Danny Willems Allereerst: Carmen ensceneren is geen cadeau. Het werk is al in ontelbare versies uitgevoerd, en nog origineel uit de hoek komen is moeilijk. Wim Vandekeybus doet alvast een poging om weg te gaan van platgetreden paden, en komt uit bij een voorstelling waar dans en zang hand in hand gaan. Bij elk duet, bij elke aria hoort een choreografie, waarbij de dansers van Ult...

Lucia di Lammermoor , een van dé belcanto-opera's van Donizetti, is misschien wel een van de bekendste titels van de componist. Voor de opvoering in het unieke Théâtre Impérial in Compiègne, werd beroep gedaan op de jonge dirigent Jakob Lehmann, die gespecialiseerd is in historisch geïnformeerde belcanto-uitvoeringen en de jonge regisseur Simon Delétang. Beiden vormen een topteam samen met het Orkest van de Opera van Massy en een schare aan prachtige solisten. (c) Opéra de Compiègne Deze productie, die verschillende theaters aandoet, met zelfs verschillende orkesten in de orkestbak, is er eentje om u tegen te zeggen, niet in het minst door het feit dat ze een historisch geïnformeerde versie van Lucia di Lammermoor brengt. Dit wil zeggen dat we eigenlijk luisteren naar een "oerversie" van het werk, ontdaan van alle franjes die er bij zijn gevoegd in de jaren na de première. Het is natuurlijk verleidelijk om een partituur als die van deze opera, op te voeren met heel veel e...

Bij een bezoek aan Londen hoort uiteraard ook een bezoek aan Covent Garden. Het gerenommeerde opera-en ballethuis is er gevestigd en brengt producties van formaat. Ook in het weekend van 23 mei was het feest, want La fille mal gardée werd opgevoerd. Dit ballet, dat een zeer eenvoudig plot bedanst, is een heuse klassieker en een kolfje naar de hand van het prachtige gezelschap van het Royal Ballet.  (c) Royal Opera House De choreografie van Frederick Ashton voor La fille mal gardée is een van de meest gedanste balletten in de 20ste en 21ste eeuw, en dit is opmerkelijk, want deze choreografie is een nieuwe versie van een van de oudst overlevende balletten, dat wereldwijd in vele vormen, onder verscheiden titels is opgevoerd geweest. Het is John Lanchbery die zorgde voor een hertaling van de partituur, met een gearrangeerde inhoud en een frisse nieuwe orkestratie. Dit maakt van dit ballet een interessant stuk muziek om te ontdekken! De cast die wij te zien krijgen, naast een over-the-...

Nu de eerste ronde van de  Koningin Elisabethwedstrijd  afgelopen is, zijn de 24 door de jury geselecteerde kandidaten doorgestoten naar de halve finales. Tijdens deze intense week betreedt elke halve finalist gedurende twee dagen het podium. Op de eerste dag klinkt een concerto van Michael Haydn, Leopold Hofmann of Anton Kraft, begeleid door het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie onder leiding van Vahan Mardirossian. Op de tweede dag ontvouwt zich een recital waarin onder andere het verplichte werk  Caffeine  van Harold Noben centraal staat. In deze blog blik ik terug op een week vol spanning, emotie en uitzonderlijke muzikale momenten, die ik online beluisterde of, voor het grootste deel, vanuit de zaal mocht meemaken. Bij het schrijven van dit verslag waren de finalisten van de wedstrijd nog niet bekend.  (c) Thomas Léonard (c) Queen Elisabeth Competition Op maandag luisterde ik online naar het recital van  Léo Ispir . Zijn uitvoering van  Caffe...

Deze week ging de extra feestelijke editie van de Koningin Elisabethwedstrijd van start. De wedstrijd viert dit jaar niet één, maar twee bijzondere jubilea: voor de 75ste keer brengt ze jong toptalent samen op het hoogste muzikale niveau, en tegelijk herdenken we de 150ste verjaardag van de geboorte van Koningin Elisabeth, de melomane bezielster en oprichtster van wat ondertussen is uitgegroeid tot de meest prestigieuze klassieke muziekwedstrijd ter wereld. Ik trok naar Flagey om enkele sessies van de eerste ronde bij te wonen en stelde opnieuw vast hoe duizelingwekkend hoog het niveau van de cellowedstrijd ligt. Wat een feest voor iedere muziekliefhebber! (c) Thomas Léonard In de eerste ronde brengen alle kandidaten een sonate van Luigi Boccherini met cellobegeleiding, aangevuld met een werk met pianobegeleiding, gekozen uit  Meditation  van Roslavets, de  Ballade op. 3  van Josef Suk of de  3 pièces  van Nadia Boulanger. Daarnaast vertolken ze ook nog het...

Het  O Fortuna  is het iconische openings- en slotdeel van de  Carmina Burana  van  Carl Orff . Deze krachtige evocatie van het noodlot heeft zijn weg gevonden naar film en theater, waar het vaak als dramatische soundtrack wordt ingezet. Maar de  Carmina Burana  is zoveel meer dan dat. Achter de overweldigende energie van  O Fortuna  schuilt een rijk en veelzijdig werk, waarin indrukwekkende koorpassages worden afgewisseld met intieme, bijna verstilde solomomenten. Onder leiding van  Andrés Orozco-Estrada , die we niet zo lang geleden nog aan het werk zagen in de Koningin Elisabethzaal, komt dit meesterwerk volledig tot zijn recht, uitgevoerd door het  Gürzenich-Orchester Köln . (c) Julia Sellmann De  Carmina Burana  is gebaseerd op een verzameling teksten die in de negentiende eeuw werd teruggevonden in een benedictijnenklooster in Beuern, gelegen in de Beierse Alpen. Het manuscript bevat een bonte verzameling gedichten e...

In het kader van het Antwerp Spring Festival kwam de Nederlandse pianist  Abel Hox  naar Antwerpen voor een uitvoering van de  Goldbergvariaties  van  Johann Sebastian Bach . We kennen hem als artiest in residentie aan de  Muziekkapel Koningin Elisabeth , en weten dat we bij hem aan het juiste adres zijn voor een mooie concertavond. De verwachtingen waren hoog, maar wat volgde overtrof ze moeiteloos. Abel Hox bracht een uitvoering die zowel verfijnd als doortastend was, een lezing van de  Goldbergvariaties  die zich zonder aarzeling naast die van de groten mag scharen. (c) Music Chapel, Abel Hox De  Goldbergvariaties  werden in 1742 gepubliceerd en vormen het vierde deel van de  Clavierübung . Volgens de overlevering was het  Graaf von Keyserling  die het werk bestelde. De graaf leed aan slapeloosheid en vond enkel rust in muziek. Hij liet zijn beschermeling en leerling van Bach,  Johann Gottlieb Goldberg , ’s nachts ...

La Bayadère  van componist  Ludwig Minkus  is zonder twijfel een van de grote negentiende-eeuwse balletten. Toch valt moeilijk te ontkennen dat er, naast de prachtige choreografieën van grootmeester  Marius Petipa , een probleem schuilt in de verhaallijn. Die schetst immers een eenzijdig, gefantaseerd en soms ronduit stereotiep beeld van de Indiase samenleving.  Het Nationale Ballet  zag hierin een kans om, samen met enkele India-specialisten, het werk te herdenken en een hedendaagse, herziene versie te presenteren. Daarbij wordt niet ingeboet aan de kwaliteit van de klassieke danstechniek of de muziek. Het resultaat is, wat mij betreft, bijzonder geslaagd. (c) Het Nationale Ballet Voor de ontwikkeling van dit nieuwe concept kon het gezelschap rekenen op vaste waarden als  Rachel Beaujean  en  Ted Brandsen , die samenwerkten met specialisten op het gebied van India, onder wie dr.  Priya Srinivasan  en  Kalpana Raghuraman ....

De Nederlandse harpist  Joost Willemze  bouwt gestaag aan een palmares om u tegen te zeggen. Op verschillende vooraanstaande internationale wedstrijden viel hij al in de prijzen. Zo won hij in 2023 de prestigieuze  Dutch Classical Talent Award  met zijn programma  Orpheus , een bijzonder verfrissend, afwisselend en bovenal inventief geheel waarin de mythologische figuur centraal stond. Dat het tijd werd voor een eerste solo-cd, stond in de sterren geschreven. Op 17 april was het zover: met een sfeervol recital in de  Amstelkerk  in  Amsterdam  werd zijn album  Rhapsodos  feestelijk voorgesteld. Ook daar werden we opnieuw meegenomen in een verrassend en origineel muzikaal verhaal dat, zoals de rondreizende Griekse vertellers, het publiek onderdompelde in de wereld van de mythologie. (c) Kirsten Vansanten Wie denkt dat de harp een saai of vergeten instrument is, is bij  Joost Willemze  aan het verkeerde adres. Hij weet zijn ...

Het  Koninklijk Concertgebouworkest  uit  Amsterdam  is zonder twijfel een van die orkesten die je niet wilt missen wanneer het in je stad neerstrijkt. Met een rijke en roemrijke geschiedenis, en samenwerkingen met de grootste dirigenten, stond het deze keer op het podium in  Antwerpen , in het kader van de  COFENA-concerten . Onder leiding van  Andrés Orozco-Estrada  brachten ze een programma dat zowel vertrouwd als vernieuwend aanvoelde, met als hoogtepunt een uitvoering van een van de meest geliefde symfonieën uit het repertoire: de 9de symfonie van  Antonín Dvořák . Daarnaast klonk, in samenwerking met de Belgische sopraan  Katrien Baerts , de wereldpremière van  Orewoet , een werk van de Nederlandse componist  Robert Zuidam . Het werd een avond waarin verfijning en aandacht voor detail de boventoon voerden. (c) Katrien Baerts Als opening koos het orkest voor de sprankelende ouverture uit  De verkochte Bruid  van...

In het kader van de MuCH Prestige-serie organiseerde de Muziekkapel Koningin Elisabeth een concert met de titel  "Four-handed piano" , waarin enkele artiesten in residentie uit de pianosectie samen optraden met Meester in residentie Avedis Kouyoumdjian. Zoals de titel van het concert doet vermoeden, stonden uitsluitend werken voor vier handen op het programma, van drie heel uiteenlopende componisten: Dvořák, Grieg en Brahms. Een prachtige line-up dus, met de meest getalenteerde pianisten van hun generatie. (c) Music Chapel en Megane.fphotography Mirabelle Kajenjeri en Valère Burnon snijden de spits af met een selectie uit de  Slavische dansen op. 46  van Dvořák. De componist schreef twee bundels met dansen. Zijn uitgever, geïnspireerd door het succes van de Hongaarse dansen van Brahms, stelde hem voor om een gelijkaardige reeks te componeren. Zo ontstonden opus 46 en opus 72, twee bundels voor piano vierhandig die meteen in de smaak vielen bij het publiek. Later orkestree...

Wie de actualiteit de voorbije weken een beetje gevolgd heeft, kon er niet naast kijken.  Florentina Holzinger  is neergedaald in  Antwerpen  met haar controversiële voorstelling  SANCTA .  Opera Vlaanderen  nodigde haar uit voor wat op de website omschreven wordt als een  radicaal nieuwe ‘misviering’ , waarin zij en haar performers "de pijn, schaamte en schuld die vrouwen binnen de katholieke traditie te beurt vielen, terugeisen en herdefiniëren. SANCTA  presenteert zich als een theatraal statement over spirituele en seksuele bevrijding, over vrouwelijke kracht en verbondenheid". I k trok erheen om met eigen ogen en oren deze op zijn minst opmerkelijke productie te zien en te horen, een voorstelling die inmiddels ook voor beroering zorgt buiten de muren van de opera. Voor de ingang hebben tegenstanders zich verzameld, biddend met hun paternoster in de hand. Of het  Florentina Holzinger  zal tegenhouden, is een retorische vraag....