Yves goes classic

In de erg aparte Concertzaal in Tilburg was het feest want Ella van van Poucke en Severin von Eckardstein stonden paraat voor een recital dat drie parels van werken bevat. Naast werk van Schubert en Chopin hoorden we ook een werk van von Eckardstein zelf, en dat is op zijn minst interessant te noemen. Ella van Poucke (cello) en Severin von Eckardstein (piano) zijn twee topmusici die al vele jaren samenwerken, en het is dan ook een voorrecht om hen samen aan het werk te horen. (c) Ella van Poucke en (c) Severin von Eckardstein Het eerste werk van de avond is de Arpeggione-sonate D. 821 van Schubert. Het werk werd oorspronkelijk geschreven voor arpeggione, een instrument dat maar kort bestaan heeft en afgeleid was van de viola da gamba en een broertje was van de cello (door de vorm) en van de gitaar (door de zes snaren). Het werk werd besteld bij Schubert in 1824 maar de eerste editie waarin een transcriptie aanwezig was voor piano en viool of cello had pas plaats in 1871. De dag van van...

Witte tutu’s, een meeslepend liefdesverhaal en muziek die je rillingen bezorgt: geen ballet staat zo symbool voor de klassieke dans als Het Zwanenmeer . Honderdvijftig jaar nadat Tsjaikovski zijn meesterwerk schreef, brengt Het Nationale Ballet de productie van Rudi van Dantzig opnieuw op de planken, gehuld in de decors en kostuums van Toer van Schayk. Fayçal Karoui is dirigent van dienst. Wie zich meer dan drie uren laat meevoeren, betreedt een wereld waarin droom en werkelijkheid elkaar voortdurend uitdagen. (c) Petrovsky & Ramone (ballerina: Yuanyuang Zhang) Het verhaal begint met een feest. Op zijn achttiende verjaardag krijgt prins Siegfried van zijn moeder een ring, en met die ring een opdracht: binnenkort moet hij een bruid kiezen. Niet blij door het vooruitzicht dat zijn jongensjaren voorbij zijn, trekt hij met zijn vriend Alexander de bossen in. Aan de oever van een donker meer roept de tovenaar Von Rothbart een zwaan op die menselijke gestalte aanneemt: Odette, de zwanenk...

Wie naar de voorstelling Roméo et Juliette van choreograaf Jean-Christophe Maillot gaat, verwacht misschien het Verona van zwaarden, eeuwenoude vetes en gevechten. Maar wat we te zien krijgen is iets anders: we beleven het uitgepuurde verhaal van Romeo en Julia vanuit een ander perspectief, dat van Broeder Laurent (gedanst door Matèj Urban), die door wroeging geplaagd wordt, bij de dood van Romeo en daarna ook Julia. Hij was namelijk de leverancier van het slaapmiddel dat Julia in een schijnslaap zou houden… (c) Alice Blangero (c) Les Ballets de Monte-Carlo Maillot creëerde het ballet op 23 december 1996 voor zijn eigen Ballets de Monte-Carlo, in de Salle Garnier van de Opéra de Monte-Carlo, op de partituur van Sergej Prokofjev. Sindsdien reisde het werk de wereld rond en vond het een thuis bij gezelschappen wereldwijd. Bijna dertig jaar later geldt het als een van de hoekstenen van Maillots repertoire, het wordt dan ook regelmatig hernomen in Monaco en ver daarbuiten. Ik trok naar de ...

Dankzij concertorganisatie COFENA strijken de bekroonde Bamberger Symphoniker neer in Antwerpen. Met niemand minder dan Manfred Honeck op de bok staat het orkest garant voor wereldklasse. Onlangs verkoos Gramophone het bovendien tot Orchestra of the Year 2026 , wat het nog een extra glans verleent. Samen met wereldster Midori aan de viool brengen ze een prachtig programma dat volgens mij nog altijd nazindert in de gangen van de Koningin Elisabethzaal. Wat een adembenemende concertavond! (c) Midori Het concert opent met het wereldberoemde Vioolconcerto in mi mineur (op. 64) van Mendelssohn. Niemand minder dan Midori neemt de solopartij voor haar rekening, en dat alleen al is voor mij een feest: het is de eerste keer dat ik haar live mag zien optreden! Opus 64 is een van de twee vioolconcerti die Mendelssohn schreef, maar het is het enige dat grote bekendheid heeft verworven. Door zijn uiterst verfijnde concertante stijl vraagt dit werk een violist die niet wil schitteren omwille van zi...

De eerste productie van het nieuwe seizoen bij Ballet Vlaanderen staat volledig in het teken van associate artist Anne Teresa De Keersmaeker. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw was zij een van de figuren die België op het vlak van dans wereldwijd op de kaart zetten. Haar choreografieën worden vandaag nog altijd over de hele wereld gedanst, en intussen mogen de dansers van Ballet Vlaanderen zich gerust echte specialisten in haar werk noemen. Op het programma stonden drie mijlpalen uit haar oeuvre, en het was de derde,  Verklärte Nacht , die mij het diepst heeft geraakt. (c) Phile Deprez De avond opent op muziek van Bartók: het  Quatuor n°4 . De danseressen in deze choreografie mogen van geen kleintje vervaard zijn, want het werk is technisch bijzonder veeleisend. Ook het strijkkwartet dat de muziek live vertolkt, moet voortdurend op scherp staan. De precieze bewegingen, die bij alle danseressen tot op de tel samen moeten vallen, vragen een opperste staat van co...

Voor het eerst trok ik naar de Nouveau Siècle in Lille, om er het Orchestre National de Lille te beluisteren onder leiding van chef-dirigent Joshua Weilerstein. De concertavond, die de titel Le Sacre du printemps droeg, ontvouwde zich in drie delen. De spits werd afgebeten door de hedendaagse Brits-Bulgaarse componiste Dobrinka Tabakova, met een opvallende compositie geënt op de prelude uit L’Orfeo van Monteverdi. Daarna mocht Alexandre Kantorow het Tweede pianoconcert o van Rachmaninov vertolken, een werk dat nog maar pas zijn repertoire verrijkt, en als kers op de taart klonk Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky. Zeggen dat Joshua Weilerstein een dirigent is om in het oog en in het oor te houden, is een understatement! (c) Marine Tesse Orpheus’ Comet uit 2017 is een hedendaags werk dat aangenaam in het oor ligt, en dat valt uiteraard niet van elk hedendaags werk te zeggen. Joshua Weilerstein en het Orchestre National de Lille openen de avond met een luisterrijke uitvoering va...

Zino Merckx : de Deurne à Monaco. Une interview ! Il a commencé comme gymnaste à Deurne, près d’Anvers, puis est passé par Paris, San Francisco et le Kazakhstan avant de rejoindre Monaco, où il danse depuis 2019 aux Ballets de Monte-Carlo, sous la direction de Jean-Christophe Maillot. Aujourd’hui, la Compagnie est à Anvers et à Bruxelles pour présenter Roméo et Juliette de Jean-Christophe Maillot, chorégraphe et directeur de la compagnie. C’est la première fois que Zino Merckx se produit dans un spectacle d’une telle ampleur devant un public qui ne lui est pas inconnu et qui sera en grande partie composé de sa famille et de ses amis ! (c) Tim Mertez L’histoire de Zino ne commence pas dans une salle de ballet mais dans une salle de gymnastique. « J’ai commencé la gymnastique chez les Deurnese Turners. Mon père était aussi gymnaste et j’y ai débuté à quatre ans. » À la maison, ils étaient trois garçons, et Zino débordait d’énergie. Juste à côté de la maison familiale se trouvait l’école ...

Zino Merckx: van Deurne tot in Monaco. Een interview! Hij begon als turner in Deurne, bij Antwerpen, trok via Parijs, San Francisco en Kazachstan naar Monaco en danst sinds 2019 bij Les Ballets de Monte-Carlo. Nu komt de compagnie naar Antwerpen en Brussel voor vier voorstellingen van Roméo et Juliette van choreograaf en directeur van het gezelschap Jean-Christophe Maillot. Voor het eerst staat Zino Merckx in zo’n groot spektakel op de scène voor een publiek dat niet onbekend is maar voor een groot deel uit familie en vrienden zal bestaan! (c) Alice Blangero Het verhaal van Zino begint niet in een balletzaal maar in een turnhal. “Ik ben begonnen als turner bij de Deurnese Turners. Mijn vader was ook een gymnast en ik ben daar begonnen op vier jaar.” Thuis waren ze met drie jongens, en Zino had energie te veel. Naast zijn ouderlijk huis lag dansschool Easy Moving, en zijn moeder wist wel raad: “Omdat ik zoveel energie had, heeft mijn moeder mij daar maar naartoe gestuurd. Ik vond dat zo...

Op de dag van de grote "rentrée" van de Artiesten in residentie aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth vond het eerste van twee openingsconcerten plaats. Om het nieuwe seizoen, getiteld "Utopia", extra feestelijk in te zetten, kregen we een keuze aan prachtige werken te horen, uitgevoerd door enkele Meesters in residentie samen met de Artiesten in residentie aan wie ze lesgeven. Dat staat natuurlijk weer garant voor absolute topkwaliteit! Meester in residentie Frank Braley mag samen met Artiest in residentie Arthur Hinnewinkel de spits afbijten. De pianisten spelen de Fantasie in fa mineur D. 940 van Franz Schubert, voor piano vierhandig. Deze Fantasie behoort zonder twijfel tot de mooiste werken ooit geschreven voor piano vierhandig en wordt bovendien gerekend tot de meest intieme bladzijden uit het oeuvre van de componist. Schubert droeg het werk op aan zijn eeuwige liefde Caroline Esterhazy, en stelde zich geregeld hardop de vraag of er wel één werk van zijn hand...

Stile Antico is de crème de la crème wat polyfone vocale muziek betreft. Bij hun vorige optredens in Antwerpen was ik steevast verbaasd over de ongelooflijke precisie en muzikaliteit van dit ensemble. Het was dan ook fantastisch hen opnieuw, met werk van Gesualdo, in de recent gerenoveerde Sint-Jacobskerk in Antwerpen. (c) Eduardus Lee Gesualdo, die we situeren aan het einde van de 16de, begin 17de eeuw, heeft heel wat werken nagelaten, waaronder ook religieus werk, dat minder bekend is bij het grote publiek. Hij is vooral bekend om zijn excessieve madrigalen, maar schreef ook de Sacrae Cantiones of de Sacrarum Cantionum (1603) waarin hij blijk geeft van ernst en verstilling, en minder de doorgedreven compositie opzoekt, zoals we die van hem gewend zijn. Het is in feite een sober werk waarin de componist enkele trucjes gebruikt die hij ook toepast in zijn madrigalen. Gesualdo wordt voor deze werken geïnspireerd door teksten waar de dood continu aanwezig is, en schrijft muziek met een ...

Wie nog nooit had gehoord, zoals ik, van een "dulciaan" (de rechtstreekse voorloper van de fagot) of een instrument genaamd "serpent", een ander blaasinstrument, dat met leer bedekt is en zo lijkt op een slang, is aan het goede adres bij AMUZ. Het is namelijk weer de periode van "Laus Polyphoniae", het festival van de polyfone muziek, waar telkens opnieuw gevestigde waarden optreden, maar waar ook elke keer enorm leerrijke en nieuwe ontdekkingen te doen zijn. Zo maakte ik op 22 augustus kennis met het ensemble "Les Meslanges" dat met hun programma "Les voyages d'Orphée, entre Normandie et Flandres" de Sint-Andrieskerk bezocht. (c) Les Meslanges De website van Les Meslanges en die van AMUZ geven ons meer uitleg over het programma: ondanks de oorlogen die rond 1600 woedden in de Nederlanden onder de Spaanse bezetting, was er een grote circulatie van muzikanten en hun werk. Zo ging Lassus, die in Mons geboren werd, reizen in heel Europ...

Sinds vele tientallen jaren vindt in de zomer het grote en wereldvermaarde pianofestival van La Roque d'Anthéron plaats. Al jarenlang komt er de crème de la crème van de pianoscène samen voor een reeks prachtige concerten, in recital of begeleid door een orkest. Dit jaar kreeg ik voor het eerst de kans om het festival bij te wonen, en vier avonden lang liet ik me meevoeren door een reeks opmerkelijke concerten. (c) Franck Denis De eerste twee avonden waren bijzonder, want beide concerten met orkest werden gedirigeerd door onze Belgische trots, de jonge dirigent Martijn Dendievel. Hij leidde het Poolse Sinfonia Varsovia en werkte samen met vier uitmuntende pianisten. Op de eerste avond klonken twee ouvertures en twee concerti, stuk voor stuk prachtig uitgevoerd. De ouvertures waren de Hébrides op. 26 van Mendelssohn en de Manfred-ouverture op. 115 van Schumann, beide vlekkeloos gedirigeerd door Martijn Dendievel, die het allerbeste uit het orkest wist te halen. Geen evidente taak, ...

Het slotconcert van het Verbier Festival 2026 was er zonder twijfel een om u tegen te zeggen. Het Verbier Festival Orchestra mocht voor de laatste keer het beste van zichzelf geven, en dat zal voor vele van deze jonge musici ongetwijfeld met gemengde gevoelens gepaard zijn gegaan. Afscheid nemen van Verbier en van de muzikale vriendschappen die hier in de voorbije weken zijn ontstaan, valt ongetwijfeld zwaar. De herinneringen die zij hier hebben opgebouwd, zullen hen echter een leven lang vergezellen. Dit prachtige festival verdiende dan ook een feestelijke afsluiting van het allerhoogste niveau. Onder leiding van Vasily Petrenko en met Alexandre Kantorow als solist aan de piano kon dat haast niet anders. (c) Verbier Festival Het concert wordt geopend met het hedendaagse werk  Suite after Crystal Palace  van Alexey Shor. Het festivalorkest brengt een boeiende en overtuigende uitvoering van deze uitdagende partituur, waarin de vele kleurrijke orkestklanken prachtig tot hun rech...

Zaterdag 1 augustus was zonder twijfel wéér een hoogdag op het Verbier Festival, want niemand minder dan Renée Fleming bracht een bezoek aan het Zwitserse bergdorp. Haar aanwezigheid alleen al maakte van deze concertavond een bijzondere gebeurtenis, maar ook het programma beloofde een unieke muzikale ervaring te worden. Voor mij was het ook de eerste keer om deze wereldster live aan het werk te horen! (c) Verbier Festival Samen met dirigent Lahav Shani creëert Fleming een bijzonder concertmoment waarin muziek en beeld naadloos samenvloeien, onder de titel "Voice of Nature: The Anthropocene".  Aan de hand van indrukwekkende natuurbeelden van de National Geographic Society wordt het publiek ondergedompeld in de overweldigende schoonheid van onze planeet, terwijl tegelijkertijd wordt stilgestaan bij haar kwetsbaarheid en de impact van de mens op het leefmilieu. Op het programma staan werken van uiteenlopende componisten, gaande van een aria van Händel tot de hedendaagse muziek v...

Mijn vierde dag op het Festival van Verbier begint met een concert van het Shiraz Ensemble en cellist Kian Soltani, wiens vader de oprichter is van het ensemble. Het programma werd vooraf niet bekendgemaakt, waardoor het publiek zich volledig kon laten verrassen. Dat deze verrassingsformule uitmondde in een waar muzikaal feest, is nauwelijks een overdrijving. Later op de dag woon ik een concert bij van enkele jonge musici die deelnemen aan het  Academy Soloists -programma van het festival, opnieuw een verfrissende en inspirerende ontdekking. 's Avonds staat het langverwachte, uitverkochte recital van Yunchan Lim in de Salle des Combins op het programma. Een muzikale dag vol hoogtepunten. (c) Verbier Festival Op de website van het Verbier Festival lezen we: "Het Shiraz Ensemble is een hedendaags muziekensemble dat Iraanse musici samenbrengt die traditionele instrumenten bespelen. Gedreven door nieuwsgierigheid, innovatie, open dialoog en experiment zet Shiraz Ensemble zich in v...

Op de derde dag van het Verbier Festival was het uitkijken naar het recital van Alexandre Kantorow in de kerk van Verbier. Later die dag volgde bovendien een ronduit verbluffend kamermuziekconcert met enkele van de grootste sterren aan het klassieke muziekfirmament. Wat een onvergetelijke belevenis ! (c) Verbier festival In de voormiddag, omstreeks 11 uur, stond Alexandre Kantorow klaar met het recitalprogramma dat we eerder ook al in Flagey mochten horen. Hij presenteert een bijzonder ambitieus en doordacht programma, helemaal zoals we dat van hem gewend zijn. Kantorow opent met Liszts prachtige variaties (S. 180) op Bachs  Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen . De fijngevoeligheid waarmee hij zijn publiek vanaf de eerste noten weet te raken, is van een zelden gehoord niveau. Diezelfde verfijning en poëtische zeggingskracht kenmerken ook de  Eerste sonate , op. 5 van Medtner, waarin Kantorow zijn luisteraars moeiteloos meevoert naar een wereld vol subtiele kleuren, rijke schakeringe...

Nadat ik het festival online heb gevolgd de afgelopen weken, ben ik blij dat ik ondertussen live ter plaatse ben! Op de tweede dag van mijn bezoek aan het Festival van Verbier maakte ik kennis met het Verbier Festival Chamber Orchestra, onder leiding van Mikhaïl Pletnev. Samen met twee uitzonderlijke solisten, Daniel Lozakovich (viool) en Dmitry Shishkin (piano), presenteert hij een bijzonder onconventioneel programma. Twee zelden uitgevoerde werken vormen de opmaat naar een van de meest veeleisende vioolconcerti uit het repertoire. Alleen al de originaliteit van deze programmakeuze maakt deze concertavond tot een bijzondere belevenis. Het is een voorrecht om hierbij aanwezig te mogen zijn. (c) Verbier Festival Voor de pauze klinkt de  Zesde Symfonie  van Carl Czerny. Hoewel deze negentiende-eeuwse componist vooral bekendstaat als pedagoog en leermeester van Liszt, blijven zijn symfonieën vrijwel volledig onder de radar. Des te groter is de nieuwsgierigheid wanneer hier in Ver...