De eerste productie van het nieuwe seizoen bij Ballet Vlaanderen staat volledig in het teken van associate artist Anne Teresa De Keersmaeker. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw was zij een van de figuren die België op het vlak van dans wereldwijd op de kaart zetten. Haar choreografieën worden vandaag nog altijd over de hele wereld gedanst, en intussen mogen de dansers van Ballet Vlaanderen zich gerust echte specialisten in haar werk noemen. Op het programma stonden drie mijlpalen uit haar oeuvre, en het was de derde, Verklärte Nacht, die mij het diepst heeft geraakt.
![]() |
| (c) Phile Deprez |
De avond opent op muziek van Bartók: het Quatuor n°4. De danseressen in deze choreografie mogen van geen kleintje vervaard zijn, want het werk is technisch bijzonder veeleisend. Ook het strijkkwartet dat de muziek live vertolkt, moet voortdurend op scherp staan. De precieze bewegingen, die bij alle danseressen tot op de tel samen moeten vallen, vragen een opperste staat van concentratie. In dit repetitieve weefsel van passen moet bovendien onophoudelijk worden geteld, en dat dwingt alle respect af voor de dansers.
Daarna vult de scène zich met heel wat meer dansers voor een werk op Beethovens Grosse Fuge. Ook hier herkennen we de herhaling en de synchroniciteit die zo kenmerkend zijn voor De Keersmaeker, maar de choreografie slaat explosiever uit en eist de volle aandacht van het publiek op. Er gebeurt zoveel tegelijk op het podium dat ik af en toe de draad kwijtraakte en een zekere chaos ervoer.
Tot slot nemen de strijkers plaats in de orkestbak voor Schönbergs Verklärte Nacht. Wat volgt is een meer verhalende choreografie, die zich afspeelt in een mistig woud. Alleen al de belichting en de enscenering maken dit stuk tot een streling voor het oog. Deze productie, die in 1995 bij Rosas in première ging, oogt vandaag nog altijd tijdloos. Of je je er nu een sprookjesbos bij inbeeldt of een verlaten stuk woud, ik denk dat iedereen hier gelijk heeft. Als afsluiter van de avond is deze choreografie wel gepast, omdat ze van de drie het sterkst tot de verbeelding spreekt van het grote publiek.

Reacties
Een reactie posten