Bamberger Symphoniker en Midori - vrijdag 16 oktober 2026 - Koningin Elisabethzaal Antwerpen

Dankzij concertorganisatie COFENA strijken de bekroonde Bamberger Symphoniker neer in Antwerpen. Met niemand minder dan Manfred Honeck op de bok staat het orkest garant voor wereldklasse. Onlangs verkoos Gramophone het bovendien tot Orchestra of the Year 2026, wat het nog een extra glans verleent. Samen met wereldster Midori aan de viool brengen ze een prachtig programma dat volgens mij nog altijd nazindert in de gangen van de Koningin Elisabethzaal. Wat een adembenemende concertavond!

(c) Midori

Het concert opent met het wereldberoemde Vioolconcerto in mi mineur (op. 64) van Mendelssohn. Niemand minder dan Midori neemt de solopartij voor haar rekening, en dat alleen al is voor mij een feest: het is de eerste keer dat ik haar live mag zien optreden!

Opus 64 is een van de twee vioolconcerti die Mendelssohn schreef, maar het is het enige dat grote bekendheid heeft verworven. Door zijn uiterst verfijnde concertante stijl vraagt dit werk een violist die niet wil schitteren omwille van zichzelf, maar omwille van de muziek. Een sobere en eigenzinnige benadering van de partituur werkt het best, en laat dat nu net een kwaliteit zijn die Midori ten volle in de schaal kan leggen. Haar doordachte spel, haar vlekkeloze intonatie en haar integere interpretatie maken van dit concerto een feest. Voeg daaraan toe dat Manfred Honeck en de Bamberger Symphoniker haar een volmaakte begeleiding bieden: nooit te veel, nooit te weinig, alles in evenwicht. Zo komt de gelaagdheid van dit verfijnde werk bijzonder mooi tot haar recht. En dat Midori het publiek daarna nog een prachtige Bach als toegift geeft, is een godsgeschenk.

Daarna wacht ons een mastodont van een symfonie: de Negende symfonie van Bruckner. De componist schreef dit werk helemaal aan het einde van zijn leven en heeft het nooit voltooid. Het wordt dan ook uitgevoerd in drie delen, zonder de verhoopte en betreurde Finale die nooit het levenslicht mocht zien. Maar ... ook zonder Finale is deze symfonie ongetwijfeld een van de belangrijkste en meest mystieke symfonische werken uit de muziekgeschiedenis. De diepgelovige Bruckner droeg het werk dan ook op aan God, en niet aan een of andere mecenas.

Wat we te horen krijgen, is ongelooflijk. We horen een orkest in bloedvorm, waarin geen enkele instrumentengroep voor een andere hoeft onder te doen. We horen een dirigent die de partituur met analytische precisie ontleedt en dirigeert, we horen een wereldsymfonie op het allerhoogste niveau. Bruckner schept een heel eigen klankuniversum en schrijft muziek voor de eeuwigheid, en precies daarvan zijn we getuige bij Manfred Honeck en zijn Bamberger Symphoniker. Een concertavond om niet snel te vergeten!