| (c) Verbier Festival |
Op de website van het Verbier Festival lezen we: "Het Shiraz Ensemble is een hedendaags muziekensemble dat Iraanse musici samenbrengt die traditionele instrumenten bespelen. Gedreven door nieuwsgierigheid, innovatie, open dialoog en experiment zet Shiraz Ensemble zich in voor het creëren van nieuwe muziek en voor een nauwe samenwerking met componisten, uitvoerders en interdisciplinaire kunstenaars." Dat uitgangspunt wordt tijdens dit concert meteen duidelijk. Het ensemble laat zich niet vastpinnen op één muzikale stijl, maar zoekt voortdurend de dialoog op tussen traditie en vernieuwing, tussen verschillende culturen (de Perzische en de Westerse) en artistieke disciplines.
De keuze om het programma vooraf niet bekend te maken, versterkt bovendien de beleving. Zonder verwachtingen of referentiepunten laat het publiek zich volledig meevoeren in een muzikale wereld die voor velen onbekend is. Dat maakt deze kennismaking des te boeiender.
Ik leer enkele nieuwe instrumenten kennen, zoals de duduk en de hey, twee soorten fluiten, en sta verteld van de oud-speler Hossein Behroozinia, die ons meevoert naar Perzische oorden. Wie ook zeer grote indruk maakt op het publiek is percussionist Naghib Shanbehzadeh: zijn ongelooflijke performance maakt de voorstelling tot een waar feest. Voeg daar nog de gevestigde waarde van cellist Kian Soltani aan toe, en je krijgt als eindresultaat een waar muzikaal feest!
In de namiddag begeef ik mij opnieuw naar de kerk van Verbier voor het programma Academy Presents IV, waar jonge solisten na drie weken intensieve coaching binnen het Academy Soloists-programma het podium betreden. Het blijft bijzonder interessant om deze jonge musici aan het werk te zien. Ik vind het telkens opnieuw verfrissend om nieuwe talenten te ontdekken en vast te stellen hoeveel veelbelovende artiesten vandaag op weg zijn naar een mooie internationale carrière. Op het programma staan het Pianokwartet nr. 2, op. 45 van Fauré en het Pianokwintet, op. 57 van Sjostakovitsj, twee werken die in beklijvende uitvoeringen worden gebracht. Het staat voor mij buiten kijf dat het academische luik van het Verbier Festival op korte én lange termijn zijn vruchten afwerpt.
's Avonds is het tijd voor een van de concerten waar ik het meest naar uitkeek: het recital van wereldpianist Yunchan Lim, met muziek van Schubert en Scriabin. Lim opent de avond met Schuberts Pianosonate nr. 17 in D groot, D. 850, de beroemde Gasteiner. Dit werk wordt algemeen beschouwd als een van de meest geïnspireerde pianosonates die Schubert ooit schreef. Meteen wordt duidelijk hoe uitzonderlijk veeleisend deze partituur is. Ze vraagt niet alleen een feilloze techniek, maar ook een groot muzikaal inzicht en een sterke spanningsopbouw. Yunchan Lim overtuigt van begin tot einde met een magistrale uitvoering van dit iconische werk en stuurt het publiek in diepe bewondering de pauze in.
Na de pauze staat Scriabin centraal. Lim brengt de Pianosonates nrs. 2, 3 en 4, en opnieuw wordt duidelijk met wat voor uitzonderlijk pianist we hier te maken hebben. Met een indrukwekkende concentratie en een haast onuitputtelijk kleurenpalet weet hij de volledige én bloedhete Salle des Combins muisstil te krijgen. Zijn interpretaties doen de rijke harmonieën en de mystieke sfeer van Scriabins muziek volledig tot hun recht komen. Het is fantastisch om Yunchan Lim solo aan het werk te horen in repertoire dat hem zo goed ligt. Wat een voorrecht om dit van dichtbij te mogen beleven. Bedankt, Verbier Festival en Yunchan Lim!
Reacties
Een reactie posten