Nadat ik het festival online heb gevolgd de afgelopen weken, ben ik blij dat ik ondertussen live ter plaatse ben! Op de tweede dag van mijn bezoek aan het Festival van Verbier maakte ik kennis met het Verbier Festival Chamber Orchestra, onder leiding van Mikhaïl Pletnev. Samen met twee uitzonderlijke solisten, Daniel Lozakovich (viool) en Dmitry Shishkin (piano), presenteert hij een bijzonder onconventioneel programma. Twee zelden uitgevoerde werken vormen de opmaat naar een van de meest veeleisende vioolconcerti uit het repertoire. Alleen al de originaliteit van deze programmakeuze maakt deze concertavond tot een bijzondere belevenis. Het is een voorrecht om hierbij aanwezig te mogen zijn.
 |
| (c) Verbier Festival |
Voor de pauze klinkt de Zesde Symfonie van Carl Czerny. Hoewel deze negentiende-eeuwse componist vooral bekendstaat als pedagoog en leermeester van Liszt, blijven zijn symfonieën vrijwel volledig onder de radar. Des te groter is de nieuwsgierigheid wanneer hier in Verbier zijn Zesde Symfonie op de lessenaars verschijnt. Het blijkt een bijzonder boeiende ontdekking. Samen met het jonge orkest gaat Pletnev op zoek naar de eigen muzikale wereld van Czerny, en daarin slaagt hij wat mij betreft volledig. De partituur blijkt rijk aan ideeën en verrassende wendingen, terwijl het Verbier Festival Chamber Orchestra de muziek met veel overtuiging en enthousiasme tot leven brengt. Het resultaat is een intrigerende uitvoering die doet verlangen naar meer van deze ten onrechte te weinig uitgevoerde componist.
Vervolgens maken we een stijlbreuk met Franz Schubert. Op het programma staat de Wanderer-Fantasie voor piano en orkest. De oorspronkelijke versie voor piano solo behoort uiteraard tot Schuberts bekendste pianowerken, maar de orkestrale bewerking van Liszt was voor mij nieuw. Op zijn beurt maakte dirigent-pianist Pletnev er een bewerking van, en die hoorden we vanavond. Het is bijzonder interessant om te horen hoe Pletnev de pianopartij en het orkest volledig met elkaar laat versmelten, zonder dat het karakter van Schuberts meesterwerk verloren gaat. Dmitry Shishkin voelt zich hoorbaar thuis in deze versie en brengt het werk met veel overtuiging tot leven. Ik ben blij hem eens live aan het werk te hebben gehoord!
Na de pauze betreedt Daniel Lozakovich het podium voor Schumanns Vioolconcerto, eveneens in een arrangement van Pletnev. Dit concerto behoort zonder twijfel tot de meest veeleisende werken uit het vioolrepertoire en stelt de solist voortdurend op de proef. Voor Lozakovich lijkt dat echter geen enkel obstakel te vormen. Met een indrukwekkende beheersing van de technische uitdagingen en een grote muzikale overtuigingskracht sleept hij het publiek moeiteloos mee door deze complexe en meeslepende partituur. Samen met Pletnev en het Verbier Festival Chamber Orchestra zorgt hij voor een indrukwekkende afsluiting van een concertavond die ik bestempel met vijf sterren! De kers op de taart waarbij het publiek de zaal zowat afbreekt, is een meesterlijke en bijzonder intrigerende encore met het Paganiniana van Nathan Milstein: een uitvoering die geen gelijken kent... Lozakovich staat aan de top, en is nog lang niet uitgespeeld!
Reacties
Een reactie posten