Jonas Kaufmann en Elīna Garanča staan voor het eerst samen op het podium. Dat is waar de Festspielhaus Baden-Baden mee uitpakte voor haar gala op het einde van het seizoen. De tweede grootste concertzaal van Europa was snel uitverkocht, natuurlijk omdat Jonas Kaufmann zou optreden. Hij is, algemeen wordt dat toch verondersteld, de grootste tenor van dit moment, wereldwijd. En uiteraard is hij ook mijn idool, vandaar mijn reisje naar Baden-Baden. Verder moet gezegd dat Elīna Garanča, mezzosopraan, de perfecte vrouw is om samen met Jonas op te treden. Het is dan ook vreemd dat dit niet eerder gebeurde!
 |
| (c) www.jonaskaufmann.com |
Het orkest van de avond, de Deutsche Radio Philharmonie Saarbrücken Kaiserslautern staat onder leiding van Karal Mark Chichon. Uiteraard is het een grote eer voor zo een orkest om te mogen samenwerken met twee wereldsterren uit operaland, en het valt te merken dat het hen goed valt! Het concert wordt ingezet met de Prelude tot de eerste act van de opera "Werther", de opera die het eerste deel van het concert in beslag zal nemen. Kaufmann en Garanča komen op de scène tijdens deze prelude en zetten het duet "Il faut nous séparer" in. En op zo een moment houdt het publiek zijn adem in. Tot de eerste noot wordt ingezet, en de concerttrein vertrokken is. Wat volgt is adembenemend. Elīna Garanča, die net zoals Jonas een bijzonder inlevingsvermogen heeft, zingt de briefscène van Charlotte "Werther! Werther! Qui m'aurait dit la place... Je vous écris de ma petite chambre". Dan is er Kaufmann die zijn "Pourquoi me réveiller" zingt, gevolgd door het wervelstormende orkest in het duet "N'achevez pas! Hélas!" Ik moet zeggen dat deze prestatie haast buitenaards te noemen valt. Van Kaufmann wist ik al dat hij een grote stem heeft, van Elīna Garanča niet, maar ze is echt indrukwekkend. Ik denk dat het de grootste vrouwenstem is die ik ooit gehoord moet hebben.
 |
| (c) www.elinagaranca.com |
Na dit spektakel volgt iets wat altijd goed werkt op zo een concerten: de Bacchanale uit de opera Samson et Dalila van Saint-Saëns. Het orkest toont dan nogmaals hoe goed het op dreef is, met dank aan de dirigent. Het eerste deel van het concert wordt afgesloten met de finale scène van Carmen en haar Don José. Eveneens adembenemend.
Het tweede deel van het concert staat in het teken van Verdi en Mascagni. Van deze laatste horen we stukken uit de opera Cavalleria Rusticana, met de door iedereen gekende symfonie, die de aria's van mekaar scheidt. Enkele bisnummers later is het concert jammer genoeg afgelopen.
Dit concert bewijst eens te meer dat zingen een intense bezigheid is, tenminste als je het goed wilt doen. Beide artiesten zijn dan ook afgemat na de voorstelling, maar hebben tot op het laatste moment het beste van zichzelf gegeven zonder ook maar een fout te maken. Dat dit mensen zijn die meedraaien op wereldniveau valt niet te verbazen, en het is dan ook een hele eer om aanwezig te kunnen zijn op een concert als dit. Elīna en Jonas, you rock!!!
Reacties
Een reactie posten