In het kader van de "Amsterdam Piano Series" en in aanloop naar zijn deelname aan de Koningin Elisabethwedstrijd, speelde pianist Nikola Meeuwsen een indrukwekkend recital in de Kleine Zaal van Concertgebouw Amsterdam. De pianist stelt een zeer uitdagend programma samen van heel uiteenlopende componisten. Een waar feest voor de pianoliefhebber!
 |
| (c) Foppe Schut |
Nikola Meeuwsen kiest voor de prachtige Ballade n° 3 van Chopin. Deze indrukwekkende compositie droeg Chopin op aan een van zijn leerlingen. Deze ballade werd al van meet af aan beschouwd als een van Chopins absolute meesterwerken. In de Gazette musicale schreef recensent Maurice Bourges, in 1842, dat deze Ballade "vertaalde poëzie was, maar dan wel een superieure vertaling door middel van noten". Nikola Meeuwsen doet deze beschrijving alle eer aan in een prachtige uitvoering van dit moeilijke werk. Hij weet het publiek meteen voor zich te winnen met zijn fijngevoelige uitvoering en muzikale zeggingskracht.
Daarna volgt een ander werk van formaat, de Variations sérieuses van Mendelssohn. Deze variaties worden beschouwd als een van de grote meesterwerken in de romantische pianoliteratuur. Ze vormen een soort brug tussen de Goldbergvariaties en de Diabellivariaties enerzijds, en de variaties van Brahms en die van Reger anderzijds. Het is een uitdagend werk dat letterlijk en figuurlijk serieus te nemen is. Nikola Meeuwsen draait er zijn hand niet voor om, hij ontleedt de partituur met scherpzinnigheid en weet het juiste evenwicht te vinden.
Van uitdagende partituren gesproken: na de Mendelssohn is Liszt aan de beurt. Nikola Meeuwsen kiest voor Après une lecture du Dante, Fantasia quasi Sonata, ook wel de Dante Sonate genoemd. Dit werk is het laatste deel uit de Années de Pèlerinage, deuxième année: Italie, en behoort tot de meest iconische en veeleisende werken uit de pianoliteratuur. Nikola Meeuwsen geeft zijn publiek een uitzonderlijke en doorleefde uitvoering van dit werk. Je zou het zo kunnen opnemen - zo verfijnd is zijn pianospel. Feilloos en doordacht!
Na de pauze begint Nikola Meeuwsen met een verfijnde uitvoering van de vierstemmige étude "Arc-en-ciel" van Ligeti, die noteert dat zijn werk "with swing" moet gespeeld worden. Dat is Nikola Meeuwsen niet ontgaan met een intrigerende uitvoering vol klankkleur.
Als laatste werk van het officiële gedeelte van het concert staat de Fantasie in C van Schumann op het programma. Zeer virtuoos werk, een moeilijke partituur. Nikola Meeuwsen brengt dit meesterwerk met grote overtuiging. Wat een beklijvende interpretatie!
En alsof dit alles nog niet genoeg is speelt Meeuwsen maar liefst vijf (!) encores, waarbij hij het uitzonderlijke niveau van de avond moeiteloos aanhoudt. We horen twee Bachbewerkingen van Bussoni, we horen Beethoven opus 10 n° 2 (eerste deel), we horen Rachmaninov (Etudes-Tableaux, in es-klein) en last but not least: de "Gnomenreigen", de virtuoze concertétude van Liszt... Adembenemend pianospel van een jongeman die zich stilaan opmaakt voor de Koningin Elisabethwedstrijd - en de Prijs Koningin Mathilde. Ik zit alvast op het puntje van mijn stoel!
Reacties
Een reactie posten