Operette is een genre dat meer en meer in onbruik is geraakt in veel operahuizen. Iedereen kent werken als De Fledermaus of Die lustige Witwe, maar weet tegelijk ook dat deze werken eigenlijk nog zelden worden opgevoerd. Operette wordt al gauw smalend bekeken door operaliefhebbers als "te populair" of "te gemakkelijk". Niets is minder waar. Operette zingen en opvoeren is moeilijk en vereist heel wat techniek en acteertalent. De Nationale Opera in Amsterdam ging de samenwerking aan met kunstenaar Steef de Jong, die tekende voor een bruisende regie waarin het genre van de operette alle aandacht krijgt die het verdient!
 |
| (c) De Nationale Opera - foto Bart Grietens |
Operetta Land is een land dat eigenlijk alleen bestaat in de fantasie van de Verzinner. En die Verzinner wordt vertolkt door regisseur Steef de Jong zelf. Zijn introductie op een vliegende fiets is geestig en zet meteen de toon voor de rest van de voorstelling: we zullen ondergedompeld worden in de fantasie van de Verzinner en er is geen ontkomen aan: de fantasie van het publiek wordt aangesproken, zich verzetten heeft geen zin!
Steef de Jong staat bekend om zijn ingenieuze kartonnen decors die zo vernuftig in mekaar zitten dat je vanuit het publiek niet anders kan dan met verwondering toekijken hoe hij er in slaagt om in nog geen tien seconden een bos te laten veranderen in een kasteelinterieur of een balzaal. En dat is de eerste kracht van de voorstelling: met ogenschijnlijk eenvoudige kartonnen decors, dito kostuums en een heleboel creatieve en verrassende elementen creëert de Jong een wereld op zich, de wereld van Operetta Land.
In Operetta Land komt altijd alles goed, en wordt zeer veel (in het Nederlands!) gezongen. En dat is ook heel opvallend: alle teksten van aria's die voortkomen uit verscheidene operettes worden in het Nederlands gezongen. Paulien Cornelisse, zeer bekend in Nederland, en ook bij vele Vlamingen, zorgt voor het libretto. En laat ons eerlijk zijn: het is een spitsvondige, to the point, en enorm grappige en energierijke tekst! Het is eigenlijk uniek om eens operette te horen "in het Nederlands".
In Operetta Land lopen heel wat interessante personages rond. Zo is er de koningin, vertolkt door Raoul Steffani. De koningin heeft maar één doel voor ogen: haar dochter Galathea uithuwelijken aan een zo rijk mogelijke prins, zodat de staatskas weer gespijsd kan worden. Steffani vertolkt deze rol op sublieme wijze, en hij bewijst eens te meer dat hij niet alleen een buitengewone stem heeft, maar ook een bijzonder inlevingsvermogen en acteertalent bezit. Het is echt een enorm plezier om hem aan het werk te zien en te horen. Dat geldt ook voor Prinses Galathea, die vertolkt wordt door Elenora Hu. Zij die in het begin van de opvoering nog voorgesteld wordt als "prinses met een hart van steen", blijkt te ontdooien en wordt tot over haar oren verliefd op Graaf Lothar. Elenora Hu bezit een heel dragende sopraanstem die met overtuiging haar rol verdedigt! Graaf Lothar, eveneens vertolkt door een sopraan, Laetitia Gerards, is nog zo een zangeres wiens grote acteertalent in combinatie met haar exquise vocale kwaliteiten ervoor zorgt dat je in het publiek alleen maar met ingehouden adem en verwondering kan luisteren! Marc Pantus is een hilarische minister van Financiën en Ian Castro zingt een ongelooflijke rol van Prins Nicola! De slechterik van dienst, Koning Pygmalion wordt vertolkt door Frederik Bergman, en met verve! Sir Taki, de vogel van graaf Lothar wordt gespeeld door Femke Hulsman, eveneens een artieste van formaat!
De rijkdom aan fantasie in deze voorstelling tilt het operettegenre naar een hoger niveau, en doet ons zin krijgen in méér van al die fantasie. Misschien, en hopelijk, is deze productie een aanzet tot herwaardering van het genre. Steef de Jong en het hele team krijgen wat mij betreft een elf op tien!
Reacties
Een reactie posten