De ondes Martenot, een instrument waar veel mensen nog nooit van gehoord hebben is het instrument dat centraal staat in de Turangalîla Symfonie van Olivier Messiaen. Dit instrument is, eenvoudig uitgedrukt, een van de eerste elektronische klavierinstrumenten en de voorloper van wat wij kennen als de synthesizer. Erg speciaal dus. Dit alles overgoten met een groot orkest vol bombastisch slagwerk.
De Turangalîla symfonie, die bestaat uit maar liefst tien delen, in plaats van de klassieke vier, is een knap staaltje muziek uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Ze wordt redelijk weinig opgevoerd omwille van de complexiteit en organisatie die het werk vraagt: zeer uitgebreid slagwerk, de ondes Martenot (die een specialist vraagt om het te bespelen, en zo zijn er niet veel), en een dirigent met stalen zenuwen...
Gelukkig is er vaste waarde Edo de Waart om deze symfonie aan te durven met zijn orkest. Met veel concentratie en ijver begint het concert. Niet alleen de ondes Martenot en het symfonisch orkest zijn aanwezig maar ook de Nederlandse toppianist Ralph Van Raat, die garant staat voor een prachtig uitgevoerde pianopartij. Gezegd moet dat deze partij zeer moeilijk is.
Bravo voor de hele ploeg, het concert was heerlijk, en het applaus achteraf navenant. Dit publiek toont aan dat dit "ongehoord" concert zeker zijn plaats heeft in het klassieke muzieklandschap! Om te herhalen!
 |
| (c) Ralph Van Raat |
De Turangalîla symfonie, die bestaat uit maar liefst tien delen, in plaats van de klassieke vier, is een knap staaltje muziek uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Ze wordt redelijk weinig opgevoerd omwille van de complexiteit en organisatie die het werk vraagt: zeer uitgebreid slagwerk, de ondes Martenot (die een specialist vraagt om het te bespelen, en zo zijn er niet veel), en een dirigent met stalen zenuwen...
Gelukkig is er vaste waarde Edo de Waart om deze symfonie aan te durven met zijn orkest. Met veel concentratie en ijver begint het concert. Niet alleen de ondes Martenot en het symfonisch orkest zijn aanwezig maar ook de Nederlandse toppianist Ralph Van Raat, die garant staat voor een prachtig uitgevoerde pianopartij. Gezegd moet dat deze partij zeer moeilijk is.
Bravo voor de hele ploeg, het concert was heerlijk, en het applaus achteraf navenant. Dit publiek toont aan dat dit "ongehoord" concert zeker zijn plaats heeft in het klassieke muzieklandschap! Om te herhalen!
Reacties
Een reactie posten