Tosca... dan denk ik aan Jonas Kaufmann en Angela Gheorghiu... en hun onvergetelijke opvoering in Londen (die ik alleen ken van op DVD), van een opera die bij bijzonder veel mensen een belletje doet rinkelen. Het verhaal van Tosca en haar Cavaradossi is een verhaal dat geknipt is om op een operapodium op te voeren. De Vlaamse opera koos deze keer voor een "semiscenische" opvoering van Frans Willem de Haas.
 |
| (c) Annemie Augustijns voor de Vlaamse Opera
De Vlaamse Opera waarschuwde haar publiek dat het deze keer zou gaan om een "semiscenische" uitvoering. De muziek en de personages staan centraal, het decor komt op de tweede plaats. En eigenlijk vond ik het perfect zo! Zonder teveel poespas, met enkele eenvoudige voorwerpen en een mooie belichting, kwam Tosca tot leven! Het "semiscenische" aspect heeft mij voor geen meter gestoord, integendeel!! Het scènebeeld was bij momenten gewoonweg mooi! Zo zie je maar dat muziek soms voor zich spreekt, en dat Frans Willem de Haas getuigt van een goede smaak!
Wat mij direct opviel, en wat mij enorm veel plezier deed, was dat het orkest in zeer goede doen was! Maurizio Barbacini haalt het beste naar boven. Topwerk!
En zo ook wat de zang betreft: een goede prima donna Tosca (Susanna Branchini), Misha Didyk als Cavaradossi (die mij niet altijd even sterk overtuigt, maar dat heeft eerder met smaak te maken dan met zijn kunnen) en de topstem van de avond: Valery Alexeev als Scarpia.
Ik ben blij om eindelijk eens een échte Tosca gezien te hebben, het blijft een belevenis om muziek live te horen!
|
Reacties
Een reactie posten