deFilharmonie zou nog eens geleid worden door Jaap van Zweden. Jammer genoeg heeft deze topdirigent moeten afzeggen wegens een schouderblessure, en heeft deFilharmonie een waardig alternatief moeten zoeken. En dat hebben ze gevonden! Dirigent Muhai Tang, die jarenlang de chef-dirigent van deFilharmonie geweest is, kwam nog eens naar Antwerpen om zijn ex-orkest te dirigeren. En ik zag dat het goed was!
Op het programma staat voor de pauze de Serenade in C van Tsjajkovski geprogrammeerd. Dit werk is geschreven voor uitsluitend strijkers en het is leuk om eens alleen de strijkersgroep aan het werk te horen. Er is hard gewerkt tijdens de repetities, dat is duidelijk vanaf het begin. De muzikanten produceren een goede sound, de zaal wordt gevuld met deze prachtige serenade.
Na de pauze komt de "Leningrad", van Shostakovich. Het is dé symfonie bij uitstek om de gruwel van oorlog te weerspiegelen. Deze symfonie werd geschreven ten tijde van de bezetting van de stad Leningrad, door de Duitsers in 1941, en ze werd zelfs gebruikt als psychologisch oorlogswapen naar de Duitsers toe. Het belang van deze symfonie is dan ook niet te onderschatten en duidelijk is dat ze nooit in de vergeethoek mag belanden. Dit is wel een van de symfonieën die een hoeksteen vormen van de 20ste eeuwse muziek.
Gruwel is het ook in de zaal, bij het grote aantal hoestende mensen. Het lijkt wel de afdeling pneumologie van een ziekenhuis. Eerst was er ergernis, daarna dacht ik aan de meer dan een miljoen mensen die gestorven zijn op 900 dagen tijd na het beleg van Leningrad, en dan wordt alles plots wel heel relatief.
 |
| (c) Muhai Tang |
Op het programma staat voor de pauze de Serenade in C van Tsjajkovski geprogrammeerd. Dit werk is geschreven voor uitsluitend strijkers en het is leuk om eens alleen de strijkersgroep aan het werk te horen. Er is hard gewerkt tijdens de repetities, dat is duidelijk vanaf het begin. De muzikanten produceren een goede sound, de zaal wordt gevuld met deze prachtige serenade.
Na de pauze komt de "Leningrad", van Shostakovich. Het is dé symfonie bij uitstek om de gruwel van oorlog te weerspiegelen. Deze symfonie werd geschreven ten tijde van de bezetting van de stad Leningrad, door de Duitsers in 1941, en ze werd zelfs gebruikt als psychologisch oorlogswapen naar de Duitsers toe. Het belang van deze symfonie is dan ook niet te onderschatten en duidelijk is dat ze nooit in de vergeethoek mag belanden. Dit is wel een van de symfonieën die een hoeksteen vormen van de 20ste eeuwse muziek.
Gruwel is het ook in de zaal, bij het grote aantal hoestende mensen. Het lijkt wel de afdeling pneumologie van een ziekenhuis. Eerst was er ergernis, daarna dacht ik aan de meer dan een miljoen mensen die gestorven zijn op 900 dagen tijd na het beleg van Leningrad, en dan wordt alles plots wel heel relatief.
Reacties
Een reactie posten