Ik zou eens een vlieg willen zijn. Een vlieg in het hoofd van Yuja Wang. En in haar kleerkast. Deze 29-jarige pianiste van ondertussen ontegensprekelijke wereldfaam haalt krantenkoppen. Niet alleen haar weinig verhullende garderobe doet inkt vloeien, maar ook haar buitengewoon pianospel, dat je minstens een keer in je leven live moet gehoord hebben. Yuja Wang kan zich rekenen tot een van de meest gevraagde pianisten van haar generatie. Overal waar ze komt laat ze een diepe indruk achter. Classic is sexy, zoveel is zeker.
Yuja Wang opent haar recital met twee ballades (opus 10 nummer 1 en 2) van Brahms. Direct wordt duidelijk hoe helder haar articulatie is en hoe doorleefd haar uitvoering. Dat bewijst ze eens te meer in de Kreisleriana van Schumann, waarin haar verbluffende techniek tot uiting komt. Voor mij is dit de perfecte uitvoering. Deze vrouw kan piano spelen!
Alsof dat nog niet genoeg is speelt Yuja Wang al een encore voor de pauze. Ze kiest voor Scarbo, het derde deeltje uit Gaspard de la nuit van Ravel, wat echt ongelooflijk is omdat dat stuk nooit als bisnummer gespeeld wordt. Yuja Wang doet het dus wel, en vliegt door de uiterst moeilijke partituur alsof het niets is. Oh ja, ze bedient zelf de Ipad die ze meebracht en waarop haar partituur staat. Zelfs dàt heeft ze onder controle.
Het eerste deel van het concert zou al een volwaardig programma kunnen zijn, maar niets is minder waar. Yuja Wang speelt na de pauze de Hammerklaviersonate van Beethoven, een buitengewoon ingewikkelde partituur (vooral in de fuga op het einde van het werk), en ze komt nog vier keer terug voor wat encores, waaronder de bewerking van Horowitz van de Carmensuite, en een Prokofiev.
Yuja Wang heeft haar extravagante kledingstijl niet nodig om te schitteren, maar ze kan het zich wel permitteren. Critici die zeggen dat ze dat alleen maar doet om de aandacht af te leiden, zijn mis, want we hebben hier te maken met een geboren pianiste die heel goed weet waar ze mee bezig is. Dat dit een muzikante is van wereldniveau is een understatement, en als ze nog eens in de buurt speelt, ben ik er bij!
 |
| (c) Yuja Wang |
Alsof dat nog niet genoeg is speelt Yuja Wang al een encore voor de pauze. Ze kiest voor Scarbo, het derde deeltje uit Gaspard de la nuit van Ravel, wat echt ongelooflijk is omdat dat stuk nooit als bisnummer gespeeld wordt. Yuja Wang doet het dus wel, en vliegt door de uiterst moeilijke partituur alsof het niets is. Oh ja, ze bedient zelf de Ipad die ze meebracht en waarop haar partituur staat. Zelfs dàt heeft ze onder controle.
Het eerste deel van het concert zou al een volwaardig programma kunnen zijn, maar niets is minder waar. Yuja Wang speelt na de pauze de Hammerklaviersonate van Beethoven, een buitengewoon ingewikkelde partituur (vooral in de fuga op het einde van het werk), en ze komt nog vier keer terug voor wat encores, waaronder de bewerking van Horowitz van de Carmensuite, en een Prokofiev.
Yuja Wang heeft haar extravagante kledingstijl niet nodig om te schitteren, maar ze kan het zich wel permitteren. Critici die zeggen dat ze dat alleen maar doet om de aandacht af te leiden, zijn mis, want we hebben hier te maken met een geboren pianiste die heel goed weet waar ze mee bezig is. Dat dit een muzikante is van wereldniveau is een understatement, en als ze nog eens in de buurt speelt, ben ik er bij!
Reacties
Een reactie posten