Andreas Brantelid begint naam te maken in Klassieke Muziekland. Hij kwam naar Amsterdam voor een opvoering van mijn lievelingsconcerto voor cello, en daar kon ik uiteraard niet bij ontbreken. Gek genoeg was Dvořák niet gek van cello. Desondanks dat feit is zijn concerto uitgegroeid tot een van de hoekstenen van de celloliteratuur.
 |
| (c) Andreas Brantelid
Het Radio Filharmonisch Orkest met Otto Tausk als dirigent, heeft de eer om in het rijtje van de mooie Robecoconcerten te mogen pronken. Deze reeks concerten die gedurende de zomer plaatsvinden in het Concertgebouw in Amsterdam zijn een gelegenheid om nieuwe en vaste waarden uit de klassieke muziek aan het werk te horen. Voor dit concert werd de jonge Deense cellist Andreas Brantelid uitgenodigd. Hij speelt het celloconcerto van Dvořák met bravoure. De poëtische manier waarop deze jongeling achter zijn cello zit, en waarvoor hij meermaals geprezen wordt in de pers, komt ook hier ten volle tot uiting. De samenwerking met het orkest verloopt gesmeerd, Brantelid laat zich niet van zijn voetstuk brengen. Dit is pure magie in het concertgebouw.
Na de pauze brengt het orkest nog de vijfde symfonie van Tsjaikovski. Ook daar genieten we van de goede uitvoering door het orkest, in toch wel de beste zaal van West-Europa. Wat een geluk dat de zomer in Amsterdam zo gevuld is met muziek!
|
Reacties
Een reactie posten