Meermaals heb ik gelezen in de pers dat Ivo van Hove als droom had om ooit eens Mahagonny te gaan ensceneren. En dat dat met verve gelukt is, staat vast na zijn passage bij Opera Vlaanderen. Hij zorgt voor een ongelooflijk intrigerende mise-en-scène van het verhaal over de ideale stad waar alles kan en alles mag, het paradijs, dus, maar waar het grote verval zorgt voor een ineenstorting van het systeem.
 |
(c) Annemie Augustijns
Zo een tien jaar geleden werd Mahagonny ook al eens geprogrammeerd in Antwerpen, toen in een regie van Calixto Bieito. Het was een regie die alle excessen van het uit de hand gelopen "Mahagonny-idee" extra in de verf zette. Ik heb het idee dat Ivo van Hove een andere weg inslaat door meer aandacht te besteden aan de personages an sich. En die personages zetten zichzelf goed in de verf. Een van mijn lievelingszangers, Thomas Oliemans, zingt de rol van Bill. Heel tof om hem nog eens live aan het werk te zien!
De regie verdient alle lof. Ik vind het bijzonder geslaagd te zien hoe Ivo van Hove gebruikt maakt van een green screen om de zangers deel te laten uitmaken van een wereld "buiten" het podium. Zo voelt het publiek zou eigenlijk nauw betrokken bij het geheel, want is het niet deze vraag die we onszelf moeten stellen? Maken we niet allemaal deel uit van de stad Mahagonny?
|
Reacties
Een reactie posten