Pavel Kolesnikov speelt het Keizersconcerto van Beethoven met het Symfonieorkest Vlaanderen - zondag 27 november 2022 - De Singel Antwerpen

Pavel Kolesnikov, de in Rusland geboren en in Londen wonende pianist, heeft al jaren een goede band met het Symfonieorkest Vlaanderen. Het is niet voor niets dat dit prachtige orkest opnieuw de samenwerking aangaat met een pianist die qua integriteit en pianospel zijn gelijke niet kent. Voor de gelegenheid speelt Kolesnikov het Keizersconcerto van Beethoven, Beethovens laatste en meest bejubelde pianoconcerto.

(c) Pavel Kolesnikov

Het Symfonieorkest Vlaanderen, onder leiding van Kristiina Poska, start het concert met een werk van de jonge Noé Gillerot, die een werk gecomponeerd heeft in het kader van de Symfonieorkest Vlaanderen Composers Academy, waar jonge componisten de gelegenheid krijgen hun creaties op de scène uitgevoerd te zien. -Hope exists, fortunately.... is een werk van nog geen 7 minuten, dat een intensiteit bevat die het publiek op het puntje van haar stoel houdt. Noé Gillerot vat het werk op als een ouverture tot Beethovens vijfde pianoconcerto en zeer verfijnde klankkleuren worden op het publiek afgevuurd. We herkennen zelfs enkele akkoorden uit de Ode an die Freude, en er zit in het werk ook een stukje van het Oekraïense volkslied verwerkt. Actueler dan dit kan het haast niet, het is een interessante compositie die ik zeker wil terughoren, want ik ben er zeker van dat veel details me bij een eerste luisterbeurt ontgaan zijn.

Daarna komt de pièce de résistance. Pavel Kolesnikov gaat aan zijn piano zitten en vanaf de eerste seconde kan je in de zaal een speld horen vallen. Kolesnikov is zo een pianist die je dwingt tot luisteren. Wat me in het verleden al opviel, en nu terug, is de ongelooflijk lichte toucher van Pavel Kolesnikov. Het lijkt alsof zijn handen zweven boven het klavier, en de toetsen amper aanraken. Zo licht, zo verfijnd, het is niet alleen een streling voor het oor, maar ook voor de ogen om hem zo aan het werk te zien. Zonder overbodige zwier tovert hij de mooiste klanken uit de piano. Hij is geknipt voor dit vijfde pianoconcerto, dat verre van eenvoudig is. De gevoeligheid waarmee hij het tweede deel (Adagio un poco moto) speelt, is van absolute wereldkwaliteit. Na het concerto kan het publiek er niet genoeg van krijgen en trakteert Kolesnikov ons nog op een al even verfijnde uitvoering van een werk van Chopin.

Na de pauze volgt er "Phantasma", van Erkki-Sven Tüür, een hedendaagse compositie die ik wel kan appreciëren, en die ik zeker ook nog wil terughoren. Het probleem met hedendaagse composities is vaak dat je ze meerdere keren moet luisteren, om echt te begrijpen. Ik hoop dus dat ik er ergens een opname van kan terugvinden (of dat Symfonieorkest Vlaanderen ze op cd zet, uiteraard). Daarna volgt nog de tweede symfonie van Beethoven, die onder de leiding van Kristiina Poska klinkt als een juweel. Deze dirigente verwierf ondertussen wereldfaam, en we zijn blij ze regelmatig aan het werk te kunnen zien in België! Wat een absolute klasse.

Dit concert was fantastisch, en bewijst eens te meer de grote kwaliteit van Symfonieorkest Vlaanderen. De reacties van het publiek maken duidelijk dat muziek méér is dan gewoon een verzetje, en dat is meer waard dan eender wel politiek statement over het al dan niet verlenen van subsidies aan culturele organisaties. Laat ons vooral blijven genieten van de prachtige concerten die ons zo dicht bij huis aangeboden worden!