Toen Bruce Liu het prestigieuze Chopin-concours won in 2021, wist hij dat dat een toegangskaartje zou zijn tot de vele prestigieuze klassieke muziekpodia overal ter wereld. Concertorganisatoren weten daarentegen hoe moeilijk het is om een zo recent gekatapulteerde superster te kunnen strikken, maar uiteraard is het COFENA wel gelukt. Bruce Liu kwam naar Antwerpen en speelde er het tweede pianoconcerto van Chopin samen met de Prague Philharmonia onder leiding van Emmanuel Villaume, eveneens een grote naam in het klassieke muziekmilieu.
 |
| (c) Wojciech Grzedzinski |
Vooraleer Bruce Liu aan de beurt is, openen Villaume en het orkest de avond met De Moldau van Smetana. Het is een klassiek werk dat veel mensen kennen. Villaume brengt een opmerkelijke uitvoering van het werk, waarin ik soms toch enige finesse mis. Het is Villaumes kenmerk om voor grootsheid en bombast te gaan, maar dat is niet per se altijd even geslaagd. Het werk van Smetana vraagt meer dan dat.
Ook in het pianoconcerto van Chopin slaagt Villaume er niet altijd in om zijn orkest in toom te houden. Bruce Liu daarentegen, brengt een gevoelige Chopin ten gehore, en geeft blijk van een mooie podiumprésence en muzikale integriteit. Dat hij soms moet opboksen tegen het te luide orkest nemen we er graag bij, want zijn pianospel is van hoge kwaliteit. Ik zou Bruce Liu graag eens horen in een solo-recital. Zijn cd-opname (van de wedstrijd) is in elk geval een tip. Veelbelovend!
Na de pauze is er de negende symfonie, "Uit de Nieuwe Wereld" van Dvořák. Daarin vindt Villaume wel meer evenwicht en kan hij uit het orkest de nodige finesse halen om het werk tot zijn recht te laten komen. Deze symfonie, die een van mijn favoriete klassieke werken is, vraagt namelijk een duidelijke visie, en strakke directie. Anders loopt het mis. Gelukkig is Villaume gepokt en gemazeld en weet hij de juiste balans te vinden.
Dit was een interessante concertervaring, niet in het minst door de verscheidenheid aan werken die we te horen hebben gekregen!
Reacties
Een reactie posten