Naar (bijna) jaarlijkse gewoonte stelt Ballet Vlaanderen een programma voor dat volledig gecreëerd wordt door de dansers zelf. Logisch, natuurlijk, dat de dansers van de compagnie een productie dansen, maar bij Choreolab is het de bedoeling dat enkelen van hen ook de choreografieën voor hun rekening nemen. Dat levert soms erg verrassende resultaten op en ik vind het dan ook telkens een leuke ervaring om de creaties van de dansers op de scène te kunnen zien, vaak in wereldpremière.
 |
| (c) Filip Van Roe |
Als opening van deze voorstelling krijgen we een verrassende choreografie te zien van Min Hee Bervoets: Life is like a box of chocolates you never know what you gonna get. Het is een wervelende choreografie die gebracht wordt door jonge dansers van de Koninklijke Balletschool Antwerpen. Deze choreografie straalt de energie af die de rest van de avond zal doorgezet worden bij onder andere een mooie choreografie van Claudio Cangialosi, op muziek van Alessandro Marcello, bewerkt door J.S. Bach. Claudio Cangialosi danst zijn eigen choreografie, een prachtig duet, met Anaïs de Caster. In tegenstelling tot wat de titel "Adagio" doet vermoeden, zien we heel wat snelle bewegingen die op het eerste zicht ingaan tegen de traagheid die door de muziek beoogt wordt. Interessant om zien!
Daarna komt er een creatie van Kirsten Wicklund aan de beurt, eveneens op muziek van J.S. Bach met een uitstekend team van dansers.
Na de pauze kijken we naar Somniloquy van Nicola Wills. Het is een prachtig duet gedanst door Taichi Sakai en Asia Gullotto op muziek van John Thomas gespeeld op harp door Maja Dvoracek. Het is een stuk van verstilling en hoop en wil stilstaan bij de wisselende stemmingen in de muziek, uitgebeeld door de dansers. Heel geslaagd!
Na Nicola Wills is het de beurt aan Zoë Ashe-Browne met Hózhóó, een stuk dat gebaseerd is op muziek van Bach. Het publiek wordt uitgenodigd om zelf een betekenis te geven aan de bewegingen en de dans op het podium. Ashe-Browne wil niet vervallen in een al te gemakkelijke "illustratie", ze wil dat het publiek mee nadenkt over wat het te zien krijgt.
Zoals altijd was Choreolab een heel leuke ervaring, en hoop ik dat er snel een nieuwe editie komt!
Reacties
Een reactie posten