Ik trok naar Amsterdam voor "Generation Dance", een veelbelovend programma waarin vier generaties van choreografen een van hun creaties aan het publiek tonen. Voor de meest ervaren onder hen, Hans van Manen, is het uiteraard niet de eerste keer dat zijn werk in Nederland wordt opgevoerd, en dat is een understatement, maar voor de jonge choreografe Rena Butler is het wél een vuurdoop. Deze verscheidenheid aan ervaring maakt van Generation Dance een heel interessante voorstelling!
 |
| (c) Altin Kaftira |
De voorstelling wordt geopend met Classical Symphony, een werk van Ted Brandsen, gebaseerd op eerder werk van hem, namelijk "Vivace". Het is een werk voor uitsluitend mannelijke dansers en wordt uitgevoerd op de opzwepende muziek van Prokofjevs eerste symfonie. Ted Brandsen zorgt ervoor dat de mannelijke dansers van het Nationale Ballet goed uit de verf komen en hun feilloze klassiek ballettechniek aan het publiek kunnen tonen, met hoge sprongen, en veel synchrone bewegingen. Het is prachtig om zien! Ook het Balletorkest onder leiding van Nathan Brock is in bloedvorm!
Daarna komt het werk van Rena Butler aan de beurt, op muziek van Abrahamsen, Sjostakovitch en Bosso. Het is een werk dat de mythe van Persephone uitbeeldt met drie dansers, Floor Eimers, Giorgi Potskhisvili en Joseph Massarelli. Rena Butler speelt met licht en duister (letterlijk, op het podium), maar ook figuurlijk. Ze spreekt over het 'licht en duister in ons allen', en daardoor wordt het stuk iets om over na te denken. We zien een tot leven komend beeldhouwwerk: de "Ratto di Proserpina" van Bernini, uitgebeeld door de drie prachtige dansers.
Vervolgens komt een werk ten tonele dat al in de jaren '70 door Hans van Manen werd gecreëerd: Four Schumann Pieces. Het is een werk dat naar de essentie gaat, en waar niet teveel gefilosofeer aan vooraf moet gaan, zo zegt van Manen zelf (dat lezen we in het programmaboek van de voorstelling). Van Manen heeft de vier delen van het Strijkkwartet in A van Schumann (in de orkestversie) voorzien van een choreografie. Het eindresultaat is prachtig, en het is niet voor niets een van de meest uitgevoerde werken van de wereldvermaarde choreograaf.
Als kers op de taart krijgen we Blake Works 1 te zien, van choreograaf William Forsythe. Het is een bruisend werk op muziek van James Blake. We krijgen ook hier enkele klassieke ballettechnieken te zien, overgoten met een hedendaags sausje wat maakt dat je niet weet waar eerst kijken, met zoveel dansers op de scène. Het is een fantastisch schouwspel, en de dansers van het Nationale Ballet maken weer waar waar ze voor staan: topkwaliteit!
Reacties
Een reactie posten