Voor het openingsconcert van het nieuwe seizoen van "De Klassieke Duif" trok ik naar Amsterdam, waar aan de Prinsengracht 756 "De Duif" gevestigd is. Het is een kerkgebouw uit 1857 en het werd door de organisatie "Stadsherstel" in ere hersteld. Stadsherstel zorgt ervoor dat gebouwen en monumenten in Amsterdam niet verloren gaan, ze krijgen als het ware een tweede leven. De Duif wordt gebruikt als podium, en sinds Ella van Poucke (cello) en Stephen Waarts (viool) er hun muzikale reeks concerten getiteld "De Klassieke Duif" presenteren, is deze muzikale hub nog meer een aantrekkingspool voor jong talent en een geïnteresseerd publiek! Voor het openingsconcert op 4 oktober hadden de twee bezielers van de Klassieke Duif heel wat verrassingen in petto. Op dus, naar Amsterdam, om dit allemaal mee te maken!
 |
| (c) Yves De Bruycker |
Dit openingsconcert kan op zijn minst speciaal genoemd worden. Er was niet alleen muziek, maar er was ook een intensieve samenwerking met enkele prachtige dansers van het Nationale Ballet (Amsterdam). In de intieme setting van De Duif, is dat een unieke gebeurtenis! Zelden kan je dansers van zo nabij aan het werk zien. Het publiek reageert dan ook al op voorhand dolenthousiast!
De avond wordt geopend met de prachtige Nocturne in Es-groot, D. 897 voor pianotrio. Het is een prachtig werk dat doet wegdromen, en dat ervoor zorgt dat het publiek even kan "landen" na een drukke week. Ella van Poucke, Stephen Waarts en Nathalia Milstein presteren op topniveau. Wat een verademing, het publiek is muisstil en De Duif wordt gevuld met een meditatieve sfeer.
Daarna wordt er een choreografie van de hand van Hans van Manen opgevoerd, met name de Trois Gnossiennes, gebaseerd op de gelijknamige drie pianostukken van Erik Satie. Erica Horwood en Timothy van Poucke brengen een prachtige uitvoering van deze choreografie, die voor het eerst in 1971 werd opgevoerd en, zo bewijzen de twee uitmuntende dansers, nog steeds tijdloos is. Het is een absoluut plezier en voorrecht om deze dansers in dit kader aan het werk te kunnen zien.
Na dit prachtig danswerk, krijgen we Ella van Poucke te horen in een solowerk. Ze speelt de sonate voor solo cello van George Crumb. Wat een interessant werk! Ik kende deze componist hoegenaamd niet, maar ik werd betoverd door het begeesterde cellospel van Ella van Poucke. Het moet gezegd: zij speelt op wereldniveau en weet haar publiek mee te slepen! Ik besef dat deze muzikale avond er een is en wordt van alleen maar hoogtepunten.
Erica Horwood danst als laatste werk voor de pauze een ontroerende "Dying Swan" van de hand van Mikhail Fokine, op muziek van Saint-Saëns (Le Cygne, uit Le Carnaval des animaux). Erica Horwood danst het publiek de hemel in. Wat een ongelooflijke uitvoering van deze bekende balletsolo, het publiek gaat uit de bol!
Na de pauze speelt Stephen Waarts de Sonate voor solo viool Sz. 117 van Béla Bartók. Wat een belevenis! Dit werk, dat ik voor het eerst live hoor, is een ongelooflijk mooie keuze. De virtuositeit die Stephen Waarts aan de dag legt is van een onvergelijkbaar niveau. Hij wordt dan ook bedankt door het publiek met een staande ovatie.
De avond wordt afgesloten met een prachtige choreografie van Wubkje Kuindersma, getiteld "Two and Only". Timothy van Poucke en Conor Walmsley brengen een adembenemend duet dat me ongelooflijk ontroert. Wat het nog extra ontroerend maakt, is de live muziek van de twee songs die door Michael Benjamin (zanger en songwriter) worden gebracht.
"Two and Only" is het sluitstuk van de avond. Ik kan zonder blikken of blozen zeggen dat ik enorm blij ben dat ik erbij kon en mocht zijn in Amsterdam. Dit is een van die avonden die je nooit vergeet.
Reacties
Een reactie posten