Iphigénie en Tauride - dinsdag 5 november 2024 - Opera Vlaanderen (Antwerpen)

Iphigénie en Tauride, de bekendste opera van Gluck, voor het eerst uitgevoerd in 1779, blijft een streling voor het oor. Dit prachtige werk, voor de Antwerpse productie in scène gezet door Rafael R. Villalobos, is een toppunt uit de 18de eeuwse operaliteratuur. 

(c) Annemie Augustijns

Het eeuwenoude verhaal van Iphigénie, die bijna haar eigen broer Orestes vermoordt, is eigenlijk een verhaal over oorlog en eenzaamheid, en kan bijna naadloos en genadeloos getransponeerd worden naar onze huidige maatschappij. Dat is wat de productie van Villalobos zo hedendaags maakt: we krijgen te maken met een duistere, soms gewelddadige regie waar zonder filter wordt weergegeven wat een oorlog met mensen kan doen. De oorlog, eenzaamheid, en machtsgeilheid zijn wat mij betreft de drie thema's die centraal staan in deze opera/productie.

Op muzikaal vlak worden we verwend! Benjamin Bayl, de dirigent, en het Symfonisch Orkest van Opera Vlaanderen leveren een topprestatie. Michèle Losier is een fantastische Iphigénie, die samen met haar tegenspelers een topniveau bereikt. De verschillende zangers zetten mekaar aan om ongelooflijke rollen neer te zetten! Er zijn voor mij enkele mannelijke hoofdrollen die een speciale vermelding verdienen: Reinoud Van Mechelen is een ijzersterke Pylade. Zijn timbre is nog steeds fantastisch en zijn dictie in het Frans is perfect. Wolfgang Stefan Schwaiger, die we vorig jaar nog in de Fledermaus zagen aantreden, is een adembenemende Thoas en Kartal Karagedik zorgt voor spektakel met zijn interpretatie van Oreste.

Deze productie was erg duister maar deed wat ze moet doen: het publiek 2,5 uur geboeid laten luisteren en meevoeren naar lang vervlogen tijden, die anderzijds helemaal niet zo ver weg zijn...