Yves goes classic

Zoals wel vaker gezegd beschouw ik mezelf als een "newbie" in de wereld van het ballet. Ik kijk dan ook telkens met nieuwe verwachtingen uit naar een voorstelling. Het eerste drieluik van dit seizoen bij Ballet Vlaanderen heeft als thema "redding". We krijgen te maken met drie choreografen die hun eigen blik werpen op dit thema. (c) Filip Van Roe Starten doen de dansers met L'oiseau de feu, een ballet van Igor Stravinsky in een choreografie van Sidi Larbi Cherkaoui. Wat meteen opvalt is de enscenering, en de ongelooflijk mooie kostuums, van Tim Van Steenbergen. We krijgen een krachtige voorstelling voorgeschoteld, waar het er om draait dat het duidelijk is, zo lees ik in het programmaboek, dat de feniks, de vuurvogel, uit zijn as herrijst. De expressie van de dansers vind ik ongelooflijk. Gezegd moet ook dat het orkest onder leiding van Philipp Pointner een topprestatie levert. Na een korte pauze is het de beurt aan de dansers van deel twee van het driel...

Fabien Gabel is een dirigent die ik graag eens aan het werk wilde zien. Er wordt veel goeds over hem geschreven in de internationale muziekpers, en ik kan na het concert dat ik meemaakte alleen maar zeggen dat men gelijk heeft. Gabel is een topdirigent die ik veel meer wil bezig  zien in onze stad! (c) Fabien Gabel Het concert wordt opgevoerd onder de titel "Oorlog en Vrede". Als opener krijgen we Le tombeau de Couperin te horen, van Ravel. Dit prachtige en zeer bekende werk wordt vakkundig geleid door Gabel, met een orkest dat in topvorm is. Leuk te horen dat er zoveel vakkennis in het orkest aanwezig is! Daarna treedt pianiste Beatrice Rana aan, voor het eerste pianoconcerto van Tsjajkovski. Deze getalenteerde pianiste, wiens agenda overvol zit, voert ons mee door haar prachtige uitvoering van het concerto. Het is een zeer moeilijk werk, dat met de juiste bravoure gebracht wordt! Na de pauze volgt een echt ongelooflijke Oorlog en Vrede van Prokofjev. Deze symfon...

Stanislav Kochanovsky, de jonge dirigent die furore maakt in de grootste concertzalen van de wereld, werd uitgenodigd door het Antwerp Symphony Orchestra. En dat dat een goede keuze is, hoeft geen verdere uitleg. We zijn getuige van een interessant concert, waarin ik een voor mij totaal onbekend werk ontdek: Prometheus van Skrjabin, waarin een heus kleurenorgel (dat bij bepaalde akkoorden de zaal in een andere kleur verlicht) de sfeer compleet maakt. (c) Stanislav Kochanovsky Kochanovsky is een begaafd dirigent. Dat weten we al langer dan vandaag. Hij loodst het orkest door het Betoverde Meer, van Liadov, en daarna door de derde symfonie van Rachmaninov. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de symfoniëen van Rachmaninov mij niet veel "doen". Zijn pianomuziek is zoveel beter. Na de pauze is Skrjabin aan de beurt. Deze componist die met zijn muziek de mensheid wilde veranderen, verrast met met zijn werk Vers la flamme en Prometheus, waarbij het kleurenorgel wordt...

Das Wunder der Heliane is een opera van Korngold die we slechts zeer sporadisch terugvinden op de affiche. Ik moet eerlijk zeggen dat ik van dit werk nog nooit gehoord had tot Opera Vlaanderen besliste om het ten tonele te brengen. En dat dat een buitengewoon goede keuze is... Das Wunder der Heliane is een bombastisch, adembenemend werk, dat in de enscenering van David Bösch alleen maar aan kracht wint. (c) Annemie Augustijns  Aan deze productie is nu eens echt niets op te merken. Alles zit goed: de zang van de solisten, koor en kinderkoor, de regie, en de dirigent, Alexander Joel. Goede wijn behoeft geen krans, en we weten dat dat geld voor de solisten van dienst, onder wie de titelrol Ausrine Stundyte helemaal uitblinkt. Ook Tómas Tómasson die de rol van de Heerser zingt en Ian Storey als de Vreemdeling vallen op! Een van mijn favoriete zangeressen, Natascha Petrinsky is ook van de partij, en zij vergroot alleen maar het rijtje topstemmen op het podium. Aan allen die d...

Het Antwerp Symphony Orchestra heeft het nieuwe seizoen afgetrapt in stijl. Een nieuwe traditie is gezet: vanaf nu zal elk jaar een gala plaatsvinden, als eerste concert van het seizoen, met een grote stem als trekpleister. Voor de eerste keer was het de beurt aan divo Juan Diego Flórez, die het publiek naar zijn hand zet in een mooi, en soms vreemd gekozen programma. (c) Juan Diego Flórez Juan Diego Flórez breng Christopher Franklin mee als dirigent. Het is snel duidelijk dat deze twee al vaker hebben samengewerkt. Franklin is gewend om de toch wel kleinere stem van Flórez tot haar recht te laten komen door het orkest aan te manen niet té luid te spelen. Vooral in de eerste aria's die de tenor zingt is dat nodig. Mozart is niet de specialiteit van de Peruviaanse charmeur. Desondanks zijn feilloze techniek is zijn stem niet geschikt voor het Mozartiaanse genre. Het is pas bij Rossini dat we voelen dat Flórez hier beter in thuis is. Met een aria uit Il barbiere di Seviglia e...

De Munt heropent haar deuren na jaren van geleuter, en een poging om haar voorstellingen te laten doorgaan in een zogezegd kwaliteitsvolle tent. Gelukkig is deze zwarte periode achter de rug, en is het nieuwe seizoen geopend in het gerestaureerde Muntgebouw. De productie die de spits mocht afbijten is "Pinocchio", waarbij Joël Pommerat voor de regie tekent. Philippe Boesmans zorgt voor de partituur en Patrick Davin dirigeert. (c) Hofmann Hedendaagse opera is niet altijd evident. Toch vind ik dat Philippe Boesmans ons in het verleden al bewezen heeft dat hedendaags klassiek ook mooi kan zijn. Hij bezorgt ons met Pinocchio een nieuwe interessante partituur, die meeslepend genoeg is, in combinatie met een donkere maar mooie regie van Joël Pommerat.  De stemmen die het meest bijblijven in deze productie zijn ongetwijfeld die van Stéphane Degout, graag geziene gast in de Munt, en die van Marie-Eve Munger, die de rol van de fee voor zich neemt. Beiden onderscheiden ze z...

Het Antwerp Symphony Orchestra en DeSingel maken er dit seizoen werk van om enkele grote wereldorkesten op het podium te zetten in de Elisabethzaal. Reden te meer om de data van hun komst met stip aan te duiden in mijn agenda. Het orkest dat de spits mocht afbijten was het Cincinnati Symphony Orchestra, een Amerikaans orkest, met Amerikaanse klank en een Amerikaans programma. Topklasse, dat staat vast! (c) Louis Langrée Wat is het leuk om in Antwerpen, op nog geen kilometer van thuis, een concertzaal te hebben die grote orkesten aankan, en weet te strikken! Het orkest onder leiding van Louis Langrée, die een Franse touch geeft aan het geheel, begint het concert met On the Waterfront van Bernstein. Deze symfonische suite is een ideale opener voor het orkest dat duidelijk kaas gegeten heeft van de Amerikaanse klassieke muziektraditie. Gershwins An American in Paris is nog zo een werk waarin alle instrumentengroepen tonen hoe graag ze dit werk spelen. Het is natuurlijk ook gewoon ...