De Munt heropent haar deuren na jaren van geleuter, en een poging om haar voorstellingen te laten doorgaan in een zogezegd kwaliteitsvolle tent. Gelukkig is deze zwarte periode achter de rug, en is het nieuwe seizoen geopend in het gerestaureerde Muntgebouw. De productie die de spits mocht afbijten is "Pinocchio", waarbij Joël Pommerat voor de regie tekent. Philippe Boesmans zorgt voor de partituur en Patrick Davin dirigeert.
 |
| (c) Hofmann |
Hedendaagse opera is niet altijd evident. Toch vind ik dat Philippe Boesmans ons in het verleden al bewezen heeft dat hedendaags klassiek ook mooi kan zijn. Hij bezorgt ons met Pinocchio een nieuwe interessante partituur, die meeslepend genoeg is, in combinatie met een donkere maar mooie regie van Joël Pommerat.
De stemmen die het meest bijblijven in deze productie zijn ongetwijfeld die van Stéphane Degout, graag geziene gast in de Munt, en die van Marie-Eve Munger, die de rol van de fee voor zich neemt. Beiden onderscheiden ze zich van de rest van de cast door hun bijzondere projectie, articulatie en inlevingsvermogen. Stéphane Degout fungeert als verteller, moordenaar, circusdirecteur. Deze veelzijdigheid vinden we terug in zijn zang. Marie-Eve Munger geeft blijk van een enorme controle over haar stem, vooral in de hoogte.
Joël Pommerat kiest duidelijk voor de Disneyversie van het verhaal van Pinocchio. In het originele verhaal van Collodi pleegt Pinocchio namelijk zelfmoord op het einde van het verhaal. Niets daarvan bij Pommerat. We leven nog lang en gelukkig.
Deze productie is een succes, omdat ze feestelijk het nieuwe Muntgebouw heeft geopend, maar ook omdat ze boordevol mooie beelden zit. Vul dat alles aan met een schare fantastische zangers, en we kunnen alleen maar vaststellen dat Boesmans het weer gedaan heeft. Top!
Reacties
Een reactie posten