Iedereen kent wel de dodenmis van Mozart, maar het Requiem van Verdi is heel wat minder bekend. In het kader van het Verdi-jaar programmeert de Vlaamse opera dan ook dit meeslepende stuk muziek, dat niemand onberoerd uit de zaal laat vertrekken.
Verdi schreef zijn Requiem ter ere van Alessandro Manzoni, die op 88-jarige leeftijd stierf in 1873. Verdi vond de eerste verjaardag van Manzoni's dood een gelegenheid om zijn dodenmis te schrijven. Manzoni bekeerde zich pas in 1810 tot het katholicisme. Hij staat vooral bekend om zijn roman 'I promessi sposi', niet weg te slaan uit de boekenkast van alle liefhebbers van de Italiaanse literatuur. Hij is een groot voorvechter van de Italiaanse taal, zo blijkt uit zijn manifest "Dell'unità della lingua e dei mezzi per diffonderla" (Over de eenheid van de taal en de middelen om ze te verspreiden). De bewondering van Verdi voor Manzoni is nooit ver zoek geweest.
De Messa da Requiem is haast scenisch te noemen. Specialisten hebben grote gelijkenissen vastgelegd tussen bepaalde opera's van Verdi en zijn Requiem. Dit maakt dat het toch wel een apart werk.
Het hele stuk begint muisstil, om uit te barsten, enkele minuten later in een Dies Irae om u tegen te zeggen. Het thema van de Dies Irae komt op verschillende momenten in het gehele werk terug. De "dag van de toorn, die de wereld tot as zal verteren", het moment waarop de mensheid aan het Laatste Oordeel onderworpen wordt, en waarop duidelijk wordt wie de waarheid in pacht heeft, staat, zoals in elke dodenmis centraal. Dit stukje katholicisme, waarin de hel nooit veraf is, wordt door Verdi meesterlijk in muziek omgezet.
De vier solisten van vanavond leveren mooi werk, maar de Amerikaanse Julianna Di Giacomo steekt er wel met kop en schouders bovenuit. Ze wordt beschreven als een van de meest toonaangevende sopranen van het moment, en snel is duidelijk waarom. Ze kent haar métier, en heeft een groot inlevingsvermogen. Zowel in de hoogte als in de laagte zit haar stem zeer goed. Indrukwekkend! Jammer wel dat omwille van haar grote volume (in geluid) wat teveel aandacht naar haar gaat. Veronica Simeoni, Pavel Černoch en Mirco Palazzi moeten soms opboxen tegen de sopraan.
Bedankt, meester Verdi, voor dit stukje onvergetelijke muziek, en bedankt Dmitri Jurowski voor deze mooie interpretatie. Het is geen makkelijke werk, maar het koor en de orkest van de Vlaamse Opera hebben hun beste beentje voorgezet. Meer van dat, Vlaamse Opera!
 |
| (c) Vlaamse Opera |
De Messa da Requiem is haast scenisch te noemen. Specialisten hebben grote gelijkenissen vastgelegd tussen bepaalde opera's van Verdi en zijn Requiem. Dit maakt dat het toch wel een apart werk.
Het hele stuk begint muisstil, om uit te barsten, enkele minuten later in een Dies Irae om u tegen te zeggen. Het thema van de Dies Irae komt op verschillende momenten in het gehele werk terug. De "dag van de toorn, die de wereld tot as zal verteren", het moment waarop de mensheid aan het Laatste Oordeel onderworpen wordt, en waarop duidelijk wordt wie de waarheid in pacht heeft, staat, zoals in elke dodenmis centraal. Dit stukje katholicisme, waarin de hel nooit veraf is, wordt door Verdi meesterlijk in muziek omgezet.
De vier solisten van vanavond leveren mooi werk, maar de Amerikaanse Julianna Di Giacomo steekt er wel met kop en schouders bovenuit. Ze wordt beschreven als een van de meest toonaangevende sopranen van het moment, en snel is duidelijk waarom. Ze kent haar métier, en heeft een groot inlevingsvermogen. Zowel in de hoogte als in de laagte zit haar stem zeer goed. Indrukwekkend! Jammer wel dat omwille van haar grote volume (in geluid) wat teveel aandacht naar haar gaat. Veronica Simeoni, Pavel Černoch en Mirco Palazzi moeten soms opboxen tegen de sopraan.
Bedankt, meester Verdi, voor dit stukje onvergetelijke muziek, en bedankt Dmitri Jurowski voor deze mooie interpretatie. Het is geen makkelijke werk, maar het koor en de orkest van de Vlaamse Opera hebben hun beste beentje voorgezet. Meer van dat, Vlaamse Opera!
Reacties
Een reactie posten