Michael Haneke, bij het grote publiek bekend als filmregisseur (zijn "Amour" viel meermaals in de wereldbekende prijzen), is met Così fan tutte toe aan zijn tweede operaregie, na Don Giovanni. Hij slaagt erin een interpretatie door te geven die mensen aanzet om zélf hun verhaal te maken. Esthetisch gezien is het plaatje perfect. Zo een productie zou vaker moeten plaatsvinden: stijl, originaliteit, humor... alles zit er in vervat.
Così fan tutte (le donne) vertelt het verhaal van een stel zussen, wiens geliefden veinzen op militaire missie te vertrekken om zo te zien of hun vrouwen hen trouw kunnen blijven. Don Alfonso, rijkeluis, die samen met Despina, de meid, doorheeft dat hier wel wat lol te trappen valt, zetten alle partijen aan om het niet al te nauw te nemen met de huwelijkstrouw. Verkleedpartijen, intriges en hilarische toestanden vloeien hieruit voort. Op het einde wordt duidelijk dat alle personages eigenlijk echte mensen van vlees en bloed zijn. Het publiek herkent erg veel.
Wat opvalt, van in het begin, is de belichting en het decor. Het verhaal speelt zich af in een net gerenoveerd palazzo, waar Don Alfonso woont met Despina. In het oorspronkelijke verhaal hebben deze twee geen relatie, en het idee van ze als koppel door het leven te laten gaan, is één van de geniale ingevingen van Haneke. In het begin van het stuk organiseert het koppeltje een housewarmingparty waarop de andere personages zijn uitgenodigd. De koorleden figureren constant als andere feestgangers op het feest, in prachtige kostuums.
Despina blijft wel de speelbal van Don Alfonso. Ze is blond, maar niet dom. Kerstin Avemo leeft zich volledig in in haar rol. Haar opkomst als "notaris" en "dokter" zijn niet te versmaden. Haar Don Alfonso (William Shimell) zet ook een mooie prestatie neer. Een stem als een klok.
En hetzelfde kan gezegd worden van de twee verliefde (?) koppeltjes. Anett Fritsch zet een adembenemende Fiordiligi neer. Makkelijk kan haar rol niet genoemd worden. Het blijkt zelfs dat Mozart sommige passages extra moeilijk gemaakt heeft, omdat hij de zangeres die deze rol op de wereldpremière uitvoerde, niet kon uitstaan. Haar doen zweten was dus zijn oplossing. Paola Gardina is een zeer goede Dorabella. Zeker van haar stuk, en heel overtuigend. Bij de mannen zien we Andreas Wolf als Guglielmo en Juan Francisco Gatell als Ferrando. Beide heren oogsten grote bijval van het publiek. Niet alleen hun zang maar ook hun acteerwerk is om op te eten!
Così fan tutte is één van die opera's waar meer inzit dan op het eerste zicht lijkt. De muziek is perfect in evenwicht, en als er dan nog een intelligente regisseur aan te pas komt, belooft dat vuurwerk. Om terug te zien!
 |
| (c) De Munt / La Monnaie |
Wat opvalt, van in het begin, is de belichting en het decor. Het verhaal speelt zich af in een net gerenoveerd palazzo, waar Don Alfonso woont met Despina. In het oorspronkelijke verhaal hebben deze twee geen relatie, en het idee van ze als koppel door het leven te laten gaan, is één van de geniale ingevingen van Haneke. In het begin van het stuk organiseert het koppeltje een housewarmingparty waarop de andere personages zijn uitgenodigd. De koorleden figureren constant als andere feestgangers op het feest, in prachtige kostuums.
Despina blijft wel de speelbal van Don Alfonso. Ze is blond, maar niet dom. Kerstin Avemo leeft zich volledig in in haar rol. Haar opkomst als "notaris" en "dokter" zijn niet te versmaden. Haar Don Alfonso (William Shimell) zet ook een mooie prestatie neer. Een stem als een klok.
En hetzelfde kan gezegd worden van de twee verliefde (?) koppeltjes. Anett Fritsch zet een adembenemende Fiordiligi neer. Makkelijk kan haar rol niet genoemd worden. Het blijkt zelfs dat Mozart sommige passages extra moeilijk gemaakt heeft, omdat hij de zangeres die deze rol op de wereldpremière uitvoerde, niet kon uitstaan. Haar doen zweten was dus zijn oplossing. Paola Gardina is een zeer goede Dorabella. Zeker van haar stuk, en heel overtuigend. Bij de mannen zien we Andreas Wolf als Guglielmo en Juan Francisco Gatell als Ferrando. Beide heren oogsten grote bijval van het publiek. Niet alleen hun zang maar ook hun acteerwerk is om op te eten!
Così fan tutte is één van die opera's waar meer inzit dan op het eerste zicht lijkt. De muziek is perfect in evenwicht, en als er dan nog een intelligente regisseur aan te pas komt, belooft dat vuurwerk. Om terug te zien!
Reacties
Een reactie posten