Iris Luypaers, Michael Adair, Natasha Binder - zaterdag 14 december 2013 - Bozar Brussel

De Brussels Choral Society, een koor met bijbehorend orkest uit Brussel dat bestaat uit zowel professionele als semi-professionele muzikanten en amateurs, presenteert een kerstprogramma in Bozar, in samenwerking met de International School of Brussels. Voor deze gelegenheid werden enkele solisten uitgenodigd, onder wie Iris Luypaers, eertijds kandidate in de halve finale van de Elisabethwedstrijd, de Canadese bariton Michael Adair, en de 13-jarige pianiste Natasha Binder

Iris Luypaers (c) Bert Huysentruyt www.berthuysentruyt.com

Het concert vangt aan met het prachtige Gloria van mijn lievelingscomponist Poulenc. Dit Gloria is geschreven voor koor, orkest en sopraan. En wie is er meer geschikt dan Iris Luypaers voor het uitvoeren van dit mooie, maar moeilijke werk? Er zitten heel wat tricky plekjes in voor de solist.  Uiteraard, zoals we gewend zijn van Iris Luypaers, wordt er topkwaliteit afgeleverd. Als deze doorwinterde sopraan haar eerste noot inzet weten we direct: hier staat een zelfzekere zangeres op het podium, en van al dat "tricky" merken we niets! Haar noten zijn haarzuiver, de soms moeilijke sprongen en vreemde toonzetting vormen niet het minste probleem. Poulenc zou Iris Luypaers gekend moeten hebben.  Haar nieuwe CD is trouwens veelbelovend! Een zangeres om te blijven volgen, zulke kwaliteit is zeldzaam!

Het concert gaat verder met werken van Vaughan Williams, Delon (de dirigent van het hele gebeuren, die al verscheidene werken op zijn naam heeft staan). Ook daar toont Iris Luypaers zich van haar beste kant.

Wat de Ravel betreft met de piepjonge Natasha Binder: daar was ik veel minder van overtuigd. Deze pianiste is indrukwekkend snel, maar vooral veel te luid, veel te weinig genuanceerd en ze maakt een hoop fouten, in zowel de Ravel als haar toegift, waar de pijnlijke uitschuivers de bovenhand halen op de rest van het stuk (een étude van Chopin). Uiteraard is het indrukwekkend om kindsterretjes op het podium te zetten, maar niet ten koste van de kwaliteit. Verder straalt deze pianiste iets uit wat mij niet kan bekoren, ik hou in het midden of het hier over arrogantie gaat.

Een mooi concert, vooral de Gloria van Poulenc, die ik gek genoeg pas voor de eerste keer live gehoord heb!