In het kader van de Da Pontetrilogie die dit jaar in Opera Vlaanderen plaatsvindt, hernam men de mooie Così fan tutte-productie van Guy Joosten die ondertussen al heel wat operahuizen heeft aangedaan. Resultaat is een mooi staaltje nostalgie en enkele goede stemmen. Pret verzekerd!
Dat deze productie van Guy Joosten redelijk gedateerd is, daar bestaat geen discussie over. Maar over het feit dat ze nog steeds werkt ook niet. Het frivole grappige karakter van het stuk wordt benadrukt door de bijna hermetisch afgesloten hotellobby waar alles zich afspeelt. Guy Joosten, die volgens mij in al zijn producties een obsessie heeft voor "deuren", benadrukt ook hier het komen en gaan van de personages met drie soorten deuren. Eén: de gewone deuren richting het terras, die af en toe eens goed dichtgeklapt worden om hun bestaan te benadrukken. De draaideur, laat ons zeggen de hoofdingang van het hotel, die op cruciale momenten in het stuk functioneel gebruikt wordt, en de deuren naar de "dienstingangen" van het hotel, die regelmatig te maken krijgen met de hoge hakken van Despina. De deuren zijn zo opvallend, dat ze een zevende personage gaan vormen. Op zich best interessant.
Ik was zeer tevreden over de stemmen in deze productie. Cristina Pasaroui is een Fiordiligi om u tegen te zeggen. In de laagte schiet ze soms tekort maar dat vergeven we haar uiteraard met de glimlach, in de hoogte is ze perfect! Dorabella wordt gezongen door Maria Kataeva, die vooral opvalt in haar aria "Smanie implacabili". Daar toont ze ten volle wat ze kan. Prima aanwinst! Bariton Ricardo Navoro zingt Guglielmo. Prima gezongen en met de nodige humor. Hij was er al bij bij de wereldcreatie van deze productie enkele jaren geleden. Sébastien Droy is een Ferrando om op te eten. Zijn "Un aura amorosa", is prachtig. Umberto Chiummo's stem projecteert enorm, en hij zet een overtuigende Don Alfonso neer. Wat Despina betreft, daar was ik een beetje teleurgesteld. Aylin Sezer heeft een mooie stem, maar mist een beetje de humor die een Despina toch wel nodig heeft. Op dat vlak is onze Belgische Hendrickje van Kerckhove onevenaarbaar! Haar Despina gaat nog geregeld over de tong bij het operapubliek. Het is jammer dat Joosten niet de kans grijpt om Despina uit te werken tot het melodramatische personage dat ze eigenlijk is. Zij is de enige die op het einde écht in de maling is genomen, en eigenlijk totaal aan de grond zit. Don Alfonso wist dat er risico verbonden was aan zijn acties. Despina niet, zij heeft zich gewoon laten vangen door crimineel Alfonso en voor haar rest er niets anders dan weglopen van al dat kwaad en hopen dat haar leven ooit terug beter wordt.
Umberto Benedetti Michelangeli is dirigent van dienst. Het orkest is zeker in vorm, maar wordt beperkt door de redelijk trage directie van Michelangeli. Dat tikkeltje sneller zou meer zwier geven aan het geheel!
Een mooie productie die zeker haar plaats verdient op het Antwerpse podium!
 |
| (c) Opera Vlaanderen |
Dat deze productie van Guy Joosten redelijk gedateerd is, daar bestaat geen discussie over. Maar over het feit dat ze nog steeds werkt ook niet. Het frivole grappige karakter van het stuk wordt benadrukt door de bijna hermetisch afgesloten hotellobby waar alles zich afspeelt. Guy Joosten, die volgens mij in al zijn producties een obsessie heeft voor "deuren", benadrukt ook hier het komen en gaan van de personages met drie soorten deuren. Eén: de gewone deuren richting het terras, die af en toe eens goed dichtgeklapt worden om hun bestaan te benadrukken. De draaideur, laat ons zeggen de hoofdingang van het hotel, die op cruciale momenten in het stuk functioneel gebruikt wordt, en de deuren naar de "dienstingangen" van het hotel, die regelmatig te maken krijgen met de hoge hakken van Despina. De deuren zijn zo opvallend, dat ze een zevende personage gaan vormen. Op zich best interessant.
Ik was zeer tevreden over de stemmen in deze productie. Cristina Pasaroui is een Fiordiligi om u tegen te zeggen. In de laagte schiet ze soms tekort maar dat vergeven we haar uiteraard met de glimlach, in de hoogte is ze perfect! Dorabella wordt gezongen door Maria Kataeva, die vooral opvalt in haar aria "Smanie implacabili". Daar toont ze ten volle wat ze kan. Prima aanwinst! Bariton Ricardo Navoro zingt Guglielmo. Prima gezongen en met de nodige humor. Hij was er al bij bij de wereldcreatie van deze productie enkele jaren geleden. Sébastien Droy is een Ferrando om op te eten. Zijn "Un aura amorosa", is prachtig. Umberto Chiummo's stem projecteert enorm, en hij zet een overtuigende Don Alfonso neer. Wat Despina betreft, daar was ik een beetje teleurgesteld. Aylin Sezer heeft een mooie stem, maar mist een beetje de humor die een Despina toch wel nodig heeft. Op dat vlak is onze Belgische Hendrickje van Kerckhove onevenaarbaar! Haar Despina gaat nog geregeld over de tong bij het operapubliek. Het is jammer dat Joosten niet de kans grijpt om Despina uit te werken tot het melodramatische personage dat ze eigenlijk is. Zij is de enige die op het einde écht in de maling is genomen, en eigenlijk totaal aan de grond zit. Don Alfonso wist dat er risico verbonden was aan zijn acties. Despina niet, zij heeft zich gewoon laten vangen door crimineel Alfonso en voor haar rest er niets anders dan weglopen van al dat kwaad en hopen dat haar leven ooit terug beter wordt.
Umberto Benedetti Michelangeli is dirigent van dienst. Het orkest is zeker in vorm, maar wordt beperkt door de redelijk trage directie van Michelangeli. Dat tikkeltje sneller zou meer zwier geven aan het geheel!
Een mooie productie die zeker haar plaats verdient op het Antwerpse podium!
Reacties
Een reactie posten