Don Giovanni zal bij het einde van deze productie 188 keer opgevoerd zijn in de Munt. Een indrukwekkend aantal voorstellingen dus, in een reeks heel verschillende producties. Aan deze lijst van producties wordt die van regisseur Krzysztof Warlikowski toegevoegd. Op voorhand werd het publiek al ruimschoots "geïnformeerd" in de pers en op de website van de Munt over het rauwe karakter van de voorstelling. Seksueel expliciete beelden maken dat de voorstelling als "KNT" bestempeld wordt.
 |
| (c) De Munt/La Monnaie
"Don Giovanni, ossia Il dissoluto punto" is een van de meest gespeelde werken uit de operageschiedenis. Voor velen is deze opera ontegensprekelijk het beste werk dat Mozart ooit geschreven heeft, en sommigen gaan nog verder: Don Giovanni is de opera der opera's. Dat deze opera een aaneenschakeling is van topmomenten staat buiten kijf. En ook in deze productie gaat die schoonheid niet verloren!
Vooraleer het te hebben over de regie wil ik kwijt dat ik de zang van een sublieme kwaliteit vond. Ook het orkest onder leiding van Ludovic Morlot kwijt zich goed van haar taak. Het Muntorkest blijft aan de top wat operaorkesten in Europa betreft. Geweldig dus!
We krijgen te maken met een prima Don Giovanni (Jean-Sébastien Bou) alsook een indrukwekkende Commendatore (Sir Willard White). Andreas Wolf is een adembenemende Leporello (we hoorden hem al in de Mozartproductie van Haneke vorig seizoen). Jean-Luc Ballestra is een mooie Masetto! Een van mijn favoriete stemmen, Topi Lehtipuu is Don Ottavio. Blij hem weer te zien in Brussel! Bij de vrouwen, die toch wel heel wat werk hebben vinden we enkele uitmuntende stemmen terug. Donna Anna wordt gezongen door de intussen zeer bekende Barbara Hannigan, Donna Elvira wordt gezongen door de zangeres die Cendrillon zong in de Munt, Rinat Shaham en Zerlina wordt vertolkt door een uitstekende Julie Mathevet. Eén voor één stemmen die gerust eens een ariaatje mogen komen zingen onder mijn kerstboom.
Wat de regie betreft valt er veel te zeggen. Om te beginnen: dat Warlikowski zijn eigen inbreng niet schuwt, is duidelijk. Deze productie is donker, en ontdaan van elke frivoliteit. Don Giovanni is een seksverslaafde, en ik heb de indruk dat Warlikowski daarmee teruggaat naar de kern van de zaak. De vraag is wel of de opera hetzelfde idee meegeeft aan de toeschouwer als wanneer bij die kern de humor wordt bijgevoegd die we in de meeste Don Giovanniproducties terugvinden. Het antwoord is vermoedelijk negatief. De kijker komt uit deze Don Giovanni buiten met een heel wrang gevoel. Warlikowski, die inspiratie zocht in onder andere de film "Shame", projecteert in het begin van de voorstelling enkele pornografische beelden waarin te zien is hoe Don Giovanni zich "vermaakt" met enkele bevallige jongedames, en de rest van de voorstelling is doorspekt met erotische allusies. Wat het decor betreft: alles is clean, en wat mij vooral opvalt is de belichting, en ook de kleurschakeringen in zowel het decor als de kostumering. Ik vind het decor echt mooi om zien!
Wat zeker is: we krijgen Don Giovanni op een andere manier te zien dan wat we gewend zijn, en dat is op zijn minst interessant te noemen. Warlikowski toont de rauwe realiteit, en confronteert de toeschouwer met onze hedendaagse leefwereld en maatschappij. De zangers zingen niet alleen voortreffelijk maar acteren ook bijzonder goed. Dit maakt deze productie voor mij toch echt wel geslaagd.
Warlikowski is het gewend om kritiek te krijgen. En dat was vandaag niet anders. De curtain call wordt afgesloten met een luid boegeroep wanneer de regisseur het podium opstapt. En dat vind ik niet verdiend. Zelfs al ben ik niet per se een notoire Warlikowski-fan, vind ik het jammer dat het publiek op die manier reageert. Waarschijnlijk is het uit onbehagen. Mij heeft deze man deze keer wél overtuigd.
|
Reacties
Een reactie posten