Fall - Chronicle - Boléro - zaterdag 26 januari 2019 - Staddschouwburg Antwerpen (Ballet Vlaanderen)

Ballet Vlaanderen stelde weer een drieluik aan choreografieën samen, van de hand van Sidi Larbi Cherkaoui, Martha Graham en de legendarische Maurice Béjart. Het werd een afwisselende avond, die wat mij betreft helemaal juist zat. Ballet Vlaanderen deed het publiek uit de stoelen rechtveren, niet in het minst omdat er weer gepresteerd werd op topniveau!

(c) Beeld uit "Fall", Filip Van Roe

"Fall" ging in première in 2015, en wordt deze dagen weer opgevoerd in Antwerpen. Deze evocatie van de herfst is een prachtig staaltje esthetiek. Om te beginnen zijn er de zachte kleuren van de kostuums die zorgen voor een bijzonder mooi geheel, naast de wanden opgetrokken uit doeken die zich laten leiden door de wind die hen doet "dansen". De dansers zelf zijn als blaadjes, meegevoerd door de wind, zachtjes dwarrelend, door elkaar. Het geheel is een streling voor het oog! De muziek van Arvo Pärt die het geheel ondersteunt werkt meditatief. Wat een choreografie van Sidi Larbi Cherkaoui!

Daarna is "Chronicle" van Martha Graham aan de beurt. Dit stuk, dat gecreëerd werd in 1936 wordt uitsluitend door de vrouwen gedanst en heeft voor mij dezelfde energie als "Giselle", de wervelende productie van enkele maanden geleden. Twee ballerina's die opvallen voor mij zijn Lara Fransen en Nicha Rodboon. Dit is een stukje naar hun hand (en voeten)!

De Boléro van Béjart, het iconische werk dat in De Munt werd gecreëerd in januari 1961, blijft een prachtige apotheose. Het ritmische werk, sommige mensen noemen het orgastisch, blijft zorgen voor o's en a's vanuit het publiek. Het is een buitengewoon krachtig werk, en ik ben blij het eens gezien te hebben met een vrouwelijke "Melodie": Drew Jacoby! Haar interpretatie kan mij zeker bekoren. De prestatie van de twee dansers die het Ritme uitbeelden, Philipe Lens en Brent Daneels, behoort voor mij mee tot de hoogtepunten van de avond. Deze twee dansers die we eerder op de avond zagen in "Fall", beelden kracht uit, precisie en tomeloze passie. Dit is wat een mens gelukkig maakt, en doet snakken naar nog meer ballet!