Russisch vuurwerk! Zo wordt het prachtige programma dat Symfonieorkest Vlaanderen heeft samengesteld met Daniel Blendulf voorgesteld in het programmaboek. En of het een vurig concert was! Voor de gelegenheid werd een van de meest beloftevolle jonge violisten van het moment uitgenodigd: Josef Špaček. Hij schopte het in 2012 tot in de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd, en het was dan ook een bijzonder weerzien. Deze violist presteert op wereldniveau in een uitvoering van Tsjaikovski's vioolconcerto. Om van te snoepen!
Symfonieorkest Vlaanderen zet het concert in met de prachtige Polovtsiaanse Dansen van Borodin. Op en top Russsich, en op en top vertier! Deze dansen klinken bij vele mensen bekend in de oren, en zijn een kolfje naar de hand van de Scandinavische dirigent Daniel Blendulf. Deze dirigent, die samenwerkte met de grootste orkesten en van zich liet horen in de bekendste concertzalen, is een toptalent. Het is meteen duidelijk dat de er een mooie symbiose is met het orkest, dat eveneens in topvorm is!
Daarna volgt het vioolconcerto van Tsjaikovski, een andere Rus, die het meeslepende concerto schreef op relatief korte tijd. We merken er een aaneenschakeling van (tegenstrijdige) emoties in op en het smetteloze vioolspel van Josef Špaček geeft nét dat ietsje extra aan deze concertervaring. De violist blinkt ook uit in zijn cadenza, die ervoor zorgt dat je in het publiek een speld kan horen vallen! Alsof dat alles nog niet genoeg is, zorgt Špaček voor een toegift van onze Belgische trots Eugène Ysaÿe.
Na de pauze horen we terug Borodin in zijn robuuste tweede symfonie. We horen de thema's uit de Polovtsiaanse Dansen terug, en we dompelen ons onder in een typisch Russisch werk. De uitvoering van Symfonieorkest Vlaanderen en Daniel Blendulf is weer van zeer hoog niveau. Concerten als de deze zijn herinneringen voor het leven. En wie kan daar nu aan weerstaan...
 |
| (c) Josef Špaček |
Daarna volgt het vioolconcerto van Tsjaikovski, een andere Rus, die het meeslepende concerto schreef op relatief korte tijd. We merken er een aaneenschakeling van (tegenstrijdige) emoties in op en het smetteloze vioolspel van Josef Špaček geeft nét dat ietsje extra aan deze concertervaring. De violist blinkt ook uit in zijn cadenza, die ervoor zorgt dat je in het publiek een speld kan horen vallen! Alsof dat alles nog niet genoeg is, zorgt Špaček voor een toegift van onze Belgische trots Eugène Ysaÿe.
Na de pauze horen we terug Borodin in zijn robuuste tweede symfonie. We horen de thema's uit de Polovtsiaanse Dansen terug, en we dompelen ons onder in een typisch Russisch werk. De uitvoering van Symfonieorkest Vlaanderen en Daniel Blendulf is weer van zeer hoog niveau. Concerten als de deze zijn herinneringen voor het leven. En wie kan daar nu aan weerstaan...
Reacties
Een reactie posten