Arthur en Lucas Jussen treden tegenwoordig veelvuldig op in het buitenland. Van Frankrijk tot Zuid-Korea, geen podium is hen onbekend. Het wordt daardoor moeilijker om hen heel vaak aan het werk te zien in onze regio, maar dat maakt het weerzien des te mooier! Zoals de traditie het ondertussen wil, nodigen ze op paasmaandag enkele muzikale vrienden uit voor een twee uur durend concert, met een wel heel persoonlijke touch! De twee broers weten telkens weer een erg boeiend programma samen te stellen.
Lucas en Arthur Jussen hebben voor deze editie van hun paasmaandagconcert gekozen voor vier vrienden, zeg gerust rising stars met heel uiteenlopende disciplines: Dominique Vleeshouwers is gespecialiseerd in slagwerk, Cameron Shahbazi is contratenor, Mohammed Hiber speelt viool, en dan is er Laura Szabó, een uiterst begaafde celliste.
De Jussens openen het concert met de Sonate in D voor twee piano's (KV 448) van Mozart. Hun fijngevoeligheid zorgt voor een heel mooi gebalanceerd en gearticuleerde uitvoering van deze sonate.
Die fijngevoeligheid wordt verdergezet met enkele stukjes van Pergolesi, Marcello, Paisiello, en Giordani, waarbij Cameron Shahbazi laat horen wat voor een begaafd zanger hij wel is. Zijn sonore stem draagt goed door de ruimte van de zaal, en is bijzonder kleurrijk. Zowel in de hoogte als in de laagte weet hij het juiste timbre te bereiken.
Het deel voor de pauze wordt afgesloten met een pianotrio van Schubert (nocturne). Dit is het volgende hoogtepunt op het programma!
Na de pauze volgt Debussy, met de Six épigraphes antiques. Dit prachtige werk wordt zo mooi uitgevoerd door de twee broers, dat ik me niet van de indruk kan ontdoen dat vele mensen in de zaal écht ontroerd zijn. Het is dan ook prachtige muziek, die jammer genoeg veel te weinig wordt opgevoerd. Gelukkig hebben de Jussens er aandacht voor!
En dan is het de beurt aan Dominique Vleeshouwers, die enkele stukken speelt van Asperghis en Xenakis. Ondanks mijn vele concertbezoeken, is het mij nog niet vaak gelukt om soloslagwerk van zo dichtbij mee te maken, en dat is een openbaring. Het is erg duidelijk dat Vleeshouwers een grote carrière aan het maken is, en dat is helemaal verdiend!
Het concert wordt afgesloten met de Vier jaargetijden in Buenos Aires voor pianotrio, van Astor Piazzolla. Als er één sfeerschepper is, dan is dat wel Piazzolla... en als je daar dan een pianotrio van dit formaat aan toevoegt, dan krijg je vuurwerk, wees daar maar zeker van!
Arthur en Lucas Jussen weten hun publiek te beroeren door het maken van intelligente, evenwichtige en juiste keuzes. Daarbij geholpen door hun muzikale vrienden, bereiken ze ook dit keer weer een topniveau. Bravi!
 |
| (c) Lucas en Arthur Jussen |
De Jussens openen het concert met de Sonate in D voor twee piano's (KV 448) van Mozart. Hun fijngevoeligheid zorgt voor een heel mooi gebalanceerd en gearticuleerde uitvoering van deze sonate.
Die fijngevoeligheid wordt verdergezet met enkele stukjes van Pergolesi, Marcello, Paisiello, en Giordani, waarbij Cameron Shahbazi laat horen wat voor een begaafd zanger hij wel is. Zijn sonore stem draagt goed door de ruimte van de zaal, en is bijzonder kleurrijk. Zowel in de hoogte als in de laagte weet hij het juiste timbre te bereiken.
Het deel voor de pauze wordt afgesloten met een pianotrio van Schubert (nocturne). Dit is het volgende hoogtepunt op het programma!
Na de pauze volgt Debussy, met de Six épigraphes antiques. Dit prachtige werk wordt zo mooi uitgevoerd door de twee broers, dat ik me niet van de indruk kan ontdoen dat vele mensen in de zaal écht ontroerd zijn. Het is dan ook prachtige muziek, die jammer genoeg veel te weinig wordt opgevoerd. Gelukkig hebben de Jussens er aandacht voor!
En dan is het de beurt aan Dominique Vleeshouwers, die enkele stukken speelt van Asperghis en Xenakis. Ondanks mijn vele concertbezoeken, is het mij nog niet vaak gelukt om soloslagwerk van zo dichtbij mee te maken, en dat is een openbaring. Het is erg duidelijk dat Vleeshouwers een grote carrière aan het maken is, en dat is helemaal verdiend!
Het concert wordt afgesloten met de Vier jaargetijden in Buenos Aires voor pianotrio, van Astor Piazzolla. Als er één sfeerschepper is, dan is dat wel Piazzolla... en als je daar dan een pianotrio van dit formaat aan toevoegt, dan krijg je vuurwerk, wees daar maar zeker van!
Arthur en Lucas Jussen weten hun publiek te beroeren door het maken van intelligente, evenwichtige en juiste keuzes. Daarbij geholpen door hun muzikale vrienden, bereiken ze ook dit keer weer een topniveau. Bravi!
Reacties
Een reactie posten