Goede wijn behoeft geen krans. Dat Jan Lisiecki ondertussen aan de absolute top van het klassieke muziekmilieu staat, kan niemand meer ontkennen. Deze jonge pianist stelde een voor zichzelf bijzonder veeleisend en voor het publiek adembenemend recitalprogramma samen, waar ik nog altijd van moet bekomen. Zo veel schoonheid op een avond tijd, het is haast niet te vatten.
Jan Lisiecki start zijn recital met Bach. De "Capriccio über die Abreise des geliebten Bruders" is een pareltje uit het Bachrepertoire. Lisiecki is uit het perfecte hout gesneden om deze delicate muziek met de juiste gevoeligheid te brengen. Vanaf de eerste noot kan je een speld horen vallen in het publiek. Lisiecki dwingt tot luisteren.
Daarna komen de Lieder ohne Worte op. 67 van Mendelssohn Barholdy aan de beurt. Deze pagina's uit de pianoliteratuur behoren nog steeds tot mijn favoriete muziek. Jan Lisiecki weet als geen ander hoe je Mendelssohn moet interpreteren. Getuige daarvan één van zijn laatste cd's, waarop Mendelssohn centraal staat. Na deze Mendelssohn worden we verwend met twee nocturnes van Chopin. Ook daar blinkt de Canadese pianist (met Poolse roots!) uit in precisie, timing en klankkleuren.
Een voor mij tot voor kort onbekend werk, de Rondo "Die Wut über den verlorenen Groschen" van Beethoven, zorgt ervoor dat Jan Lisiecki mij van mijn sokken blaast. Wat een adembenemende transcendente ervaring is deze Allegro vivace! Een ander absoluut hoogtepunt van dit recital is de uitvoering van de Variations sérieuses van Mendelssohn. Lisiecki deinst er niet voor terug om dit veeleisende werk op het einde van zijn recital te programmeren. Ongelooflijk straf!
Jan Lisiecki blijft verbazen, dit nieuwe (lange!) recital is bijzonder evenwichtig samengesteld. Het publiek valt van de ene verbazing in de andere en kan heel tevreden huiswaarts keren. Als Jan Lisiecki nog eens met dit programma in de buurt passeert, ben ik weer van de partij!
 |
| (c) Jan Lisiecki |
Daarna komen de Lieder ohne Worte op. 67 van Mendelssohn Barholdy aan de beurt. Deze pagina's uit de pianoliteratuur behoren nog steeds tot mijn favoriete muziek. Jan Lisiecki weet als geen ander hoe je Mendelssohn moet interpreteren. Getuige daarvan één van zijn laatste cd's, waarop Mendelssohn centraal staat. Na deze Mendelssohn worden we verwend met twee nocturnes van Chopin. Ook daar blinkt de Canadese pianist (met Poolse roots!) uit in precisie, timing en klankkleuren.
Een voor mij tot voor kort onbekend werk, de Rondo "Die Wut über den verlorenen Groschen" van Beethoven, zorgt ervoor dat Jan Lisiecki mij van mijn sokken blaast. Wat een adembenemende transcendente ervaring is deze Allegro vivace! Een ander absoluut hoogtepunt van dit recital is de uitvoering van de Variations sérieuses van Mendelssohn. Lisiecki deinst er niet voor terug om dit veeleisende werk op het einde van zijn recital te programmeren. Ongelooflijk straf!
Jan Lisiecki blijft verbazen, dit nieuwe (lange!) recital is bijzonder evenwichtig samengesteld. Het publiek valt van de ene verbazing in de andere en kan heel tevreden huiswaarts keren. Als Jan Lisiecki nog eens met dit programma in de buurt passeert, ben ik weer van de partij!
Reacties
Een reactie posten