Das Lied von der Erde is een magistrale symfonische liederencyclus van Gustav Mahler. De teksten van de 6 liederen werden in het Duits vertaald door Hans Betghe, vanuit het Frans. De Franse tekst was op zijn beurt een vertaling uit het Chinees, dat op dat moment populair was in de kunstwereld, zo spreekt men ook wel van literaire chinoiserie. Voor de gelegenheid nodigde Symfonieorkest Vlaanderen onder leiding van hun chef-dirigent Kristiina Poska, de twee Nederlandse zangers Christianne Stotijn (mezzo) en Peter Gijsbertsen (tenor) uit. Zij namen elk om de beurt de Liederen onder handen! Het orkest heeft echter nog wat meer in petto, en maakt van deze voorstelling wel iets heel speciaals.
 |
| (c) Christianne Stotijn |
Deze opvoering van Das Lied von der Erde is geen alledaagse gebeurtenis. Men heeft er namelijk voor gekozen om tussen de Liederen door een compositie te laten horen van Filip Rathé, getiteld -Em cada lago- Elk Lied van Mahler wordt gevolgd door een deel van de compositie van Rathé, wat maakt dat we dus een afwisseling krijgen van hedendaagse muziek, met de alomgekende Mahlerklank. Ik geef toe dat ik daar wel wat mijn twijfels bij had op voorhand, maar ik moet zeggen dat het mij enorm aangenaam verrast heeft. De "klankvelden" die Filip Rathé ontwikkelt hebben een etherisch karakter, en lijken soms wel regenbuien die zachtjes voorbijtrekken. Het hele orkest wordt één percussie-instrument. Heel speciaal om horen!
De twee Nederlandse solisten van dienst zetten zich in om het publiek terug met hun voeten op de grond te zetten, met de Liedteksten die niet altijd gemaakt zijn om vrolijk van te worden. De dood en de eeuwigheid loeren steeds om de hoek, maar na het concert barst het applaus los en zijn we blij dat we nog leven.
Reacties
Een reactie posten