Fledermaus Forever - Muziektheater Transparant en Les Âmes perdues - zaterdag 19 augustus - Oud Slachthuis (Lange Lobroekstraat, Antwerpen)

"Die Fledermaus" van Johann Strauss jr. kan met een gerust hart de belangrijkste operette genoemd worden die ooit gecomponeerd werd. Het stuk wordt opgebouwd rond een bal dat georganiseerd wordt door prins Orlofsky, en waar alle dolkomische personages in de entourage van Dr. Eisenstein, het koste wat het kost, naartoe willen. Regisseur Tom Goossens, die ondertussen geen onbekende meer is op het operapodium, slaagt erin om samen met Muziektheater Transparant en Les Âmes perdues een supergrappige voorstelling te creëren op basis van de Fledermaus, waarin alle gekheid op een stokje ook een gevoelig kantje krijgt.

(c) Olympe Tits

Het concept van deze voorstelling is als volgt: een theatertroep voert naar jaarlijke gewoonte de operette "Die Fledermaus" uit. We volgend de troep gedurende enkele jaren, en elk jaar opnieuw wordt er gediscussieerd over het verdelen van de rollen. Eigenlijk krijgen we dus een soort "theater in het theater", waarbij we een kijk krijgen, ten eerste achter de schermen, en ten tweede in het wel en wee van de acteurs, die moeite hebben om die Fledermaus op de Bühne te zetten. In het begin loopt alles nog redelijk vlot, maar naar het einde toe komt de gevoeligheid van de acteurs bovendrijven, en beginnen we enkele barstjes te merken in het schijnbaar perfecte acteursleventje van de personages in kwestie. Het wordt duidelijk dat de motivatie om nog verder te doen slinkt, en wat dolkomisch was in het begin, wordt op het einde bijna droevig.

Tom Goossens slaagt er weer in om een prachtige voorstelling op poten te zetten, mede omwille van zijn samenwerking met Muziektheater Transparant en muziektheatercollectief Les Âmes Perdues. Deze laatsten zorgen voor zeer leuke arrangementen van de muziek van Johann Strauss jr., op piano, cello en accordeon. Tom Goossens en Mitch Van Landeghem zorgen voor een bruisende (en rijmende!) tekst die het geheel nog meer glans en diepgang geven!

De locatie van de voorstelling, een oud slachthuis in Antwerpen, geeft extra dimensie aan de tragiek die eigenlijk in het stuk verwerkt zit. We leren eens te meer appreciëren dat aan alle schone schijn die dagelijks op ons afgevuurd wordt, een ruw kantje zit. Tom Goossens en zijn ploeg tonen met deze voorstelling aan dat niets is wat het lijkt. En dat is mooi.