Nadat ik de avond voordien Alexandre Kantorow aan het werk had gehoord in Amsterdam samen met Daniel Lozakovich, was hij te gast in Antwerpen, samen met violiste Liya Petrova. Het was voor mij de eerste keer dat ik Petrova aan het werk zou horen. Ik kende haar alleen van enkele opnames, en ik wist dus dat de kwaliteit hoog zou zijn. Petrova en Kantorow overtuigen enorm met twee sonates, van Franck en R. Strauss.
 (c) Alexandre Kantorow et Liya Petrova |
De avond start met de sonate voor viool en piano van César Franck. Zoals in mijn vorige post gezegd: het is mijn lievelingssonate en ik ben blij dat ik ze twee avonden op rij kan horen uitgevoerd door twee verschillende violisten. Liya Petrova maakt indruk met haar feilloze techniek en haar doorleefd vioolspel. Haar mature vioolspel wordt feilloos de concertzaal in gekatapulteerd en Kantorows pianospel lijkt bij momenten wel van velours. Wat een heerlijke concertervaring.
Na de pauze komt de veeleisende partituur van Richard Strauss aan bod. Hij schreef zijn sonate voor viool en piano (op. 18) in 1887-1888 in München en hij stond aan het einde van zijn jaren als 'leerling'. Gelijktijdig met deze sonate had hij al de aanzet geschreven voor enkele werken die tot zijn grootsten zouden gaan behoren. In deze sonata maakt hij trouwens enkele referenties naar deze werken. Strauss maakt het zijn muzikanten niet gemakkelijk, de pianopartituur is zeer veeleisend en ook de partij van de viool is bijzonder moeilijk. Liya Petrova en Alexandre Kantorow maken hier echter geen probleem van en brengen een absoluut prachtige uitvoering van dit vaak vergeten werk.
Dit was een recital om u tegen te zeggen. Als toegift spelen de twee nog een werk van Frits Kreisler: Liebesleid. En zo kan het publiek met een warm gevoel het paasweekend induiken.
Reacties
Een reactie posten