Yves goes classic

Op zondag 6 mei ging ik voor het eerst in mijn leven luisteren naar het Symfonieorkest Vlaanderen. Vreemd genoeg was het er nog nooit van gekomen om dit orkest te gaan beluisteren, in al die jaren waarin ik zeer regelmatig in de concertzaal te vinden ben. Mijn voornemen voor het nieuwe concertseizoen is om naar al hun concerten te gaan luisteren, gezien ik zéér aangenaam verrast ben met het hoge niveau dat ik te horen kreeg. Ik ging enkel naar het eerste deel van het concert, wegens andere verplichtingen, maar ik heb dubbel genoten van het eerste deel waarin solist Pavel Kolesnikov een adembenemende en intrigerende eerste pianoconcerto van Beethoven ten gehore bracht. (c) Pavel Kolesnikov Als opener voor het concert kiest Jan Latham-Koenig voor de Slavische Dansen 2 en 7 (op. 72) van Dvorák en dat blijkt een goede keuze want het orkest overtuigt meteen. Mijn interesse in het orkest wordt direct gewekt, en ik besluit al in de tiende maat om volgend seizoen een abonnement te n...

"Selon désir" is een programma dat bestaat uit vier choreografieën. Zoals steeds, bij ballet, wist ik niet echt aan wat ik mij moest verwachten, omdat mijn kennis van het genre vrij nieuw is. Ik heb dus enorm uitgekeken naar deze balletavond. Vier verschillende choreografen op één avond: interessanter kan haast niet. Vier choreografen met elk een eigen taal. Wat een feest! (c) Filip Van Roe De avond begint met "Les noces", en het is meteen een schot in de roos. De choreografie van Edward Clug, op muziek van Stravinsky is gewoonweg adembenemend. We zijn getuige van een gearrangeerd Russisch huwelijk aan het einde van de negentiende eeuw. Bruid en bruidegom worden voorgesteld, krijgen mekaar te zien, zij het niet dat er een schijnbruid op de loer ligt die hier en daar voor wat hilariteit komt zorgen. Lara Fransen is een fantastische bruid, ik hou van haar présence, ze is een groot talent. Net als Philipe Lens. Zijn poëtische manier van bewegen en dansen vind...

Parsifal, de fetishopera van veel mensen, en absoluut meesterwerk van Richard Wagner wordt vaak uitgevoerd. Maar van die veelvuldige uitvoeringen zijn er weinig die kunnen tippen aan de productie die Opera Vlaanderen deze dagen herneemt in Antwerpen. De geprezen Parsifalproductie van Tatjana Gürbaca blijft het doen: deze productie is zo verfijnd dat ze op geen enkel moment vergeet dat de muziek van Wagner wel uit een andere dimensie lijkt te komen. (c) Annemie Augustijns Opvallend aan deze productie is dat heel wat zangers hun roldebuut maken, al lijkt dat helemaal niet zo! We krijgen een productie voorgeschoteld die tot in de puntjes verzorgd is op alle gebied. De deskundige leiding van de jonge dirigent Cornelius Meister (hij heeft zijn naam niet gestolen), maakt daar ontegensprekelijk een groot deel van uit. Ik ben erg blij hem aan het werk te zien! Bij de zangers is het smullen geblazen. Erin Caves is een buitengewone Parsifal, en ook Gurnemanz (Stefan Kocan), die toch w...

Kian Soltani, de cellist die onlangs zijn eerste CD uitbracht samen met Aaron Pilsan, treedt op in de Koningin Elisabethzaal samen met het Antwerp Symphony Orchestra. Dat is een gebeurtenis waar ik absoluut bij wil zijn. Ik ken Kian Soltani al geruime tijd van opnames op YouTube, Facebook, etc maar ik had hem nog nooit live aan het werk gezien. Daar kreeg ik dus nu de kans toe, en dan nog zo dicht bij huis. Hij brengt samen met het Antwerp Symphony Orchestra onder leiding van de jonge dirigent Jamie Philips het intense Celloconcerto in e, op. 85 van Elgar. (c) Kian Soltani Na een mooi uitgevoerde ouverture van L'italiana in Algeri van Rossini, is het tijd voor Elgar. Deze componist die begin vorige eeuw furore maakte met zijn composities, wordt jammer genoeg niet héél vaak opgevoerd. Als je zijn celloconcerto hoort, besef je pas wat voor een geniale componist hij was. Hij schreef dit werk aan het einde van de Eerste Wereldoorlog, om zijn gevoelens uit te drukken na d...

Het Quatuor Arod heeft op korte tijd naam en faam gemaakt in klassieke muziekland. Onlangs kwam hun eerste CD uit, gewijd aan Mendelssohn. Een prachtige opname die ongetwijfeld niet onopgemerkt zal passeren bij de meeste klassieke muziekliefhebbers. Voor het recital van deze avond hebben ze werk van Haydn en Mendelssohn in petto. Ook spelen ze een werk van Benjamin Attahir, dat speciaal voor het kwartet gecomponeerd is. (c) Quatuor Arod Het Quatuor Arod brengt in dit recital zowaar een "overzicht" van de geschiedenis van het strijkkwartet. Ze beginnen met Haydn, die als "grondlegger" van het genre aanzien wordt. Ze spelen De Ruiter, op een manier die ik zelden gehoord heb. Alle details, alle finesses, alle gevoeligheden zijn tot in de puntjes verzorgd. Deze muzikanten zijn bijzonder goed op mekaar ingespeeld. Voor de gelegenheid is altviolist en grondlegger van het kwartet Corentin Apparailly vervangen door de schitterende muzikant Tanguy Parisot. Het werk...

In het kader van de Piano Days in Flagey worden Lucas en Arthur Jussen verwacht voor een pianorecital. De twee broers, die 's ochtends nog op het vliegtuig zaten vanop hun vorige concertbestemming, presteren iets buitengewoons. Het publiek is razend enthousiast en vraagt de jongens terug voor twee encores. Dat hun passage niet ongemerkt voorbij zal gaan, staat nu al buiten kijf. (c) Lucas en Arthur Jussen Het recital van iets meer dan een uur toont ons het beste van vele werelden. Lucas en Arthur Jussen slagen erin op een uur tijd enkele staaltjes te laten horen van hun beste kunnen. Ze beginnen met de sonate voor quatre mains in D, op. 6, van Beethoven. De uitvoering hiervan is zeer doorleefd en evenwichtig. Een prachtige opener. Daarna speelt Lucas twee nocturnes (op. 62) van Chopin. Wat speelt hij dit mooi... Het is een uitvoering om zo op CD te zetten! Daarna komt "Night' aan de beurt, het werk dat Fazil Say speciaal voor de broers geschreven heeft, en kadert in...

Een concert waar ik de laatste maanden erg naar uitkeek, was de uitvoering van het tweede pianoconcerto van Chopin door Jan Lisiecki, met zijn goede vriend aan de dirigeerpupiter, Krzysztof Urbański. Deze twee topmusici hebben al zeer vaak samengewerkt, hebben onlangs een CD opgenomen en vormen echt een topteam op het podium. Kers op de taart is een extra concert, de ochtend na Chopin, waarin Jan Lisiecki samen musiceert met leden van het Orchestre National de Lyon, in het Quintette avec piano, van Schumann. Adembenemend mooi! (c) Jan Lisiecki Goede wijn behoeft geen krans. Urbański en Lisiecki zijn een winning team. Nadat de dirigent met het Orchestre National de Lyon het concert opent met de Ouverture van de Toverfluit, is het aan Jan Lisiecki om het tweede pianoconcerto van Chopin te brengen. En de manier waarop de twee musici dat doen is gewoonweg van een wereldklasse. Alle gevoeligheden in het werk (en dat zijn er véél, bij Chopin hoor je alles...) worden op de juiste manier...