Yves goes classic

Pagliacci (Leoncavallo) en Cavalleria rusticana (Mascagni) zijn twee opera's die bijna onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Ik zeg wel "bijna", want er is geen wet die bepaalt dat deze twee werken telkens samen moeten opgevoerd worden. Toch is het zo dat deze twee korte opera's in de loop der jaren als een Siamese tweeling door het leven gaan, en weliswaar in een bepaalde volgorde. In de meeste gevallen wordt Cavalleria als eerste uitgevoerd, waarna Pagliacci aan de beurt is. Dat is buiten regisseur Robert Carsen gerekend, die ervoor kiest deze onwetmatige conventie te doorbreken en Pagliacci als eerste op te voeren. (c) De Nationale Opera/BAUS Op een gegeven moment in de opera, zingt Canio "Il teatro e la vita non son la stessa cosa", ofwel: "Theater en leven, dat is niet hetzelfde". Rond dit gegeven heeft Robert Carsen zijn hele productie opgebouwd. Zoals hij het zelf zegt, is zijn bedoeling in deze productie om te spelen met de versch...

Frans-Aert Burghgraef is een jonge Nederlandse dirigent die meer en meer zichtbaar wordt op het klassieke podium. Dankzij zijn deelnames aan masterclasses, dirigeerwedstrijden, en zijn jobs als assistent-dirigent voor verscheidene dirigenten, heeft deze enthousiaste jongeman al heel wat relevante ervaring opgedaan, die ervoor heeft gezorgd dat hij niet meer weg te denken is van de Nederlandse én internationale podia. Ik spreek hem in zijn smaakvol ingerichte thuisbasis te Twisk, een adembenemend rustig en charmant dorpje in West-Friesland. Midden tussen de uitgestrekte weilanden, waar alleen de vogels en de wind voor geluid zorgen, en op een boogscheut van het IJsselmeer, studeert en leeft de jonge dirigent die ik zo graag wilde interviewen, omdat ik zijn parcours zo opmerkelijk vind. (c) Merlijn Doomernik Je studeerde euphonium, oftewel tenortuba. Vanwaar de stap naar directie? Ik kan mij voorstellen dat orkestdirectie een andere soort van benadering van muziek vraagt, dan ...

Thomas Oliemans, samen met Bert van den Brink aan de piano en het accordeon, zorgt voor sfeer in de Kleine Zaal van het Concertgebouw Amsterdam. De twee topmuzikanten hebben een interessant programma samengesteld waarin een selectie aan liederen van Jacques Brel en Harry Bannink centraal staan. Het concept dat de twee mannen hebben uitgedacht zou perfect passen in de Olympia in Parijs, waar de Belgische (!) Brel onnoemelijk veel minuten aan applaus in ontvangst heeft mogen nemen.  (c) Marco Borggreve Toen ik Thomas Oliemans jaren geleden voor het eerst op de scène zag in de opera van Strasbourg, werd ik van mijn sokken geblazen door zijn krachtige stem en bijzonder inlevingsvermogen. Dat ik jaren later in de Kleine Zaal van het Concertgebouw zou zitten voor een recital van het 'lichtere' genre, had ik nooit kunnen denken! Wat een enorm boeiende ontdekkingstocht heeft Thomas Oliemans uitgewerkt samen met de geniale pianist/accordeonist Bert van den Brink. Ze brengen sam...

Goede wijn behoeft geen krans. Zo weten we al langer dan vandaag dat wanneer de broers Jussen op het podium verschijnen, de grootste kwaliteit gegarandeerd is. Samen met het Antwerp Symphony Orchestra brengen deze twee topmusici het dubbelconcert van Mendelssohn. Dit is een werk dat bijna nooit opgevoerd wordt, en men kan zich afvragen waarom. Dat dit stuk een bijzonder grote behendigheid en concentratie vereist, staat vast. Het aantal te spelen noten, en vooral ook de snelheid ervan, is gigantisch! (c) Lucas en Arthur Jussen Elim Chan, de kersverse chef-dirigente van het Antwerp Symphony Orchestra, weet van aanpakken. Met de eerste symfonie van Prokofjev zorgt ze samen met het orkest voor een binnenkomer van formaat. Elim Chans duidelijke directie dwingt de musici tot precies en geconcentreerd orkestwerk. Ze laat niets aan het toeval over en elke nuance wordt door haar aangegeven.  Als vervolgens de broers Jussen aantreden voor hun thuismatch, is de zaal te klein. ...

We horen vaak spreken over de gevestigde balletwaarden in Vlaanderen. Dat komt uiteraard omdat we deze mensen vaak aan het werk kunnen zien op de Vlaamse podia. Wat we soms wel eens durven vergeten, is dat een hele schare Belgische jonge dansers op dit moment werkzaam is bij buitenlandse gezelschappen.  Nadja Duijsters nam het heft in handen en ze verzamelde een heel aantal van haar ondertussen afgezwaaide studenten voor één keer terug, zoals vroeger in de balletklas. Als locatie werd het Cultureel Centrum van Wijnegem gekozen, de bakermat van Zino Merckx, één van de dansers. Resultaat is een adembenemend balletfeest, waarin alle dansers in korte choreografieën het beste van zichzelf geven! (c) Ellis Boleyn Het voorprogramma gaat door in de sfeervolle kapel van het Cultureel Centrum waar Zino Merckx een choreografie uitvoert van Julien Guérin. Op muziek van Soap&Skin uitgevoerd door pianist Dirk Baert en niemand minder dan Silke Mastbooms aan de micro, brengt de jonge ...

Jan Lisiecki heeft in de loop der jaren al bewezen dat hij een groot pianist is. Door onlangs het tweede pianoconcerto van Rachmaninov toe te voegen aan zijn palmares, geeft hij het publiek een mooi cadeau. Dit concerto, dat ik persoonlijk bij de mooiste stukken muziek reken die ik ken, is niet voor iedereen weggelegd. De moeilijke partituur doorgronden is één. Er een eigen interpretatie aan geven is twee. Lisiecki slaagt erin een heel persoonlijke draai aan te geven, en verbaast het publiek met zijn interessante lezing van Rachmaninov. Samen met het Australian Youth Orchestra en maestro Krzysztof Urbański, geeft Jan Lisiecki een optreden van wereldniveau.  (c) Jan Lisiecki Van jeugdorkesten wordt vaak gezegd dat ze nog veel te leren hebben, en dat hun klank niet altijd matuur is. Dat lijkt me ergens wel logisch, maar het Australian Youth Orchestra bewijst al bij de inleiding van het concert met de Ouverture uit Roeslan en Ljoedmila dat het een orkest is van topniveau. Samen ...

Ook in Barcelona zijn de broers Jussen graag geziene gasten. Voor hun eerste concert in de legendarische Palau de la Música Catalana hebben de broers een ambitieus programma samengesteld. En dat het genieten was voor het publiek én voor de muzikanten zelf, behoeft geen twijfel. (c) Arthur en Lucas Jussen Op het programma staan om te starten twee choralen van Bach, in een bewerking van György Kurtág. Dat de twee broers meer en meer Bach op het programma hebben staan, kan ik alleen maar toejuichten. Ik heb door hun toedoen al prachtige pareltjes ontdekt. Daarna spelen de broers de sonate in re majeur voor twee piano's van Mozart. Ik blijf het zeggen: de jongens zijn geboren voor het interpreteren van Mozart. Hun opnames liegen er niet om, en ook live ervaren we de perfectie. Als daarna de Lebensstürme van Schubert en de Comptines van Mompou worden toegevoegd aan het recital, stel ik vast dat het publiek alleen maar positief is. Je kan een speld horen vallen, dat is niet ev...