Elektra, de vrouw wiens naam iedereen kent, al was het maar als term uit de wereld der psychiatrie, is de bekendste opera van Richard Strauss. Deze bijna twee uur durende doorgecomponeerde opera behandelt het eeuwenoude verhaal van Elektra, haar zus Chrysothemis, broer Orest, en hun niet bepaald sympathieke moeder Klytämnestra. Opera Vlaanderen heeft kosten nog moeite gespaard om deze productie op te tillen naar wereldniveau.
 |
| (c) Opera Vlaanderen
Het verhaal van Elektra is iedereen wel min of meer bekend. Ze wordt geterroriseerd door haar moeder Klytämnestra, die niet om een spatje bloed meer of minder verlegen zit. Mamalief is namelijk verantwoordelijk voor de dood van haar man, Agamemnon, tevens de vader van Elektra, Chrysothemis en Orest. Orest is vertrokken en wordt dood gewaand, wat goed uitkomt voor de mater familias, die ondertussen een relatie heeft met Aighistos. Als blijkt dat Oreste niet dood is, stevent de verhaallijn af op een regelrecht bloedbad, waarin de ontwrichte familie nagenoeg volledig naar de eeuwige jachtvelden mag vertrekken.
Om te beginnen: de regie verraadt voor een keer het verhaal niet. En dat doet me plezier. De bijl is een bijl. En bloed is bloed. Er worden geen trucs uit de doos gehaald om zaken te moderniseren, en we krijgen te maken met een op zich klassieke enscenering. Dat is een prima idee geweest van de jonge regisseur David Bösch die een indrukwekkend decor presenteert, dat soms nog iets duisterder had mogen zijn.
Qua zang zit deze productie op wereldniveau. Deze eerste voorstelling wordt verzorgd door de "eerste cast" van deze productie. De rollen zijn veeleisend dus er zijn twee casts. Elektra wordt neergezet door Irène Theorin. Een indrukwekkende stem, met heel wat reserve. Van zo een Elektra kunnen veel operahuizen alleen maar dromen!
Dan is er Chrysothemis, gezongen door Ausrine Stundyte. We kennen haar uit het vorige seizoen, en ik keek er dan ook erg naar uit om haar terug te horen. Ze blijft indrukwekkend, en het feit dat dit een roldebuut is voor haar , is bijna niet te geloven!
Renée Morloc is Klytämnestra. Deze dame moet veel ervaring hebben om deze rol op zo een fantastische manier neer te zetten. Wat een présence, wat een stem, en wat een uithoudingsvermogen. Mijn lieveling van de avond!
Orest is eveneens een roldebuut voor Károly Szemerédy. Wat een klok van een stem en wat een imposant man! Orest heeft zelden zo overtuigend geklonken, daar ben ik zeker van.
De Magden, die van in het begin van de opera de toon zetten, leveren een schitterende prestatie. Mooie stemmen bij elkaar, waaronder ook onze landgenote Lies Vandewege opvalt. Ik hoop haar nog vaak terug te zien op het podium, ze zet een prachtprestatie neer!
Dit gezegd zijnde kan ik alleen maar besluiten dat Opera Vlaanderen een goed startschot heeft gegeven voor het komende seizoen, en dat deze productie volle zalen verdient. Ik ga in elk geval nog eens terug om de tweede cast te horen. Er bestaat geen twijfel over dat ik weer genieten zal!
|
Reacties
Een reactie posten