Requiem & Krönungsmesse van W.A.Mozart - zondag 17 november (O.L.-Vrouwekerk Wijnegem) en zaterdag 23 november (Carolus Borromeuskerk Antwerpen)

Het Muzikaal Ensemble Alegría uit Wijnegem is al lang geen onbekende meer in het Vlaamse concertmilieu. Het ensemble kiest steevast voor historisch geïnformeerde uitvoeringen, op periode-instrumenten. Samen met het koor Aidomen uit Kalmthout staat Alegría ook dit keer weer garant voor een sfeervol concert van hoog niveau. Op het programma staan de Krönungsmesse en het Requiem van W.A. Mozart. 

(c) Eric Buyssens

De novembermaand is een uitgelezen moment voor een opvoering van het Requiem van Mozart. Deze wereldberoemde dodenmis wordt vaak geprogrammeerd, en desondanks de veelvuldige uitvoeringen blijft dit werk tot de verbeelding spreken. Gezegd moet wel dat niet elke uitvoering van dit werk even goed is: opletten dus bij het maken van de juiste keuzes bij het doorbladeren van klassieke publiciteit. Wat vaststaat, is dat kiezen voor Alegría en/of Aidomen wél steeds garant staat voor kwaliteit. Deze twee koren hebben de handen in elkaar geslagen en geven aan het publiek wat het verwacht: een betoverende concertervaring, niet in het minst omdat de dodenmis wordt vergezeld van een vrolijker werk: de Krönungsmesse.

De eerste uitvoering van dit concert in deze constellatie, heb ik gehoord in de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Wijnegem, de thuisgemeente van Alegría. Het concert werd georganiseerd in samenwerking met het Annuntia-Instituut, en de opbrengst was bestemd voor het weeshuis Little Hearts in Cambodja. Deze moderne kerk heeft een vrij droge akoestiek. Dat is dubbel: enerzijds hoor je hoe goed de muzikanten spelen, er gaat geen geluid verloren "in de galm", anderzijds hoor je elk foutje erg goed. Maar van dat laatste is geen sprake. Ik geloof mijn oren niet als ik vaststel dat het koor feilloos door de partituur wandelt van zowel de Krönungsmesse als het Requiem. Het orkest, dat samengesteld werd uit de crème de la crème van musici die de historische muziekpraktijk genegen zijn, uit België en ver daarbuiten, geeft blijk van grote kwaliteit. Dirigenten Kristin Roland (voor de Krönungsmesse) en Mannu Wuyts (voor het Requiem) tonen ons een doorgedreven kennis van dit repertoire en leiden het geheel vlekkeloos. Leuk detail: het orgel dat tijdens de uitvoering gebruikt wordt, is een instrument dat eigenhandig gebouwd werd door  dirigent Mannu Wuyts.

De tweede uitvoering van het concert zie ik in de Carolus Borromeuskerk in Antwerpen. Een heel andere setting dan de kerk van Wijnegem. Wat mij betreft is het de mooiste kerk ter wereld, samen met de Chiesa del Gesù in Rome (dé Jezuïetenkerk bij uitstek, uiteraard). In deze kerk heerst een andere akoestiek, maar dat is geen probleem voor koor en orkestleden. Ze passen zich probleemloos aan. Het is een hele ervaring om deze twee monumentale werken te horen in deze kerk. Voor deze uitvoering dirigeert Mannu Wuyts de twee werken, omdat dirigent Kristin Roland last minute verstek moet geven wegens een accuut rugprobleem. 

De vier solisten die gekozen zijn voor deze uitvoering weerspiegelen grote klasse. Sopraan Sarah Van Mol, geen onbekende in het klassieke muziekmilieu in het Antwerpse, blinkt uit in precisie. Haar ingetogen interpretatie van het Requiem, is een streling voor het oor. Voeg daar de souplesse aan toe die ze eens te meer aan de dag legt in de Krönungsmesse en je krijgt vuurwerk. Aina Callaert is een alt waar ik hele avonden naar zou kunnen luisteren. Haar inlevingsvermogen en haar prachtige stem maken van haar partij in de twee Mozartwerken een feest. Robert Luts (tenor) en Dries De Crom (bas) vullen het rijtje aan met hun doorleefde interpretaties.

Het moet gezegd: je hoort niet elke week een concert van deze superieure kwaliteit. Dirigenten Kristin Roland en Mannu Wuyts verdienen groot applaus omwille van de grote kwaliteit die zij behalen met niet-professionele koorleden. Er zijn veel professionele muzikanten die jaloers mogen zijn om met zo een goede koren samen te werken. Proficiat!