Harprecital met Joost Willemze - zondag 2 april 2023 - Theater aan het Vrijthof - Maastricht (Nederland)

De harp was voor mij tot voor kort onbekend terrein, als solo-instrument. Toen ik via AVROTROS en de Dutch Classical Talent-tournee de Nederlandse harpist Joost Willemze in het vizier kreeg, greep ik de kans om aanwezig te zijn op één van zijn recitals. En dat was meteen een schot in de roos. Joost Willemze heeft een prachtig programma opgebouwd rond de mythe van Orpheus en Eurydice. Het verhaal gaat over Orpheus, die na de dood van zijn geliefde Eurydice, afdaalt naar de onderwereld.  Hij gaat er in gesprek  met Hades, god van de onderwereld, en vraagt om zijn geliefde te laten terugkeren naar de wereld der levenden. Zijn gezang laat Hades niet onberoerd, en Hades plooit: Eurydice mag terug mee naar boven, op voorwaarde dat Orpheus niet omkijkt naar haar op hun weg terug.  Uiteraard kan Orpheus het niet laten om om te kijken, en wordt Eurydice teruggestuurd naar de onderwereld...

(c) Joost Willemze

Joost Willemze, die naast zijn diploma aan het conservatorium ook een diploma klassieke talen op zak heeft, is de geknipte persoon voor een vertelling rond de mythe van Orpheus. Willemze heeft het recital als volgt opgevat: tussen de muziekstukken die hij zorgvuldig selecteerde voor deze voorstelling vertelt hij aan het publiek de mythe. Hij wordt daarbij ook nog ondersteund door het mooie lichtontwerp van Jasper Nijholt, dat een extra dimensie geeft aan het hele verhaal, in de overigens pikdonkere concertzaal. 

Joost Willemze bouwt een prachtig programma op rond de mythe, en maakt gebruik van zowel oudere als hedendaagse composities die verbazend goed passen bij het verloop van het verhaal. Zo start hij zijn programma met het heerlijke "Vers la source dans le bois" van Marcel Tournier uit 1922, en horen we een superhedendaags werk van Micháns, evenals een werk waar ik erg naar uitkeek: Event Horizon: the point of no return, van Ramin Amin Tafreshi, dat speciaal voor Joost Willemze gecomponeerd werd. Het werk bevat ook enkele elektronische elementen van Soheil Shayesteh. Een ander werk dat elektronica bevat is een werk van Takemitsu uit 1971. Volgens de harpist zelf is het een heel uitdagend werk. Het behoeft geen uitleg dat ik danig onder de indruk was van al deze composities!

We worden ook verwend met enkele oudere componisten, zo passeren Brahms en Gluck de revue, en pink ik toch wel een traantje weg bij al dat moois!

Joost Willemze is één van die artiesten die we in het oog moeten houden! Het talentontwikkelingstraject van Dutch Classical Talent (dat zijn gelijken jammer genoeg niet kent in Vlaanderen...) is een prachtig initiatief om jonge artiesten te lanceren. Ik ben dan ook heel blij dat ik bij dit recital aanwezig kon zijn, het was voor mij echt aangenaam, en vooral ook leerrijk!