Alexandre Kantorow speelt Beethoven - maandag 3 maart 2025 - Het Concertgebouw Amsterdam

Voor de liefhebbers van Beethoven staan zijn pianoconcerto's meestal hoog gerangschikt. Ikzelf heb een zwak voor het derde en het vierde concerto. Wat een geluk dus om Alexandre Kantorow het vierde concerto te horen spelen in Amsterdam, samen met het fantastische Nederlands Kamerorkest.

(c) Alexandre Kantorow - NY Times

Het concert wordt geopend met de Maurerische Trauermusik in c van Mozart. De componist schreef deze prachtige compositie, die zoals de titel het doet vermoeden over het algemeen treurig klinkt, in 1785. De muziek werd voor het eerst opgevoerd bij het overlijden van twee logebroeders van Mozart. Gordan Nikolić, concertmeester, neemt de leiding over het geheel vanop zijn plaats als eerste violist. Het zorgt voor een prachtige symbiose met de andere muzikanten, en is een voorbode van het prachtige Beethovenconcerto dat gaat volgen. 

De muzikanten laten de Trauermusik genaadloos overlopen in de eerste beweging van het Beethovenconcerto. Alexandre Kantorow daalt de trappen van het Concertgebouw af in absolute stilte, tijdens de laatste maten van de Mozart, en zet zich achter de piano, voor de directe aanvang van het concerto. Dat geeft een heel speciaal effect, na de Trauermusik is er geen salvo aan hoestbuiten of applaus. Dat doet deugd.

Wat we dan horen is een wat ik noem perfecte uitvoering van de Beethoven, niet alleen Kantorow staat garant voor topkwaliteit, dat zijn we van hem gewend, maar ook het niet te overtreffen Nederlands Kamerorkest speelt op topniveau. De samenwerking tussen Kantorow, het orkest en Nikolić loopt van een leien dakje. Het is alsof Kantorow een vast lid is van dit ensemble, zo goed is iedereen op mekaar ingespeeld. Een plezier voor het oor!

Na de pauze worden de indrukwekkende prestaties van het orkest verdergezet met een bewerking voor blazers van het Miserere mei, Deus, van Allegri. Componist Max Knigge heeft een interessante bewerking gemaakt van dit prachtige werk, dat het Concertgebouw onderdompelt in een meditatieve sfeer. 

Die sfeer wordt verdergezet met de Metamorphosen, een studie voor 23 solostrijkers van Richard Strauss. Wat een prachtige maar volgens mij erg moeilijke compositie. 23 stemmig strijkersspel op topniveau, het is eens wat anders!

Dit was weer een van die concertavonden om U tegen te zeggen!