Een zuiders getint programma, dat is wat Het Nationale Ballet in Amsterdam ons deze dagen voorschotelt. We krijgen een drieluik te zien van drie uitgesproken verschillende choreografen. Het opent met Paquita in een bewerking van Rachel Beaujean. Daarna volgt de bejubelde Carmen van Ted Brandsen. Tot slot staan de 5 Tango’s op het programma van de onlangs overleden Hans van Manen. Een voorstelling om van te genieten, van begin tot einde.
(c) Hans Gerritsen
Voor de eerste choreografie van deze triple bill werd Rachel Beaujean uitgenodigd. Zij dook dieper in de oorspronkelijke versie van Paquita uit 1846 en liet zich vooral inspireren door een toevoeging van de oorspronkelijke choreograaf Marius Petipa. Dit zogenoemde huwelijksdivertissement bevat alle essentiële elementen van het klassieke ballet en vormt daarmee een heerlijke uitdaging voor de dansers van Het Nationale Ballet. We wanen ons in het Spaanse Alhambra, een plek van elegantie en verfijning. Diezelfde verfijning zien we terug in de dans, uitgevoerd door de schitterende dansers van het gezelschap. Jessica Xuan en Jacopo Tissi vormen een bijzonder harmonieus paar en worden omringd door een indrukwekkende groep solisten en corps de ballet. Het is een feest om te zien hoe de klassieke technieken feilloos worden uitgevoerd in deze wervelende choreografie. Het Balletorkest staat onder leiding van Matthew Rowe en is zoals altijd in topvorm.
Daarna volgt de zinderende Carmen van Ted Brandsen. Het verhaal van de opera Carmen is samengebald tot een choreografie van ongeveer drie kwartier. We horen de Carmen Suite uit 1967 van Rodion Sjtsjedrin, gebaseerd op de oorspronkelijke partituur van Bizet. Het Balletorkest blinkt opnieuw uit, net als de dansers. Salome Leverashvili is een flamboyante en krachtige Carmen, terwijl Timothy van Poucke ontroert als een innemende José. Giorgi Potskhishvili danst de rol van Escamillo met de explosieve energie die we van hem gewend zijn. Ook bij de overige dansers valt veel moois te ontdekken. Zo zien we onder anderen Sven de Wilde, die vorig jaar nog werd bekroond door het Dansersfonds. Eén voor één schitterende dansers in deze meeslepende choreografie.
Na de pauze maakt het Balletorkest plaats voor het Carel Kraayenhof Ensemble. Dit ensemble zet zich in voor een authentieke uitvoering van de muziek van Astor Piazzolla, die centraal staat in de 5 Tango’s van Hans van Manen. Opnieuw zien we een prachtige choreografie, mede dankzij de verfijnde en uiterst secure uitvoering door de dansers van Het Nationale Ballet. Anna Ol en Constantine Allen vervullen hun rollen met overtuiging, net als Erica Horwood, samen met Leo Hepler, en de Belgische Lore Zonderman met Vsevolod Maievskyi. We krijgen een indrukwekkend staaltje danskunst voorgeschoteld waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. Wat blijft Het Nationale Ballet toch een uitzonderlijk gezelschap!
Reacties
Een reactie posten