Yves goes classic

De broers Jussen hebben deze zomer niet stilgezeten. Na enkele uitverkochte concerten in het Concertgebouw Amsterdam wuiven ze de zomervakantie uit in Thorn met een recital van formaat in de Abdijkerk van het bekende Nederlandse witte dorpje, in het kader van het Grachtenfestival aan de Maas, het kleine zusje van het grote Grachtenfestival dat jaarlijks in Amsterdam plaatsvindt.  Arthur en Lucas hebben een gevarieerd programma voorzien. Ze spelen stukken uit hun meest recente cd "Jeux", maar breiden hun programma uit met werken van Chopin, alsook enkele andere, voor het grote publiek minder bekende componisten.  De broers vangen aan met de  Sonate pour piano (quatre mains) van Poulenc. Ze hebben dit werk duidelijk in hun vingers en het is een prachtige opener voor dit recital. Hierna brengt Arthur een gesmaakte versie van de Balkan dances  van Tajcevic. Ik kende dit werk niet en ik was aangenaam verrast! Wat een mooie keuze, net als de Impromptu nr 2 van Schub...

Als een van de laatste Robeco Summernightconcerten van deze zomer, presenteert het Concertgebouw Amsterdam een mooi programma waarin Arthur Jussen zorgt voor spektakel. Hij werd gevraagd om het pianoconcerto van Grieg te spelen, samen met de Düsseldorfer Symphoniker en dit alles onder leiding van Constantin Trinks, een ondertussen veelgevraagd en bekend operadirigent. (c) Constantin Trinks en Arthur Jussen   De ouverture van het concert is van de hand van Beethoven. Beethoven schreef maar liefst vier ouvertures voor zijn enige opera Fidelio. De eerste drie kregen als titel Léonore I, II en III. De vierde heette kortweg de Fidelio-ouverture, daar is de opera dan ook naar genoemd. De Düsseldorfer Symphoniker brengt de Léonore ouverture nummer III (in c), en doet dat met bravoure! Constantin Trinks, operaspecialist bij uitstek dirigeert zonder partituur en overtuigt onmiddellijk het enthousiaste publiek.   Na deze mooie ouverture wordt de piano klaargezet en maa...

Op 4 augustus gaven de broers Jussen een concert in de Kleine Zaal van het Concertgebouw te Amsterdam. Omdat de tickets voor dit concert op enkele dagen uitverkocht waren, besloot men een tweede concert te organiseren, twee dagen later. Ook daarvoor waren de tickets snel uitverkocht. Gelukkig had ik de kans om bij het tweede concert aanwezig te zijn. Een zeer ambitieus programma werd opgevoerd, het publiek kreeg er maar niet genoeg van! (c) Arthur en Lucas Jussen De broers openen hun concert samen achter één piano met de "Acht Variationen über ein Thema des Grafen von Waldstein" van Ludwig van Beethoven. Graaf Ferdinand von Waldstein was een belangrijk mecenas voor Beethoven, en zijn naam draagt ook de titel van één van de beroemdste pianosonates van Beethoven, die Lucas later op de avond zou spelen. De broers Jussen staan bekend voor hun opmerkelijke quatre-mains, en dat wordt ook weer duidelijk in de Waldsteinvariaties. Het samenspel is van superieure kwaliteit, en ...

Zoals elk jaar is op de vooravond van de Belgische Nationale Feestdag in Bozar een gratis concert, in aanwezigheid van de Koninklijke Familie. Dat concert wordt aangeboden door de Koningin Elisabethwedstrijd. Het is dan ook elk jaar één van de laureaten van de wedstrijd van een vorige editie, die mag aantreden als solist. Dit jaar viel deze eer te beurt aan de winnaar van 2012, de violist Andrey Baranov. Het geheel staat onder leiding van de schitterende dirigente Zhang Xian. (c) Zhang Xian   De traditie schrijft voor dat een concert waarop de Koning aanwezig is, wordt begonnen met de Brabançonne. Zhang Xian zet er vaart en power achter. Nooit hoorde ik ons volkslied zo stevig. Ik wist zelfs niet dat het Nationaal Orkest (de meeste volgers van mijn blog weten dat dit orkest helemaal onderaan de ladder staat op mijn lijstje) dit zou aankunnen. Maar tot mijn grote verbazing was het bijzonder krachtig gespeeld. Het hoge entertaingehalte van dit stuk werd in de kiem ...

De Canto Ostinato, gecomponeerd tussen 1976 en 1979 door Simeon ten Holt. De gemiddelde Nederlander die op de hoogte is van klassieke muziek gaat ja knikken bij het horen van deze titel. De gemiddelde Belg niet. Reden te meer om naar het Concertgebouw in Amsterdam te trekken, voor een opvoering van de Canto Ostinato met vier piano's én het Maarschalkerweerdorgel van het Concertgebouw. Dat orgel wordt bespeeld door Aart Bergwerff, de piano's door Marcel Bergmann, Elizabeth Bergmann, Jeroen van Veen en Sandra van Veen. Simeon ten Holt wordt vaak ten onrechte bestempeld als een voorvechter van de minimalistische muziek. Hij wilde zelf niet tot deze categorie behoren. Daarom misschien, dat hij zeer weinig voorkomt in antologieën van de klassieke muziek. Deze Nederlandse componist heeft nochtans heel wat op zijn palmares staan en wint aan succes in Nederland en een groeiend aantal landen.  Het opzet van het stuk is als volgt: ten Holt componeerde het als een soort voortkab...

Het is ondertussen een traditie geworden in het Concertgebouw Amsterdam tijdens de zomermaanden: de Robeco Summernights. Meerdere keren per week vindt er een concert plaats in de Grote en/of de Kleine Zaal van dit legendarische gebouw. Omdat het in Brussel of Antwerpen "op de kin kloppen" is in deze periode, ben ik blij om naar al dat moois te gaan luisteren in Amsterdam. Mijn eerste concert van deze zomer was er een van wereldformaat. De broers Jussen spelen de pannen van het dak in het Concerto voor twee piano's in Es van Mozart. Na de pauze is er de zevende symfonie van Beethoven. Orkest van dienst: de Bamberger Symphoniker onder leiding van maestro Manfred Honeck! Wat meteen opvalt aan de programmering van de Robeco Nights, is dat men niet aan de kwaliteit wil inboeten die we gewend zijn tijdens het "reguliere'" concertseizoen. Integendeel, het is duidelijk dat kosten nog moeite gespaard worden om topkwaliteit te leveren! Het concert wordt geopend met ...

De opera Orphée et Euridyce van Gluck, die oorspronkelijk Orfeo ed Euridice heette, en in het Italiaans gezongen werd, bestaat ook in een Franse bewerking uit 1859 van de hand van Hector Berlioz. Het is deze laatste versie die De Munt deze dagen uitvoert. Hervé Niquet is maestro van dienst, en voor de regie werd gekozen voor Romeo Castellucci, die furore maakte met zijn Parsifalproductie, waar ik persoonlijk niet echt 'kapot' van was.  (c) Bernd Uhlig  De mythe van Orfeo en Eurydice is een mythe die iedereen wel kent. Elke middelbare scholier komt ze wel eens tegen, is het niet in de lessen Nederlands, dan is het wel bij geschiedenis of esthetica. Het is dan ook goed om deze opera nog eens opgevoerd te zien, en dan nog wel in deze Franse versie, die minder bekend is. Castellucci kiest niet voor de gemakkelijkste weg. Het hele project rond deze opera is uitvoerig besproken en soms ook bejubeld in de pers. Men projecteert live beelden van Els, een patiënte die lijdt...