Yves goes classic

Naar een opera van Wagner gaan is altijd een beetje binnenstappen in een parallelle wereld. Wagner heeft in zijn opera's een heel eigen soort universum gecreëerd, dat erg herkenbaar is, maar soms ook wel bevreemdend. Zijn doorgaans lange opera's zorgen ervoor dat je als luisteraar meegezogen wordt in een urenlange Unendliche Melodie, een soort droom om in te verdwalen. Voor de productie van Tristan und Isolde heeft Opera Vlaanderen de niet onbesproken Franse regisseur Philippe Grandieux aangetrokken. Hij kiest voor een radicale regie, die duidelijk zorgt voor heel uitgesproken en vaak tegengestelde meningen in het publiek. (c) Annemie Augustijns / postproductie Corinne Thevenon Dat Grandieux van oorsprong een filmregisseur is, kunnen we afleiden uit het concept dat hij kiest voor deze regie van Tristan und Isolde. Grandieux kiest ervoor om een groot doorzichtig scherm voor de scène te plaatsen, waarop beelden geprojecteerd worden. De zangers staan achter dit scherm in het donk...

De harp was voor mij tot voor kort onbekend terrein, als solo-instrument. Toen ik via AVROTROS en de Dutch Classical Talent-tournee de Nederlandse harpist Joost Willemze in het vizier kreeg, greep ik de kans om aanwezig te zijn op één van zijn recitals. En dat was meteen een schot in de roos. Joost Willemze heeft een prachtig programma opgebouwd rond de mythe van Orpheus en Eurydice.  Het verhaal gaat over  Orpheus, die na de dood van zijn g eliefde Eurydice , afdaalt naar de onderwereld.  Hij gaat er in gesprek  met Hades, god van de onderwereld, en vraagt om zijn geliefde te laten terugkeren naar de wereld der levenden. Zijn gezang laat Hades niet onberoerd, en Hades plooit: Eurydice mag terug mee naar boven, op voorwaarde dat Orpheus niet omkijkt naar haar op hun weg terug.  Uiteraard kan Orpheus het niet laten om om te kijken, en wordt Eurydice teruggestuurd naar de onderwereld... (c) Joost Willemze Joost Willemze, die naast zijn diploma aan het conservato...

In november was pianist Pavel Kolesnikov nog te gast in Antwerpen bij het Symfonieorkest Vlaanderen (waarvan hier mijn verslag), en zoals we van hem gewend zijn was dit een groots evenement. Mijn nieuwsgierigheid was dan ook erg groot toen ik zag dat hij een solorecital zou geven in de lente, eveneens in De Singel. Mijn ticket voor dit recital lag dan ook al heel lang klaar, want Pavel Kolesnikov is een van mijn favoriete pianisten! (c) Pavel Kolesnikov Het programma van dit recital is ambitieus opgevat. Pavel Kolesnikov kiest ervoor om zijn recital, dat de titel "Celestial Navigation (after Joseph Cornell)" draagt, te laten beïnvloeden door wie hij zijn een van zijn "imaginaire mentoren" noemt, Joseph Cornell (1903-1972). Deze laatste was een collage- en filmmaker, die voor Pavel Kolesnikov een grote inspiratiebron is geweest. Pavel Kolesnikov staat bekend om zijn gedurfde keuzes, die het publiek vaak met een positieve verbazing achterlaten. Dat is ook nu het geva...

Voor de voorstelling "Perspectives on Bach" worden we door het zaalpersoneel door de coulissen naar het podium geleid. U leest het goed: voor de gelegenheid zit het publiek op het podium. Twee tribunes staan tegenover elkaar opgesteld met in het midden een mooi afgebakend danspodium. Nooit eerder zaten we zo dicht bij de dansers als bij deze voorstelling. Het is een heel andere ervaring dan wat we gewend zijn! (c) BYMW Op het programma staan 6 choreografieën. Allen worden ze gedanst op muziek van Bach, allen vanuit hun eigen perspectief. Dat verklaart natuurlijk de titel van de voorstelling. Het concept bestaat uit choreografieën die enkele dansers van de compagnie creëren, net zoals bij het Choreolab-concept dat we kennen van vroeger bij Ballet Vlaanderen. Enige verschil met Choreolab is wel dat er verplicht moet gewerkt worden met muziek van Bach. Zo krijgen we een choreografie te zien van Claudio Cangialosi, Viktor Banka, Niharika Senapati, Shane Urton, Kirsten Wicklund en...

Das Lied von der Erde is een magistrale symfonische liederencyclus van Gustav Mahler. De teksten van de 6 liederen werden in het Duits vertaald door Hans Betghe, vanuit het Frans. De Franse tekst was op zijn beurt een vertaling uit het Chinees, dat op dat moment populair was in de kunstwereld, zo spreekt men ook wel van literaire chinoiserie. Voor de gelegenheid nodigde Symfonieorkest Vlaanderen onder leiding van hun chef-dirigent Kristiina Poska, de twee Nederlandse zangers Christianne Stotijn (mezzo) en Peter Gijsbertsen (tenor) uit. Zij namen elk om de beurt de Liederen onder handen! Het orkest heeft echter nog wat meer in petto, en maakt van deze voorstelling wel iets heel speciaals. (c) Christianne Stotijn Deze opvoering van Das Lied von der Erde is geen alledaagse gebeurtenis. Men heeft er namelijk voor gekozen om tussen de Liederen door een compositie te laten horen van Filip Rathé, getiteld -Em cada lago- Elk Lied van Mahler wordt gevolgd door een deel van de compositie van Rat...

In de zeventiende eeuw geraakte het genre van de opera, zoals wij die nu kennen, maar moeilijk van de grond in Engeland. Men bleef er vasthouden aan een soort mengeling van theater en zang. Wij zouden het vandaag "musical" noemen. Purcell is een van de componisten die zich in de wereld van de "dramatic opera" begaf, en zo ontstond The Indian Queen. Purcell heeft deze semi-opera nooit kunnen afmaken omdat hij zeer jong gestorven is, maar niets heeft Guy Cassiers en Emmanuelle Haïm en haar Concert d'Astrée belet om een wervelende en adembenemende productie op poten te zetten waarin The Indian Queen in ere hersteld werd als muzikaal werk. Grondig onderzoek en heel wat artistiek knutselwerk kwamen eraan te pas om het werk de grandeur te geven die het verdient! (c) Kurt van der Elst  Ik zat er al lang op te wachten: Emmanuelle Haïm en haar Concert d'Astrée eens live aan het werk horen. Na haar al jaren te volgen op Youtube en andere social media, was ik dan ook e...

Werner Van M echelen en Florestan Bataillie zijn een topteam! Getuigen daarvan zijn hun veelvuldige samenwerkingen in het verleden ( zie hieronder de cover van hun cd samen ), en een nieuwe samenwerking onder de vorm van een reeks optredens in het kader van de liedcyclus Winterreise van Schubert. Van Mechelen en Bataillie zijn twee muzikanten van eigen bodem met elk een uitgebreid palmares. Van Mechelen is een veelgevraagd zanger op de internationale podia, Bataillie is een ongelooflijk bezige bij, bezig met talloze projecten tegelijk, als pianist maar ook als componist! Hij bracht trouwens nog niet zo lang geleden zijn eerste solo-cd uit met eigen werk! Absoluut de moeite! (c) Cover van de cd die Werner Van Mechelen opnam samen met Florestan Bataillie en het Desguin String Quartet  De cyclus Winterreise van Schubert is een liedcyclus van 2 keer 12 liederen, waarin de zanger, begeleid door de piano, bezingt hoe hij werd afgewezen, en zijn daaropvolgende zwerftocht beschrijft. De ge...