Doorgaan naar hoofdcontent

Dialogues des Carmélites - zaterdag 26 oktober 2013 - Opéra de Lyon

Mensen vragen mij de laatste tijd wel vaker of er eigenlijk een opera is die ik niét goed vind. En het antwoord op die vraag is: zelden. Ik erger mij eerder aan regisseurs dan aan zangers of muziek. Maar als ik één favoriet moet noemen, zo één van die opera's waarvan je zegt: die verkies ik boven alle anderen en daarvan zou ik een opname meenemen op een onbewoond eiland, dan is het wel Dialogues des Carmélites van Poulenc. Tijd voor een tripje naar Lyon dus, en zo geschiedde.

(c) Jean-Louis Fernandez

Dialogues des Carmélites, gecomponeerd door Poulenc, is gebaseerd op het theaterstuk van Georges Bernanos, "écrivain catholique", die zich op zijn beurt gebaseerd had op een novelle van Gertrud Von Le Fort: La Dernière à l'échafaud. Deze novelle is gebaseerd op waargebeurde feiten in het karmelietessenklooster van Compiègne ten tijde van de revolutie.
 
Dialogues des Carmélites vertelt het verhaal Blanche de la Force, die besluit om in te treden bij de Karmelietessen van Compiègne. Haar broer, Chevalier de la Force ziet zijn zus echter niet graag vertrekken, gezien de revolutionairen al te gretig zijn om het klooster volledig te vernielen en de Karmelietessen te doden wegens "laster" aan de Revolutie. Toch treedt Blanche in, en neemt ze de kloosternaam aan van "Blanche de l'Agonie du Christ", een naam waarmee ze het hart wint van Madame de Croissy, de priorin die korte tijd later een bittere doodstrijd aangaat tijdens dewelke ze haar geloof verwerpt. Blanche en Constance, de twee novices van het klooster hebben hun eigen kijk op de dingen, maar zijn vastbesloten om zelfs hun leven te geven voor hun gemeenschap en voor God. Wanneer de revolutionairen binnenvallen en de zusters arresteren, kan Blanche zich verstoppen en Mère Marie de l'Incarnation geeft een adres aan Blanche waar ze kan gaan schuilen. Wanneer de zusters één voor één op het schavot van de guillotine moeten gaan staan, keert Blanche terug en gaat ze als laatste de dood in, trouw aan haar zusters, en aan God.
 
Een van de sleutelscènes van de opera is de sterfscène van Madame de Croissy. Deze werd op uitzonderlijke wijze geïnterpreteerd door Sylvie Brunet-Grupposo. We zien haar terug in de komende Hamlet-productie in de Munt als la mère Gertrude. Imposante mezzo-sopraan!
 
Een andere scène die naar de keel grijpt is het moment waarop de Chevalier de la Force naar het klooster komt om afscheid te nemen van zijn zus, aangezien hij naar het buitenland moet vertrekken, en aangezien hij doorheeft dat hij zijn zus niet kan overtuigen om met hem mee te gaan. Helène Guilmette en Sébastien Guèze interpreteren deze scène op zulk een manier dat het bijna magisch wordt. De liefde tussen de twee krijgt een speciale dimensie, en in de zaal is te merken dat het de mensen aangrijpt. Deze twee jonge artiesten verdienen alle lof voor een adembenemende prestatie deze avond. Ook de jonge Anaïk Morel, die we kennen vanop de Elisabethewedstrijd in 2011, zet een prachtprestatie neer als Mère Marie de l'Incarnation. Sabine Devieilhe zet een verdienstelijke soeur Constance neer.
 
Het is de grote verdienste van dirigent Kazushi Ono dat alles zo vlot verloopt. Zang, koor, orkest presteren perfect. Christophe Honoré slaagt erin van deze productie een streling voor het oog te maken. Hij transponeert het verhaal naar 'onze' tijd, waarin Karemelietessen zelfs beschikken over een computer. Ook de finale scène, waarin de Karmelietessen een voor een in een afgrond geduwd worden, gaat door merg en been. Origineel en gedurfd!
 
Dit is één van die grote avonden voor mij, die in mijn geheugen gegrift staan. Om dit betoog te eindigen, een citaat van Bernanos dat alles samenvat: "Il y a toujours une aventure que vous courrez malgré vous, que vous allez peut-être courir demain. Mieux vaut sortir un peu tout de suite pour vous habituer... Le plus sédentaire des hommes la courra, et c'est une plus grande et merveilleuse aventure qu'aucune de celles que vous avez lues dans les livres... Mais oui, la mort, notre mort, la vôtre, bien à vous, - particulière. (Extract uit de conferentie "Satan et nous", 1927)
 
 
 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Cd-voorstelling Brecht Valckenaers - zondag 25 januari 2026 - Bozar Brussel

Brecht Valckenaers is een landgenoot om met oprechte trots naar te kijken. Deze  begaafde pianist won prijzen op uiteenlopende wedstrijden en is regelmatig te bewonderen op de bekendste en meest gerespecteerde podia. Zijn artistieke veelzijdigheid reikt bovendien verder dan het klavier, want ook als componist geniet hij een groeiend en terecht aanzien. Tijdens het recital van vandaag presenteert deze creatieve duizendpoot zijn eigenzinnige, gloednieuwe cd met de titel “Ex Nihilo”. Dit project kwam voort uit zijn intense samenwerking met Festival 20·21 in 2024, waar hij in de komende edities zal aantreden als Artist in residence. (c) Koen Broos Voor dit recital kiest Brecht Valckenaers ervoor om  Musica ricercata  van György Ligeti integraal uit te voeren. Elk van de elf delen wordt zorgvuldig omlijst met werk van andere componisten, aangevuld met zijn eigen composities. Voor mij persoonlijk is dit programma een openbaring, want geen enkel van de uitgevoerde werken kende i...

Abel Hox speelt de Goldbergvariaties - vrijdag 24 april 2026 - Handelsbeurs Antwerpen

In het kader van het Antwerp Spring Festival kwam de Nederlandse pianist  Abel Hox  naar Antwerpen voor een uitvoering van de  Goldbergvariaties  van  Johann Sebastian Bach . We kennen hem als artiest in residentie aan de  Muziekkapel Koningin Elisabeth , en weten dat we bij hem aan het juiste adres zijn voor een mooie concertavond. De verwachtingen waren hoog, maar wat volgde overtrof ze moeiteloos. Abel Hox bracht een uitvoering die zowel verfijnd als doortastend was, een lezing van de  Goldbergvariaties  die zich zonder aarzeling naast die van de groten mag scharen. (c) Music Chapel, Abel Hox De  Goldbergvariaties  werden in 1742 gepubliceerd en vormen het vierde deel van de  Clavierübung . Volgens de overlevering was het  Graaf von Keyserling  die het werk bestelde. De graaf leed aan slapeloosheid en vond enkel rust in muziek. Hij liet zijn beschermeling en leerling van Bach,  Johann Gottlieb Goldberg , ’s nachts ...

Recital Nikola Meeuwsen - vrijdag 12 december 2025 - Salle Cortot Parijs

Nikola Meeuwsen heeft niet stilgezeten sinds zijn overwinning in de Koningin Elisabethwedstrijd. Na een indrukwekkende tournee door Azië en ontelbare concerten in grote én kleinere zalen in Nederland en ver daarbuiten, staat de jonge pianist nu aan de vooravond van een bijzonder moment: zijn eerste recital op Parijse bodem, in de legendarische Salle Cortot. Alles wijst erop dat het een memorabele avond zal worden en Nikola Meeuwsen stelt niet teleur. (c) Simon van Boxtel Het recital opent met de Sonate K. 28 2 van Mozart, geschreven in de herfst van 1774. Mozart bevindt zich op dat moment in Salzburg, net voor hij opnieuw naar München zal vertrekken. Opmerkelijk is dat deze sonate pas na Mozarts dood werd gepubliceerd. Ze vangt uitzonderlijk aan met een Adagio in vier, vol melodieuze en lyrische lijnen. Een ideale ouverture voor Meeuwsen, die met zijn verfijnde toucher en sprankelende  jeu perlé  het publiek meteen weet bij de kraag te vatten. Vervolgens neemt Chopin het woord...