La Cenerentola (ossia la Bontà in trionfo) in een nieuwe productie. Het is altijd afwachten wat men doet met zo een bekend werk. Sandrine Anglade staat in Strasbourg garant voor een mooie productie zonder teveel tirlantijntjes. Ze laat de muziek spreken, zonder afbreuk te doen aan het sprookjesachtige karakter van het werk.
 |
| (c) Alain Kaiser
Sandrine Anglade kiest voor een sobere productie, maar in stijl! Een pluim ook voor de kostumering! Elk personage krijgt zijn ietwat karikaturale kostuum aangemeten, wat de herkenbaarheid, maar ook de zeker humor die heel de tijd aanwezig is, benadrukt.
Enrique Mazzola is de dirigent van de avond. Van bij de ouverture is duidelijk dat hij de touwtjes in handen heeft. En verderop in de avond stellen we vast hoeveel knappe stemmen er in deze proudctie verzameld zijn. De Don Ramiro van Bogdan Mihai bevalt me zeker wel, maar bij de mannenstemmen van de avond steekt Edwin Crossley-Mercer er zeker bovenuit. Deze bariton heeft ondertussen een mooi palmares, en het is een plezier om hem bezig te horen en te zien. Don Magnifico (Umberto Chiummo) zingt zijn rol vol overgave. Eveneens leuk om hem aan het werk te zien. Alidoro (Ugo Guagliardo) geeft zichzelf ten beste, en is eveneens een knappe bas!
Wat de vrouwenstemmen betreft: hier zijn enkele pareltjes verzameld: een Assepoester om u tegen te zeggen, de mezzo Maité Beaumont, en haar twee stiefzussen: Clorinda en Tisbe. Clorinda, vertolkt door onze Belgische trots Hendrickje van Kerckhove, doet het publiek tot tranen toe lachen. De komische Clorinda zou niet beter kunnen vertolkt worden. Hendrickje van Kerckhove is niet alleen een indrukwekkende zangeres, maar ook een rasechte actrice. Het applaus op het einde is dan ook duidelijk. Tisbe, de andere stiefzus, vertolkt door Sophie Pondjiclis, maakt hier en daar wat foutjes.
Besluit van deze productie: een streling voor het oog zonder teveel 'zever'. De muziek spreekt voor zich en de cast is goed gekozen! Bravi!
|
Reacties
Een reactie posten