Lucas en Arthur Jussen, de twee broers uit Nederland die ik voor het eerst live hoorde spelen in 2010, met deFilharmonie, op een mooie zaterdagnamiddag, hebben een nieuwe cd uitgebracht, en dat moet in stijl gevierd worden, uiteraard. De twee, ondertussen jongvolwassen kerels charmeren het publiek vanaf de eerste seconde. Een prachtprestatie om nooit te vergeten.
 |
| (c) Universal Music / Stephanie Pistel
Het eerste wat me opviel aan de keuze van het programma van de twee broers, is dat het niet evident is. Poulenc, Ravel en Fauré staan centraal op de kersverse cd "Jeux". Een keuze die ik alleen maar kan toejuichen, gezien mijn zwak voor Frans klassiek. De jongens starten hun recital met een quatre-mains van Poulenc, zo mooi gespeeld dat je in de Kleine Zaal van het Concertgebouw een speld kan horen vallen tussen twee bewegingen. De twee lijken geen last te hebben van stress en lijken zich goed in hun vel te voelen in deze zaal, waar de cd trouwens opgenomen is, op dezelfde piano. Vervolgens geeft Arthur van zich ten beste in "Trois mouvements perpétuels" van Poulenc, alsook zijn "Mélancolie", om dan over te gaan naar een stuk Ravel waar menig pianist bloed, zweet en tranen bij produceert: "Jeux d'eau", gevolgd door Lucas met de Sonatine van Ravel. Nogmaals : wat een keuze!!! En alsof dit nog niet genoeg is, krijgen we de tweede impromptu van Fauré op onze boterham. Ge-wel-dig.
Het toppunt van het concert is voor mij "Ma mère l'oye' van Maurice Ravel, waar ik wel de orkestversie van kende, maar niet de pianoversie, al is dat niet erg logisch. Vijf kleine stukjes, zo breekbaar en teer, uitgevoerd als twee volleerde pianisten. Beter zou ik het mij niet kunnen voorstellen. De bescheidenheid van de twee broers siert hen enorm, ze maken tijd voor hun publiek, geven een korte toespraak waarin ze hun docent Jan Wijn, aanwezig in de zaal, huldigen en in de bloemtjes zetten, en als kers op de taart krijgen we nog enkele toegiften om van te snoepen. De twee ambassadeurs van het Nederlandse "Aangenaam Klassiek" krijgen aan het einde van hun concert nog een platina cd voor 20 000 verkochte exemplaren van hun Encores-cd.
Dat we van deze twee jonge mannen gaan blijven horen is zo goed als zeker. Hun concertagenda is rijkelijk gevuld, met concerten over de hele wereld. Verder viel op hoe de twee contact maken met het publiek, waardoor een soort van magie ontstaat in de zaal. Het concert wordt iets heel persoonlijk, iets heel breekbaar, en dat maakt dat het iets is om te koesteren voor altijd. Wordt vervolgd.
|
Reacties
Een reactie posten