(c) Sara Wilson voor Decca
Vooraleer Jansen het beste van zichzelf mag geven krijgen we een compositie van Wim Henderickx te horen : "Le visioni di paura". Om een of andere reden hou ik wel van de composities van Henderickx en spreken ze mij erg aan. De première van dit werk vond plaats in 1991 en het is leuk om een hedendaags stuk eens heropgevoerd te zien, aangezien zulke dingen vaak verdwijnen in de prullenmand, waar niemand ze later nog uithaalt. deFilharmonie is op haar best. Leuk dat ze zo een werk op een avond als deze opvoert!
Vervolgens krijgen we een selectie uit de Suites van "Romeo en Julia" van Prokofjev te horen. Magistrale muziek die iedereen meesleept die bij Wim Henderickx' muziek wat verweesd achterbleef.
Na de pauze voel je de spanning stijgen, de mensen zijn benieuwd naar dé Janine Jansen, die op het podium verschijnt en ogenblikkelijk het publiek op haar hand heeft, zij het alleen al maar door haar rijzige figuur. En direct valt op: ze is één met haar viool. De klank die ze produceert is heel persoonlijk, anders dan bij andere violisten, ze lijkt soms wel haar persoonlijke "Jansen"-techniek te hebben, gewoonweg verbluffend. Ook bij haar toegift na het concerto toont ze wat ze in haar mars heeft. De zaal ontploft, met recht en rede!
|
Reacties
Een reactie posten