Arthur Jussen speelt pianoconcerto 2 van Saint-Saëns - zaterdag 25 januari 2014 - Concertgebouw Amsterdam

Het ticket was al lang besteld, en dat alles "mooier klinkt in het Concertgebouw" dat wist ik ook al. Toch keek ik halsreikend uit naar het tweede pianoconcerto van Saint-Saëns, een toch wel heel moeilijk werk voor pianisten. Voor deze avond werd niemand minder dan Arthur Jussen opgetrommeld. Deze jonge pianist, die samen met zijn broer Lucas furore maakt van Amsterdam tot Hong Kong, is er eentje om in het oog te houden! Hem staat een grote carrière te wachten, zoveel staat vast.

(c) Arthur Jussen www.arthurjussen.nl


Het was duidelijk dat het publiek voornamelijk gekomen was om Arthur Jussen aan het werk te zien. Dat er na de pauze nog een symfonie (de Symphonie Fantastique van Berlioz) zou volgen, bleek iedereen te vergeten. En dat was er aan te horen ook. Zowel het publiek en het orkest gingen ongedisciplineerd te werk! Maar daar was voor de pauze niets van te merken. Een gewijde stilte, en alle aandacht voor het jong talent aan het werk op het podium. Saint-Saëns is moeilijk. Heel moeilijk. Het vraagt een dosis power en lef om dit werk op te voeren! En dat heeft de jongste van de twee Jussenbroers zeker! Al van bij de eerste stevige akkoorden (deze concerto begint met een vrij lange intro van de pianist, solo), is het duidelijk dat Arthur zich niet laat kennen. Hij gaat ervoor met volle overgave, en het heeft effect, want hoe langer hoe meer het concerto vordert, hoe meer ik zin krijg om in applaus uit te barsten. Zoveel energie, zo enig. Een geweldig pianist! Ik ben blij dat ik weer de kans had om hem live aan het werk te horen. Want geef toe, zulk talent is zeldzaam en moet je gewoon aanhoren in levende lijve, en dan nog in één van de mooiste en beste concertzalen van de wereld! Applaus!