Bevreemdend mooi, dat is het minste dat je kan zeggen over Les mamelles de Tirésias van mijn lievelingscomponist Poulenc. Deze mini-opera (hij duurt maar 55 minuten!) wordt niet echt vaak opgevoerd. En al zeker niet in de versie die wij in de Munt voorgeschoteld kregen. We zien een versie in een bewerking voor twee piano's van Benjamin Britten. Het verhaal is niet moeilijk, maar dat ontdekt men beter zelf. De tekst en de muziek zijn zo speciaal, dat het proberen "uitleggen" ervan, afbreuk zou doen aan de originaliteit.
Poulenc heeft deze opera buffa geschreven in de Tweede Wereldoorlog. Hij baseerde zich op het gelijknamige stuk van Guillaume Apollinaire, dat tijdens de Eerste Wereldoorlog werd geschreven. De muziek heeft iets karikaturaal, en de regie van Ted Huffman doet dit alle eer aan. We bevinden ons in een café met cabaretallures, en zo vertrekken we voor een één uur durend spektakel vol surrealisme, en geniale muziek. De kwaliteit van dit stuk is zo gigantisch groot, niet moeilijk als twee van de grootsten der cultuurwereld zich moeien: Apollinaire en Poulenc, met een vleugje Britten die zorgt voor de pianopartituur. Decennialang is deze pianopartituur in de kast blijven liggen. Het is dus een waar genoegen om dit te mogen meemaken. De Munt slaagt er weeral in om mensen te betoveren!
Ted Huffman zorgt voor een sobere, klassieke doch erg aanstekelijke regie. Hij heeft het stuk begrepen en laat er een enorme humor van afstralen. Voor 200% geslaagd! Qua zang horen we alleen maar jonge zangers die gekozen zijn uit een samenwerking tussen ENOA, het Britten-Pears Young Artist Pogramme van Aldeburgh Music en de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Het is zeer leuk, aanstekelijk en interessant om deze jonge équipe aan het werk te zien en te horen. Ik hoop dan ook dat de Munt vaker zulke projecten zal organiseren.
Ik heb het al vaker laten horen, Poulenc is mijn lieveling en zal dat altijd blijven. Ik heb dan ook maanden uitgekeken naar deze Mamelles de Tirésias! En mijn geduld werd beloond! Wat een namiddag!
 |
| (c) Vincent Beaume |
Poulenc heeft deze opera buffa geschreven in de Tweede Wereldoorlog. Hij baseerde zich op het gelijknamige stuk van Guillaume Apollinaire, dat tijdens de Eerste Wereldoorlog werd geschreven. De muziek heeft iets karikaturaal, en de regie van Ted Huffman doet dit alle eer aan. We bevinden ons in een café met cabaretallures, en zo vertrekken we voor een één uur durend spektakel vol surrealisme, en geniale muziek. De kwaliteit van dit stuk is zo gigantisch groot, niet moeilijk als twee van de grootsten der cultuurwereld zich moeien: Apollinaire en Poulenc, met een vleugje Britten die zorgt voor de pianopartituur. Decennialang is deze pianopartituur in de kast blijven liggen. Het is dus een waar genoegen om dit te mogen meemaken. De Munt slaagt er weeral in om mensen te betoveren!
Ted Huffman zorgt voor een sobere, klassieke doch erg aanstekelijke regie. Hij heeft het stuk begrepen en laat er een enorme humor van afstralen. Voor 200% geslaagd! Qua zang horen we alleen maar jonge zangers die gekozen zijn uit een samenwerking tussen ENOA, het Britten-Pears Young Artist Pogramme van Aldeburgh Music en de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Het is zeer leuk, aanstekelijk en interessant om deze jonge équipe aan het werk te zien en te horen. Ik hoop dan ook dat de Munt vaker zulke projecten zal organiseren.
Ik heb het al vaker laten horen, Poulenc is mijn lieveling en zal dat altijd blijven. Ik heb dan ook maanden uitgekeken naar deze Mamelles de Tirésias! En mijn geduld werd beloond! Wat een namiddag!
Reacties
Een reactie posten